De burger is altijd de klos

Onze "Democratie" is een voertuig waarbinnen een aantal partijen een rol spelen, waarin verschillende stuurlui, diverse bestemmingen hebben en waar machten elkaar bestrijden, maar ook elkaar versterken, binnen dat geheel fungeert de burger als buffer.

De burger wordt keer op keer geconfronteerd met belachelijke wetten, inconsequente maatregelen, heffingen en als kop van jut gebruikt, want niet zodra heeft de burger zich aan de regels aangepast of zijn richting gevonden, dan gooit de overheid het over een andere boeg, zodat de burger opnieuw zich mag aanpassen.

Beetje gechargeerd, overdreven, los van de realiteit zegt u, dat is wel in de Bananenrepubliek maar niet in Nederland van toepassing, kijk even naar een handvol voorbeelden hierna en dan mag u zeggen of ik chargeer, overdrijf of de realiteit kwijt ben.

Roken mag niet in openbare gelegenheden, maar tabak is overal vrij te koop, op straffe van boetes mogen zelfs geestelijk gehandicapte en bejaarde rokers, die rust en baat bij hun rokertje vinden, niet meer roken, maar men heft wel giga accijns op de tabak.

Cannabis is verboden om te verbouwen, te verkopen, er zijn zelfs gevangenisstraffen voor, maar de coffeeshop waar het gebruikt wordt krijgt een gemeentelijke vergunning en de gebruiker mag er taxfree zijn cannabis aanschaffen en roken, terwijl de produktie strafbaar en illegaal is.

Zieken die baat hebben bij het gebruik van een Joint, moeten het illegale circuit in, terwijl de overheid een strikt zwalkend beleid voert is dus de burger keer op keer de dupe, of je verbied iets of je staat het gereguleerd toe, maar ja, dat is te simpel gedacht.

Openbaar vervoer, een miljarden subsidies verslindend apparaat, dat zo slecht georganiseerd is, dat geen mens fatsoenlijk vanuit het Noorden naar het Zuiden, of Oost West in dit kleine land kan reizen, laat staan dat er een hoog frequente verbinding tussen kleinere gemeenten onderling wordt onderhouden.

De mensen betalen via de belastingen een vermogen aan een failliete openbaar vervoer systeem, wie op het systeem is aangewezen betaalt een onbeschofte dure prijs voor vertragingen, slechte verbindingen, vuil en kapot materiaal en met een beetje pech is zijn vertrek of eindpunt alleen bereikbaar met een belbus of taxi.

Dus jaagt men de mens gedwongen in het eigen vervoer, met als gevolg verstopte wegen, dure wegenbelasting, dure accijns op de brandstof, btw, bvb, milieu en mobiliteitstoeslagen op de aangeschafte mobiel, ontmoedigingsbeleid van de gemeentes, duur parkeren of totaal geen mogelijkheid tot parkeren, zelfs tijdelijke kwartjes worden dan permanent.

Een ander voorbeeld, de vergrijzing, iedereen die werkte betaalt en betaalde aan de VUT een mooie term om mensen die dat wilden Vervroegd van een soort pensioen te laten genieten, maar nu men meent dat er teveel ouderen komen, schaft men de VUT dus af, sterker men denkt eraan mensen langer te laten werken, zelfs tot aan hun zeventigste in het ergste geval.

Dus de burger betaalde voor iets dat ineens er niet meer is, maar het geld krijgen we niet terug, dat is verdwenen in de bodemloze put, van het festival der prijzen aan subsidies van allerhande vreemde organisaties, onderzoeken, externe bureaus of gewoon verdampt.

Over subsidies gesproken, ook daarin blinkt onze overheid uit in inconsequentie, waar vandaag u geen subsidie meer voor krijgt, was gisteren nog gewoon, de verenigingen en de besturen van clubs weten daarover mee te praten, maar ook de individuele burger, want kreeg je eerst wel een subsidie voor de studie van je kind, huurgewenning of als invalide, dan is dat met één enkele pennenstreek veranderd en niet meer van toepassing of bij een ander loket.

We nemen er nog één, ooit was er een socialistische voorman, nu commissaris bij diverse multinationals, die meende dat de arme arbeider ook maar kans op rijkdom moest krijgen en dus een deel van zijn overwaarde van zijn eigen huis maar moest beleggen, een KOK is nimmer een goede rekenaar geweest, had hem maar laten koken.

En zie de burger deed mee, belegde vol vertrouwen in aantrekkelijk aftrekbare pakketten en raakte zo zijn centen kwijt, eerst aan een instortende beurs en toen aan het voor hen niet meer aftrekbaar maken van zijn consumptieve meerwaarde van de hypotheek, dus dubbel gepakt en opnieuw als stootbuffer gebruikt.

Ook de pensioenen, ooit de trots van de Nederlandse Overheid, daar kon het buitenland een puntje aanzuigen, wij hadden de beste en veiligste pensioenen, die bovendien allemaal een optimale financiële dekking hadden en onder toezicht stonden, maar dat toezicht scheen even geslapen te hebben, want met het grote beursspel van allemaal nieten, verloren de pensioen maatschappijen de door u en mij opgebouwde vermogens.

Ik heb het dan nog niet gehad over mestboekhoudingen, onuitvoerbare Arbo wetten, falende uitkeringsinstanties, slechte of totaal gebrek aan overheidscontroles, behalve dan die op verkeersovertredingen en het keer op keer negeren van de noden en kreten van de burgers.

De burger is murw, ziet keer op keer kans om op slinkse wijze zich aan de regels te ontrekken en door zich ook aan de wel belangrijke regels ontrekkende burger ontstaat er een klimaat van wetteloosheid, van onbeschoftheid en van gebrek aan normen en waarden, met dank aan het falend overheidsbeleid van enkele decennia.

De kop van jut ziet de crimineel door de draaideuren sneller buiten staan dan dat zijn aangifte is behandeld, een gevangeniscel luxueuzer dan het zaaltje van zijn behoeftige of demente ouder, crimineel falende autoriteiten lintjes van verdienste krijgen of een riante gouden handdruk cq wachtgeld ontvangen.

De burger is en blijft de klos, want niemand in de Haagse politiek is van plan de bezem erdoor te halen, de puinhopen te ruimen, ze gaan gewoon door met het pierewaaien, met het uitspreken van bezwerende formules of het hanteren van de voor hen belangrijke rituelen en bouwen verder aan hun politieke luchtkastelen.

Den Haag heeft zijn enige waardige opponent vakkundig door de zijdeur afgevoerd, zijn moord doodgezwegen, zijn idealen gedumpt en alleen zijn kreten gestolen en de burger die even licht zag in de naargeestige tunnel van overbodige regels en wetten, is weer terug in het donker en de man van de open ramen en deuren is voorgoed het zwijgen opgelegd en niemand heeft de fakkel overgenomen, Pim zal nooit in het Catshuis wonen.