De moord, de aanslag, de stilte

 Keer op keer hoor je geluiden dat de moord op PIM moeten worden onderzocht, dat men dieper wil graven, dat de onderste steen boven moet komen en dat de commissie Klaas Vaak zijn werk niet goed heeft gedaan.

Niets is minder waar, de moord op PIM is wellicht de best onderzochte moord van Nederland, maar dieper graven heeft geen zin, omdat bepaalde bewijzen nimmer hard te maken zijn, er hoogstens aanwijzingen of vermoedens zijn en dus niet geschikt om mensen of instanties te arresteren, laat staan te veroordelen.

Ook de klacht dat de beveiliging van staatswege niet deugde en op ondeugdelijke gronden en aannames niet werd verstrekt is een farce, domweg omdat de staat der Nederlanden nu eenmaal geen burgers beschermt, ga maar eens naar het politie bureau om aangifte te doen, dat uw buurman uw leven bedreigt.

Wedden dat u te horen krijgt, dat zolang buurman u ongemoeid laat en slechts bedreigt men niets voor u kan doen, zelfs niet als hij met een vlijmscherp keukenmes in zijn voortuin, bij uw thuiskomst snijdende bewegingen langs zijn hals maakt en uw dreigend aankijkt en verbaal zegt dat uw tijd komt en beperkt is.

De staat beschermt het slachtoffer beter in zijn privacy en hulpverlening dan het slachtoffer, pas als de buurman uw te lijf gaat, zal men ingrijpen, mits dat voor u nog gewenst is als uw mond ineens een stuk lager in de hals gekerfd is, maar ga nu niet de buurman te lijf, gegarandeerd dat men u wel ophaalt en ter afkoeling in de cel opsluit.

De commissie Klaas Vaak heeft uitstekend werk verricht, men heeft datgene gedaan, waartoe een opdracht is verstrekt, namelijk alle mogelijke overheids contacten en verantwoordelijkheden uitsluiten die zouden kunnen lijden tot het aansprakelijk of verantwoordelijk stellen van diezelfde overheid en dat is dus uitstekend gelukt.

Alle feiten die wijzen op het falende beleid, worden gebagatelliseerd of gekleineerd en de gebreken van de particuliere organisaties, lees LN, LR en LPF worden groots en breed uitgemeten, daarmee de schijn wekkende dat de staat geen blaam treft, grondwettelijk is dat zelfs zo, waarbij de mogelijke schuld en in gebreke stelling dan bij de eigen organisaties komt te liggen, niet leuk, niet prettig, maar wel effectief.

De LPF heeft haar kans gehad, toen ze destijds met 26 zetels in de kamer als de 2e partij van Nederland vertegenwoordigt was, had men toegang tot de commissie stiekem en alle aanverwante stukken, met betrekking tot de BvD en regeringsverantwoordelijkheid, die kans heeft men laten liggen en de dossiers zijn nu gesloten en alleen nog toegankelijk voor hen die daartoe bevoegd zijn.

Deze laatste zal niet echt zitten te springen om nieuw feitenmateriaal boven tafel te brengen, zeker nu paars 3 is aangetreden en alleen het CDA de nieuwe partij is, die zeker niet de vernieuwing en openheid nastreeft die ooit PIM nastreefde, dus ook daarvan hoeven we niets meer te verwachten, behalve dan sussende woorden en eventueel nog wat na discussies.

Het volk morde, was ontsteld en woedend, maar deze woede is vakkundig gekanaliseerd en de ontsteltenis is achterhaald door aanslagen, het dagelijkse bestaan en de onmacht en het onvermogen van de partij met PIM's naam, waardoor het morren en de ontsteltenis weggeëbd zijn en de overheid, lees de politiek, geen angst voor woedende menigtes met lynch gedachtes meer hoeft te hebben en men met een gerust hart de toekomst in kan gaan.

De moord zal wellicht in de geschiedenisboekjes worden opgetekend, waarin dan PIM zal worden afgeschilderd als een querulant die de onvrede van het gepeupel populistisch verwoorde en een gevaarlijke koers insloeg, waarbij een ontspoorde veganist hem vermoorde.

Slechts u en ik kunnen de nagedachtenis aan PIM veilig stellen, door niet voetstoots aan te nemen dat datgene wat men ons wil doen laten geloven en alle mooie rapporten ten spijt, PIM wel degelijk deskundig en met voorbedachten rade vermoord is.

Ook kunt u de herinnering levendig houden en zorgen dat PIM niet politiek voor niets gestorven is, door op die partij te stemmen die het beste PIM's idealen en nagedachtenis uitdraagt en verdedigd en als u die niet meer kunt vinden, door een proteststem uit te brengen op die partij(en) die het meest tegen de gevestigde politiek zijn.

Anders zal de aanslag op PIM uiteindelijk toch het ultieme doel bereiken, namelijk een doodse stilte om de man die geheel Nederland wakker schudde en de politiek op zijn grondvesten deed schudden.

U kunt het verschil uitmaken, door niet te zwijgen en niet in de mooie beloftes van de gevestigde politiek te geloven, die mateloos en schaamteloos PIM's programma punten hebben gestolen, zonder hem ooit het krediet noch het aanzien te hebben gegeven dat hij verdiende en zonder daadwerkelijk recht te doen aan zijn vooruitstrevende plannen.

Alleen U en ik staan tussen de vergetelheid, geloof niet in de loze woorden, geloof niet in de voze en lege beloftes van hen die macht ambiëren en geen scrupules, noch dienstbaarheid kennen, slechts hun eigen belang en macht, waarin geen plaats is voor het individu, dat slechts lastig is en kritische vragen stelt.

PIM is pas voor niets gestorven, als u en ik hem zijn vergeten, als u en ik niet meer strijdbaar zijn en als u en ik ons neerleggen bij de rituele dans om de macht, dan pas en dan alleen zal PIM een voetnoot worden, laten wij gezamenlijk onze stemmen blijven verheffen en de politiek met onze grieven blijven bestoken, uit naam van PIM in zijn nagedachtenis.

Daarvoor zijn wij ooit achter PIM gaan staan, daarvoor hebben wij op hem en zijn idealen gestemd, want het waren ook onze idealen, daarvoor is hij vermoord en dus ook voor onze idealen vermoord en daarvoor dragen wij gezamenlijk verantwoordelijkheid om PIM op een waardige wijze uit te dragen en levend te houden.

Niet het politiek correcte, niet datgene wat de regenten en de bestuurders ons willen laten doen, maar datgene waar PIM voor stond, Nederland weer tot een leefbaar en gezond land maken, waarin het wat minder druk is en waar wij weer ons thuis kunnen voelen, zonder vreemdeling in eigen land te zijn.

Wordt het stil, of laat u ook uw geluid horen, de keuze ligt niet bij de politiek maar bij u en mij, bij ons allemaal, met een enkeling, honderden, duizenden of tienduizenden kunnen we de nagedachtenis aan PIM blijven uitdragen en zo de politiek dwingen zijn en onze idealen uit te voeren.