Iedereen kent de berichten over de problematiek in het midden oosten, de strijd tussen de Palestijnen en Israël om het recht van zelfbeschikking en een eigen staat.
Alweer decennia lang bestrijden deze groepen elkaar en maken elkaar het leven zuur, men plaatst bommen, gooit bommen, men legt hinderlagen en men vermoord links en rechts elkaar, alles uit naam van het recht op een eigen staat.
De media heeft meer en meer de standpunten van de Palestijnen onder de aandacht gebracht en de internationale sociaal democraten zijn de grote promotors van de ondersteuning van het Palestijnse recht op zelfbeschikking en een eigen staat, hetgeen te begrijpen, te verdedigen en te billijken is.
Nog een voorbeeld, de sociaal democraten hebben jarenlang terecht een ware media oorlog en boycot gevoerd tegen de apartheid in Zuid Afrika en Rhodesië, het huidige Zimbabwe, men veroordeelde de misstanden, sprak afschuw uit over de onderdrukking en de gruwelijke misstanden, opnieuw te billijken en te verdedigen, opnieuw een goede zaak.
De sociaal democraten hebben zich het lot aangetrokken van de onderdrukte indianen in het amazone gebied en men helpt hen met juridische bijstand om zo hun gebieden te behouden en de verdere uitroeiing van deze natuurvolken een halt toe te roepen, opnieuw een loffelijk streven en opnieuw een terechte afkeuring van een gevoerd beleid.
Diezelfde sociaal democraten hebben destijds de Molukse gemeenschap naar Nederland gehaald, omwille van de vrede en hun veiligheid, men zou hen helpen en bijstaan in hun legitieme recht op zelfbeschikking en een eigen staat, helaas blijken de woorden en beloftes ineens minder hard en standvastig te zijn.
Het gevolg een etnische en religieuze klassenstrijd van moord en doodslag op de Molukken zelf en een gefrustreerde en gedesillusioneerde Molukse gemeenschap in Nederland, maar nu hoor je geen sociaal democraten, nu is het even stil aan dat sociaal internationaal bewogen front, ook bij de misstanden in Papoea-Nieuw-Guinea waren de sociaal democraten stil.
Sterker nog, men was ontsteld en ontstemd, dat de onderdrukker, de militante overheid van Indonesië ons ontwikkelingsgeld niet meer wenste, men was totaal ontwricht, dat we met onze sociale bewogen vingertje afgewezen werden en geen financiële bijdrage(n) meer konden en mochten leveren aan de voormalige kolonie, geen woord van kritiek over de soms meer dan barbaarse onderdrukking methoden van de Indonesische overheid.
Nimmer was men bereid om de totalitaire regimes van linkse signatuur te veroordelen, veelal werden deze aangemerkt als sociaal bewogen en bevlogen arbeiders paradijzen en gingen de voorlieden van deze sociaal democraten gaarne op bezoek bij de DDR en Joegoslavië, verlichte staten, waarin geen arbeidersklasse werd onderdrukt of gemarteld.
Tot op de dag van vandaag is men met deze dubbele moraal behept, men veroordeelt het optreden van de VS als deze ingrijpt, maar roept gelijktijdig met angstige stem om hulp als men het op eigen kracht in het door oorlogen verscheurde voormalige arbeidersparadijs Joegoslavië niet red, dan mogen Amerikaanse soldaten schijnbaar wel sneuvelen.
Ik ben niet voor oorlog, zeker niet voor het autonome en totaal op eigen houtje en volgens eigen agenda opererende Amerika als internationale politie agent, welke wel even zal bepalen wie wel en wie niet volgens hun norm en visie hun "bescherming" opgedrongen krijgt en dat zonder enige vorm van proces tegenstanders of vermeende tegenstanders opgesloten mogen of moeten worden, hoe begrijpelijk ook na 11 september.
De VN is niet meer dan een tandeloze tijger en een door en door gecorrumpeerde organisatie geworden, die alleen nog maar concensussen nastreeft zonder dat men nog aan handelen en ingrijpen toekomt, laat staan aan het veroordelen van schandelijke misstanden.
Wie zich realiseert dat in voormalig Rhodesië het huidige Simbabwe, en in Zuid Afrekika dagelijks eerlijke en hardwerkende families worden vermoord, verkracht, gemolesteerd of in het gunstigste geval alleen maar van hun geboortegrond worden verjaagd, vraagt zich af waar de luide protesten van weleer nu blijven.
Wie kent niet de actie tegen de OUTSPAN sinasappelen, waarmee we opgeroepen werden niet langer de Afrikaanse bevolking te laten uitpersen en deze vruchten niet te kopen.
Waar is nu de verontwaardiging, nu er dagelijks boeren worden vermoord, vrouwen worden verkracht, land wordt gestolen, het recht met de voeten wordt getreden, corruptie van hoog tot laag is ingevoerd en men de wet, zelfs de grondwet van het land massaal aan de laars lapt.
Hebben deze burgers geen rechten, zijn het geen mensen die lijden onder het geweld en de besluitloos toekijkende overheid, of zou het komen dat ze de verkeerde kleur hebben voor onze sociaal democratische bewogen en bevlogen broeders, zou het komen dat de slachtoffers van nu blank zijn en het weg met ons weer hoog in het sociale vaandel staat.
Want keer op keer blijkt men door een gekleurde bril te kijken, slaat een agent een Marokaan, Turk of om het even wat voor medegenoot, dan is heel links ontstemd en in alle staten, want dit riekt naar discriminatie en fout gedrag, niemand schijnt zich dan af te vragen, dat als het een gewone Nederlander zou zijn geweest er geen (rode) haan naar zou kraaien.
Het meten met twee maten, schijnt de sociaal democraten, de linkerzijde van de maatschappij, met de paplepel te zijn ingegeven, massaal demonstreerde tegen het verderfelijke Amerika in Vietnam, maar men zweeg in alle talen over de Russen in Afghanistan.
Niemand vraagt zich schijnbaar af, is dit nu maf, of gewoon laf, is dit normaal gedrag of wordt het tijd de maatlat eens eerlijker te hanteren, want het meten met twee maten, de dubbele moraal, is vooral gegeven aan de salon socialen, zij die het manipuleren tot een kunst hebben verheven, zij die welvoldaan, vanuit hun villa of grachtenpand het voetvolk de dictaten presenteren, want alleen zij kunnen de wereld sociaal regeren.
De moraal van dit verhaal, je kunt beter een communistische of socialistische lesbische, ongehuwde, etnische gekleurde, moorddadige moslim activiste wezen, dan een westers uitziende en georiënteerd wezen, want als laatste ben je al verdacht en waarschijnlijk rechts.
Laat mij maar niet links noch rechts zijn, geen sociaal democraat, noch een christen democraat die allen wat krom is recht praat of een gladde liberaal, waar ik van baal, maar een gewoon kritische fortuynistische Nederlander, die zich verbaasd over deze dubbele moraal.