Domvolk, weg met onze jeugd !!

 Onze almachtige wijze overheid is erachter gekomen hoe je een heel volk dom kun maken c.q. houden, daarvoor heeft men een scenario bedacht, dat gezien het resultaat sience fiction leek, maar waarheid is geworden.

Kinderen leerden ooit hun vaderlandse geschiedenis, zij bekwaamden zich in taal en rekenkunde, kregen op school les in normen en waarden, respect voor ouderen en leerkrachten en men moest huiswerk maken en kennis opdoen, ook algemene kennis en leren nadenken.

Leerkrachten, kenden hun pappenheimers, ze kenden de zwakke broeders, de querulanten en de raddraaiers en hadden daar technieken en trucjes voor om deze in het gareel te houden en konden vaak ook de ouders en namen dan contact op met deze om het kind gezamenlijk in het gareel te houden en te begeleiden in de ontwikkeling naar volle wasdom en maatschappelijk carrière, zodat de school een verlengstuk van de opvoeding en de vorming van het kind was.

Eerst heeft de overheid de opleidingsgraad van de pedagogische opleiding, duur woord voor het opleiden van leerkrachten, zo veranderd, dat leerkrachten niet meer autoritair maar meer sociaal bewogen en bevlogen zijn, niet meer prestatie gericht maar creatief en niet meer gericht op ontwikkeling maar op gezamenlijke doelen.

Ondertussen heeft men de inrichting van de leerstof zo vaak aangepast, dat geen mens meer weet waar het nog overgaat, mammoetoperaties, middenscholen, brugpiepers, wegzwiepers, doorstarters, of wat voor kreten men op het ministerie ook maar wist te bedenken, om zo de aandacht van de lesstof en de opleiding af te leiden.

Simpele feiten en rekenkunde, zijn vervangen door naslagwerken, rekenmachines en verouderde computers, opvoeding en waarden en normen zijn vervangen door maatschappij leer, zonder maatschappelijk kennis, de leraar is klaas of ans geworden en niet meer mijnheer, mevrouw of kortweg Meester of Juf, want autoriteit is uit den boze

Van het schoolgaande kind der lage landen, worden geen grootse inspanning meer vereist, zij dienen nog slechts zich de moeite te getroosten om als middelmatige schoolgaande zich te bekwamen in het halen van toetsen die aangepast zijn aan de zwakste, want vooral niet uitblinken en kennis vergaren, maar een afstompen en tot de grauwe middenmoot behoren is het uiteindelijke doel, of liever nog wat minder, maar dat zal wel later komen.

De kwaliteit binnen deze mensenfabrieken, waar leerkrachten elkaar al niet meer echt kennen, laat staan hun leerlingen om van de ouders maar helemaal niet meer te spreken, is het opvoedkundige gedeelte totaal verdwenen en de anonimiteit in deze massale gemeenschappen, geeft ruimte aan ongecontroleerd crimineel gedrag, mollest en ontsporing.

Omdat het Openbare Onderwijs teveel kostte heeft men school naar school gesloten, zodat in volkswijken waar je ooit lopend naar school kon, kinderen grote afstanden moesten afleggen naar zogenaamde bijzondere scholen, die groter en groter en dus onpersoonlijker werden.

Ouders die de kwaliteit van het onderwijs zagen vervallen en hun kinderen een betere opleiding toewensten, droegen bij aan het ontstaan van de zogenaamde zwarte en witte scholen, hen werd min of meer asociaal gedrag verweten, want ze waren niet solidair met de zwakkeren, maar niet de ouders, doch de overheid was de hoofdschuldige, maar die onttrok zich aan zijn verantwoordelijkheid en riep op tot solidariteit en dat was alles.

Nadat men de kwaliteit had afgebroken, de leerstof keer op keer naar beneden had bijgesteld en de scholen had laten verpauperen, de druk op de onderwijskrachten die wel wilden tot onaanvaardbare hoogte had opgevoerd, zodat deze vakkrachten één voor één in de WAO terecht kwamen, ging men over tot de volgende fase.

Jonge, kleine kinderen, moesten onverwijld uit de ban van het ouderlijke gezag worden verwijderd en men misbruikte het emancipatie verhaal, om zo de vrouw aan het arbeidsproces gedwongen te laten deelnemen, de alleenverdiener, de kostwinner was uit de gratie, was asociaal en niet meer van deze tijd en om een redelijk bestaan te hebben dienden de moeders uit werken te gaan.

Zo werden de kinderen gedwongen opgenomen in de crèches en werd de schoolgaande leeftijd vervroegd, daarmee de scholen opnieuw nog verder tot opvangfabrieken denigrerende en de ouders meer en meer aan het opvoedkundige en begeleidend proces ontrekkende.

Het resultaat kunt u bijna dagelijks aanschouwen, randgroep jongeren, ontspoord en met nauwelijks nog enige sociale vaardigheid, anders dan arrogant en onbeschoft gedrag en wars van iedere autoriteit, met nauwelijks enige geestelijke bagage of brede maatschappelijke kennis of vaardigheden en een kennis niveau die menig ouder verbaasd zich doet afvragen wat men eigenlijk tegenwoordig nog op school leert.

Jonge kinderen in financiële problemen, vanwege de mobiele telefoon, het SMSen en het zonder verantwoordelijkheidsgevoel maar kopen, zelfs op afbetaling en de ouders krijgen de rekening gepresenteerd.

Jonge mensen, hebben niet meer geleerd op het schoolplein en op straat om met elkaar het leven spelenderwijze te ontdekken, zij zijn vanuit de almachtige overheid gedoemd tot het bevolken van de schoolfabrieken, alwaar hun enigste taak is het produceren van toetsen en het behalen van minimale scores, zodat de ambtenaren van onderwijs weer een nieuw verslag of rapport kunnen produceren, maar de taak een generatie iets te leren, dat is teveel gevraagd.

Zo kweekt de overheid domme en recalcitrante mensen, zonder norm en waardebesef, zonder maatschappelijke bekwaamheden of sociale vaardigheden, want het gezin, het ouderlijk gezag en de gemeenschapszin is door het onttrekken van deze onschuldige kinderen aan het normale gezinsleven, ontaard in onaangepast gedrag en met een beperkte zelfkritiek houding.

Het resultaat is bekend, meer en meer kinderen hebben niet of nauwelijks enig historisch besef, onze nationale en internationale geschiedenis is onbekend, geografische kennis is dood, men weet nauwelijks waar de landen en hoofdsteden liggen, jaartallen gelden als onnodige ballast en hoofdrekenen is iets voor dummy's uit de prehistorie en niet voor moderne mensen.

Zo verliest een natie haar bloem en haar toekomst, want men wordt afhankelijk van het handjevol dat wel heeft geleerd te denken en de touwtjes in handen houd en elkaar de bal toespeelt, zo heeft een overheid haar natie haar verstand en ontwikkeling ontnomen en haar bestolen van een leergierige kneed en vormbare jeugd en is het verstand verzand in one-liners en komt het niet hoger dan het laagste koren van het maaiveld, weg eigen cultuur, weg eigen historie, weg met de kennis en weg met het nationale gevoel, leve de éénheidsworst.