Weg met ons, Hollands Glorie

 Ooit was Nederland gekend als een zeevarende natie, we stonden bovenaan in de top 5 van zeevarende en transporterende landen, niet voor niets heeft Nederland de titel van de vervoerder van de Wereld verdiend en ook nog op de dag van vandaag vervoert Nederland de goederen Internationaal en door geheel Europa.

Maar de schepen onder Nederlandse vlag zijn verdwenen, dankzij een ontoereikend beleid, daar waar andere, mindere naties hun vloten zwaar met subsidies hielp, strafte de Nederlandse overheid haar boegbeeld met juist extra lasten en plichten en deed menige maatschappij voor de verlokkingen van de goedkope vlag zwichten.

Het resultaat is bekend, Nederland is als zeevarende mogendheid verworden tot een lilliputter, wat eens de glorie van rood wit blauw was, is ontvlagt en verkruimeld en nog slechts enkele schamele bruto registertonnen vaart nog op de wereldzeeën onder deze eens zo trotse vlag.

We waren de pioniers van de Rijnvaart, op alle rivieren voeren Nederlandse (en Belgische) binnenvaartschepen met een uniek stelsel van een schippersbeurs, waardoor de inkomens en de vrachten netjes en evenredig werden verdeeld, dankzij het ingrijpen van de overheid, is deze beurs opgeheven en de nekslag aan de particuliere beurtvaart gegeven.

Op de wegen reden de Nederlandse trucs om zo de goederen vanuit Amsterdam en Rotterdam, de grootste wereldhaven door Europa te distribueren, maar Nederland is niet te leren.

De ene na de andere minister van verkeer en waterstaat, kreeg het voor elkaar om de branche te pesten, Nederland liep voorop met beperkende maatregelen, want het vrachtverkeer bleek hinderlijk en lawaai te produceren, dus bedacht den Haag en Brussel allemaal wetten om de transporteur het vervoer te bemoeilijken en de Nederlandse staat stond altijd als éérste paraat nieuwe beperkingen in te voeren.

We bouwden overal langs de snelwegen Industriegebieden, we sloten de onrendabele spoorweg verbindingen, want de trucks zouden wel zorgen voor de distributie.

En net als bij de scheepvaart, waar eens Neerlands Driekleur vier in alle wereldhavens vanaf de poop wapperde, reden internationaal de Hollandse Trucks, dag en nacht, vaak gebouwd in de fabriek van Huub van Doorne als Daf door het open landschap.

Opnieuw herhaalt de geschiedenis zich, we maken de steden ontoegankelijk voor de trucks, we zorgen voor onhaalbare bezorg en laadtijden, middels wet geregelde krankzinnige geluidsbeperkende maatregelen en zo weren we de slagaderen van onze economie uit de steden, welke door gebrekkige aanvoer verpauperen, omdat meer en meer winkels en publiek uitwijken naar wel bereikbare en bevoorraadbare centra.

We maken geen ruim baan voor de mastodonten van de weg, de aorta van onze economie, beperken we in haar hartslag, door allerhande geboden en verboden, waardoor meer een meer trucks komen stil te staan en langzaam maar zeker de distributie stagneert, maar de overheid heeft nog nimmer van haar fouten geleerd.

Nederland heeft nog een Nationale trots, een internationaal vermaarde luchthaven, die er al tijden in de polder ligt en zich heeft ontwikkeld tot een zeer belangrijke werkgever en een groei heeft doorgemaakt, die zijn weerga niet kent.

Iemand met visie, iemand met verstand, had nooit de bebouwing laten oprukken naar dit complex van hangars, vrachtloodsen, overslagbedrijven en transito verkeer, maar zou rekening hebben gehouden met de expansieve sfeer die deze luchthaven vanaf het prille begin uitstraalde, men zou rekening hebben moeten houden met de discrepantie van wonen en werken, van economie en lawaai, van veiligheid en verkeer.

Maar het ministerie van verkeer en waterstaat is meer bezig met autootje pesten en het oprichten van monumenten als de vooraf al onrendabele Betuwe lijn, dan met beleid, gericht op een harmonie tussen groei, welvaart en economische belangen contra de menselijke maat.

Had men visie gehad, dan was men al zeer snel uitgeweken naar een plek in de NO polder en niet de uitbreidingen laten inklemmen in een snel groeiende randstad verstedelijking, waardoor Schiphol als het ware een etterende puist in een omknellend keurslijf is geworden.

Opnieuw draaien we de kip met gouden eieren de nek om, vanwege milieueisen, vanwege verstedelijking, krijgt de aorta van de economie opnieuw een opgelegde verstopping en zal de groei van de luchthaven uiteindelijk door het oprukkende beton en staal bekneld raken en zal Schiphol haar leidende positie kwijtraken met alle gevolgen van dien.

Moet alles dan wijken voor vervuiling en lawaai, kijk naar de malversaties van VenW zal een criticaster zeggen, het is al zo druk om niet te zeggen vol, maar dat klinkt dan weer hol.

Beleid moet erop gericht zijn dat de hoofdaderen van onze maatschappij open blijven en niet verstoppen, dat we inventief en creatief met onze vervoerders en internationale positie omgaan en niet keer op keer achter de feiten aanhollen.

Je kunt niet je vervoer en leidende positie keer op keer verkwanselen, want uiteindelijk is het credo, als het transport stilstaat, staat alles stil en dat geld voor alle transport, waar deze natie door de eeuwen heen groot mee is geworden.

Verkwanselen voor korte termijn politiek, meer oog voor de aanwas van de (ongewenste) bevolkingsgroei, door migratie van vreemdelingen, de steeds groter wordende verstedelijking en het niet nemen van belangrijke en noodzakelijke maatregelen, zal maken dat uiteindelijk de aorta van weg, de lucht en het water zuchtend en kreunend tot stilstand komt.

Het stimuleren van inventieve oplossingen, het geld niet over de balk smijten bij een HS lijn die nimmer hard zal kunnen rijden, bij een Betuwe lijn die vooraf gedoemd is tot verlies, kijk dat is goed geld naar kwaad geld smijten en daarbij komen dan nog de corruptie zaken, wanneer zal Nederland eindelijk eens een zucht van verlichting kunnen slaken.

Stop de harststilstand, maak Nederland weer leef en bewoonbaar, maak het weer beheersbaar, want echt de klok staat op vijf over twaalf en samen met het vervoer en de eeuwig in de file staande forens, is het credo, als dan alles stilstaat, en niets meer functioneert, dan en dan alleen heeft Nederland schijnbaar zijn lesje geleerd.