Opnieuw een oud hollands versje, met een nog steeds actuele klank, al is de tijd veranderd en de woordkeuzes anders, de tekst kan nog steeds heden ten dage worden gebruikt.
Wij willen Holland houen - Ons Holland fier maar klein - Wij blijven 't hou en trouwe -
Wat ooit zijn lot mag zijn - En wie ons denkt te dreigen - Of denkt te nemen ooit -
Hij zal ons land niet krijgen - Wij geven Holland nooit - Hij zal ons land niet krijgen
Wij geven Holland nooit
Daarin zit nu de kern van Neerlands onrust, want onze identiteit, ons eigen ik en afkomst staan op het spel, we verliezen onze eigen identiteit en krijgen er niets voor terug, want ook de nieuwe Nederlanders, jarenlang geïntegreerd en samengesmolten, zijn nu verworden tot autochtonen clusters in een multi-cult maatschappij.
Europa klopt niet op onze deur gelijk de Spanjaard in den Brielle, maar de deur is wagenwijd open en meer en meer wordt ons leven bepaald en geregeld vanuit het Brusselse, waarbij wij als Natie en als volk nauwelijks meer een rol spelen.
Oh ja Nederland is een belangrijke financier van Europa, vele Nederlanders bekleden topposities in de bestuursorganen, maar onze identiteit, onze entiteit raken we kwijt en ook onze wetten, regels, voorschriften, zelfs de belastingen worden langzaam maar zeker door Europa bepaald.
Hij zal ons land niet krijgen, wij geven Holland nooit, maar we hebben dit land allang verkwanseld aan leugens en bedrog.
We hebben onze identiteit verkocht vanwege handelsbelangen van onze concerns en machtshebbers en de burgers staan knarsetandend toe te kijken en zien hun land wegzakken in een grauwe grijze brei van regels, die nimmer rekening hebben gehouden met de identiteit van de Nederlanders en al helemaal niet rekening houd met de menselijke maat.
Brussel weet niet eens wat een menselijke maat is, deze moloch, deze mastadont heeft immers immer honger, waarbij het niet uitmaakt wie of wat, als de EU maar groeit, als de macht maar groeit, als Europa maar meer en meer invloed krijgt in de Wereldorde.
Niet de Hollander, de Spanjool, de Portugees of Fransoos zijn van belang, slechts de immense honger naar macht moet worden gestild en de burgers mogen de kosten ophoesten, tegen elke prijs, want binnen de nieuwe wereldorde is geen plaats voor nationale gevoelens en het individu.
Slechts de leiders strijden binnen de EU om de macht, want ieder wil zijn rol in de geschiedenis schrijven, ongeacht wat het zijn burgers kost, dus men maakt wetten en regels in de hoop dat men onsterfelijk wordt, als de man van Rome, Praag, Maastricht of welk ander openbaar gesticht.
Men is ieder contact met de burger verloren, in gans Europa van de huidige EU heerst er onrust en ontstaan er binnenlandse brandjes, maar heeft men maling aan de menselijke tragedies en enorme consequenties voor de burgers.
De leeuw is allang zijn kroon en zwaard verloren en het arme, eens zo rijke en welvarende Nederland is zijn schraag en steun verloren en staat alleen tegenover een toevloed van regels en ambtelijke willekeur vanuit een Brussels Roofridderslot.
Niet voor niets zag PIM geen heil in de EU, want dat belemmert in alle opzichten het herstellen van het vertrouwen in de politiek en het landsbestuur, want ons land is ons ontnomen en overvol.
Normen en waarden dingetjes, ach het schiet niet op, want de verhuftering vanuit een regentesk Brussel en buikspreekpoppen die politiek correcte uitspraken doen, heeft allang bezit van onze maatschappij genomen.
Ondergronds rommelt het, hier en daar een eruptie, want de EU zal nimmer een VS worden, omdat wij allen gesteld zijn op onze eigen identiteit en als Naties best zouden kunnen en moeten samenwerken.
Maar niet met het totale verlies van de eigen etnische identiteit, waarbij een natie verword tot een folkloristische veredelde klompendans uitgevoerd door ingehuurde artisten, die niets maar dan ook niets met onze afkomst en geschiedenis iets te maken hebben.
De Hollandse Leeuw wil weer fier brullen, wil weer trots kunnen zijn op het eigen en niet een horige zijn voor de groten, altijd heeft Nederland een grote naam gehad om haar tolerantie en gastvrijheid.
Dankzij de verloedering, het zonder beleid en zonder eisen maar keer op keer toelaten van economische vluchtelingen, het niet begeleiden van nieuwe staatsburgers en het totaal falende huisvestings beleid, is Nederland van een tolerante en gastvrije natie verworden tot een natie vol achterdocht, scheve gezichten en zelfs openlijke haat.
Wij willen van Holland houen, maar onze leiders willen liever aan een Groot Europa bouwen, wij willen onze identiteit niet verliezen, maar onze leiders hebben meer oog voor onze deviezen, wij willen een menselijke maat, maar onze leiders houden meer van de bovenmenselijke maat, ach zo is het verworden met ons eens zo trotse kleine staat.
Ruzie, criminaliteit, slechte zorg, verspilling en corruptie alom, falende justitie, falende politie, verloedering en verpaupering en nergens meer rust en ruimte, geen plek meer om van Holland te genieten, maar wel volop gelegenheid om op elkander te schieten.
Holland de eens zo trotse natie, verworden tot het Colombia van europa, Holland waar tolerantie is verworden tot regenteske arrogantie, Holland meegesleurd in de vaart der volkeren, verworden tot de vuilnisbak van Europa en de burgers, ach die hebben niets meer te vertellen, want hun spreekbuis is vakkundig voor eeuwig de mond gesnoerd.
Maar ik hoop dat met mij vele Nederlanders zullen zeggen
Wij willen Holland houen - Ons Holland fier maar klein - Wij blijven 't hou en trouwe -
Het land moet weer terug gegeven worden aan de burgers van dit land, dan pas en dan pas alleen kunnen we met verstand en met beleid, wellicht weer een speler binnen Europa zijn.