Tolerant, maar tot hier en niet verder

 Iedereen heeft zijn mond vol over de tolerante maatschappij, alles moet kunnen, alles moet mogen en alles moet bespreekbaar zijn, vooral multicultureel en met begrip voor de ander.

Dit beleid heeft ervoor gezorgd dat de mensen die hier kwamen wonen uit redelijk minder tolerante gebieden, dachten dat wij zo ongeveer alles goed vonden wat bij hun verboden was en door de tolerante opstelling tegenover de nieuwkomers, kregen zij bovendien het idee, dat onze overheid hen zelfs voortrok boven de eigen bevolking.

Wat te denken van de discussies over het hoofddoekje of de Burkha, sluiers al dan niet voor het gehele gezicht, waarbij prominente Nederlanders als Wim Kok en Job Cohen voorop lopen met het gedogen en het begrip vragen voor de andersdenkende.

De PvdA die zich opwerpt als de partij van de allochtonen, die meer begrip toont voor de nieuwkomers dan de autochtoon, waar het dragen van een zwarte kous gelijkgesteld wordt met het dragen van een sluier of hoofddoek en men het fundamentalisme van de gereformeerde broeders wordt vergeleken met het fundamentalisme van de Islam.

Appels en peren worden vergeleken, want ik ken tot op heden nog geen enkele zelfmoord aanslag van één van onze Veluwse gereformeerde of hervormde geloofsbelijders, maar wel van hen die gesluierd en islamitisch zijn.

Ook is mij niets bekend van aanvallen van jongeren op jonge vrouwen of het molesteren en verkrachten van meisjes of het aanzetten tot hoereren vanwege zogenaamde loverboys, hetgeen wel uit een andere hoek keer op keer de media haalt en onze maatschappij ontwricht, maar waarvoor schijnbaar onze politiek en overheid keer op keer zwicht.

Tolerantie is een mooi goed, een erfgoed dat in onze cultuur zit gebakken, we namen keer op keer zonder enig probleem andere bevolkingsgroepen in onze woon en leefgemeenschappen op, omdat zij zich aanpasten aan onze culturele normen en waarden, zeden en gewoonten.

Natuurlijk is vrijheid van godsdienst een belangrijk gegeven en dient het onaantastbaar gehandhaafd te worden, wie zijn of haar religie wil belijden, dient daarvoor ruimhartig gelegenheid te krijgen en dienen wij in onze samenleving ruimte te bieden voor hun gebedsdiensten en binnen redelijke grenzen hun rituelen.

Maar om eens met de deur in huis te vallen, wat zouden we doen als straks een boeddhistische groepering hun heilige koeien in onze maatschappij loslieten, zouden wij dan ook omrijden of stil blijven staan om deze voor hen heilige beesten vrij baan te geven, zouden wij dit accepteren???

Nee dus, waarom dan wel de dictatuur van het hoofddoekje of de Burkha, waarom dan wel de lessen in het Arabisch of andere talen accepteren, waarbij dit meer en meer gezien wordt als een ernstige rem op het integreren.

Nimmer heeft Nederland last gehad van haar Joodse gemeenschap met haar zaterdagse Sabat, hun eigen slacht en reinheidsgeboden, zelfs niet toen deze nog niet rigoureus en schandalig uitgedund was, nimmer hebben wij last gehad van onze Chinese broeders, of van de Vietnamese bevolkingsgroep.
Waarom dan wel van de nieuwkomers, waarom dan wel hun zeden en gewoonten stellen boven die van ons, sterker nog, veel van de door hen gewenste gebruiken zijn in de landen van herkomst allang uit het dagelijkse leven verbannen, alleen onze overheid gaat er tolerant mee om en zo heeft men ongewild en ongewenst een tweedeling veroorzaakt.

Als Nederlandse jeugdige belhamels onrust veroorzaken omdat ze geen jeugdhonk hebben, dan heten zij vandalen, als onze nieuwe etnische buren hun jeugd hetzelfde doen, heet het ineens het gebrek aan wortels, het gemis aan een eigen identiteit en als beloning wordt aan hen datgene verstrekt, dat aan de eigen jeugd wordt onthouden.

Animositeit, is niet iets wat vanzelf komt, dat is gekweekt en aangeleerd, dat men zich vijandig opstelt en de ander met scheve ogen bekijkt heeft alles te maken met de verkeerde tolerantie, want je kunt niet je eigen volk en je eigen identiteit verloochenen, ten voordele van nieuwkomers, zonder dat dit gepaard gaat met terechte gevoelens van onvrede.

Natuurlijk zijn wij een rijk land, daarvoor hebben wij en onze voorouders dan ook keihard gewerkt, deze rijkdom heeft Nederland immers eeuwenlang ruimhartig willen delen, zie de inbreng van Nederlanders in allerlei projecten, goede doelen en ontwikkelingslanden.

Maar deze rijkdom is geen reden dat wij ons zouden moeten schamen, ook niet dat wij dat klakkeloos met klaplopers moeten delen, dat onze welvaart als door een slagaderlijke bloeding wordt weggepompt in allerhande cult projecten en onze eigen bevolking mag verrekken en slechts de gepeperde rekening mag betalen.

Om maar te zwijgen van de enorm gestegen criminaliteit, de werkeloosheid en de desinteresse voor het nieuwe vaderland, want men juicht en spreekt voor en over het oude land, men spreekt zelfs na 20 jaar en meer de taal nog niet en zo is een tolerantie verworden tot een ernstige en slopende ziekte.

Sommige (ontspoorde) burgervaders en slinkse figuren, evenals zogenaamde hoogwaardigheidsbekleders, die menen hun eigen nest te moeten bevuilen via de media, waarbij zij graag naar de Veluwe e.o verwijzen, daartegen zeg ik, blijf met je V.P. van mijn en onze Veluwe af, zowel laag als hoog, bevuil een ander nest, maar niet het onze, want aan tolerantie zijn wel degelijk grenzen verbonden.

Maar ja, een land dat een moordenaar eert met een musical, dat leugens toedekt met rapporten, dat willens en wetens miljarden verslindende waanprojecten doorzet vanwege politieke keuzes en dat haar ogen sluit voor de werkelijkheid van alle dag, dat is een land waar alles mag, waar criminelen de dienst uitmaken en waar de overheid alleen nog op papier het land en de natie leidt.

Tolerantie een mooi en waardevol begrip, maar tot hier en niet verder, want onze eigen identiteit en onze eigen normen en waarden, onze eigen zeden en gewoontes staan onder enorme druk en maakt onze eens zo geroemde tolerante maatschappij totaal stuk.

Het is nog niet te laat, maar we leven wel op een kruitvat, sluit vooral de ogen en oren, spreek vooral niet over het probleem, wellicht gaat het met de volgende storm of regenbui vanzelf wel heen, maar ik verzeker u, tolerantie is net elastiek, als je het teveel oprekt schiet het terug in je eigen gezicht en dat zal dan het einde zijn van ons eens zo tolerante polderland.