Maas was toch echt de baas

Ik zie keer op keer op diverse fora berichten van verontruste LPF en ex. leden, die het erg vinden dat Ed Maas de partij als voorzitter samen met Hammerstein heeft verlaten en men is ontsteld dat het gebeurt en men geeft de dissidenten de schuld van het aftreden van deze beide heren.

Ook zie ik mensen reageren die zich bedrogen voelen door het zittende bestuur, maar Edje zoals zij liefkozende Ed Maas noemen, schuldloos achten, want deze had het niet geweten of had het beste met hen of de partij of allebei voor.

Ed Maas werd en word gezien als de redder van de LPF, hij heeft geld gestoken in de partij, althans hij heeft een achtergestelde lening beschikbaar gesteld en hij heeft tijd en energie in deze club gestoken, daarvoor dank en daarvoor erkenning en niet meer dan dat.

Niemand heeft Maas gedwongen om achter die bestuurstafel te gaan zitten, sterker nog het was een min of meer opgedrongen keuze aan de leden, of je koos voor Ed met aanhang of je was de partij kwijt aan de toenmalige chaos en dus hadden de leden de keuze of Ed of NIETS, we kozen massaal voor Ed, maar dat was dan ook zijn eigen vrije keuze en niet aan hem opgedrongen maar aan ons voorgelegd als eis, zo kiezen of niets kiezen en chaos krijgen.

Gaandeweg werd de partij volwassener, kwamen er ook meer kritischer geluiden, had men problemen met regionale besturen, die keer op keer veronderstelden dat zij ook maar iets te vertellen hadden, daar ze door regionale leden waren verkozen, terwijl ze niet meer waren dan een uithangbord met mandaat van het HB, de LPF kent geen officiële regionale besturen.

Men kwam in aanvaring met de machthebbers in het HB en zo kwamen er successievelijk A.I besturen, mensen aangezocht door en gekozen en aangesteld door het HB en niet door de LEDEN en dus geen democratische gekozen mensen, maar aangestelde mensen.

Dit alles keer op keer toegedekt met de mantel van chaos bestrijding, het voorkomen van ellende, het de kop indrukken van ongewenste activiteiten en het voorkomen van beschadigen van de partij en erfgoed van PIM en zo deden ze de zin van het HB en deden met hun machtsspel en politiek trouwhartig mee.

Menig regionale bestuurder, verontrust actief lid heeft Maas gewezen op de problemen binnen de partij en de organisatie, want Ed was een aardige en minzame man, die altijd bereid was onder het genot van een koele rakker of een warme bak troost naar deze mensen te luisteren en altijd was hij bereid hun zaak te onderzoeken of er werk van te maken.

Lieve mensen, ED was de voorzitter, ED was de BAAS en dus hoorde ED te weten wat er speelde en als goed ondernemer wist hij dondersgoed wat er mis en loos was, maar het kwam hem en het zittende bestuur alleen even niet van pas en dus dronk hij gaarne een kop koffie of een koel glas, dat was zijn tegengas tegen uw bezwaren en mitsen en maren.

Na allerhande perikelen en onvrede binnen de partij over deze gang van zaken, meenden lieden dat het tijd was een voorschot te nemen op het aangekondigde en bij meerdere bekende voornemen van aftreden van Ed zich voor te bereiden op bestuursvernieuwing en ook zaten daar lieden bij die hun eigen kansen op meer macht op dat moment binnen handbereik zagen.

Het liep uit op een complete chaos, mensen die tijd, energie en geld, soms veel geld hadden ingezet om zich sterk te maken voor hun partij, die hun kans op vernieuwing en democratisering schoon zagen, zagen zich geconfronteerd met een machtspolitiek spel waarvan zij en hun medestrijders de dupe werden.

Het op zich schone gedachte om voorbereid met een bevlogen en bewogen team mensen de vernieuwing te realiseren bij of na het aftreden van Ed en Oscar, werd hun waterloo en ondergang, want tientallen mensen werden meegetrokken in de chaos en onzichtbare machtspolitiek die er op de achtergrond speelde.

Mensen werden beschadigd, reputaties kapot gemaakt, er werden mensen geschorst, geblokkeerd, geroyeerd, gemanipuleerd en onder druk gezet aan beide kanten van het strijdtoneel, maar waar opnieuw Ed als glorieuze winnaar uit de strijd kwam, maar was de partij en de beweging in één keer wel heel veel bevlogen en bewogen leden kwijt.

Nog steeds hoor ik mensen zeggen, dat als Ed dit of dat had geweten, dan was dit of dat niet gebeurd, arme lichtgelovige lieden, ED was de voorzitter, de Hoofdbestuurder van het Hoofdbestuur, de puppet master, de man met geld en de man met de macht.

Nee, ik maak Edje niet verdacht, ik klaag hem niet aan en ook zal ik niet meedoen aan het algemene wolvengehuil om het verlies, ik constateer alleen als buitenstaander wat er is gebeurd en hoe er soms vals wordt getreurd, want volgens mij was PIM de politiek en geestelijk leider en niet Ed Maas, die was alleen de tijdelijke bestuurlijke baas.

Het erfgoed van PIM is verkwanseld aan politieke spelletjes, mensen die voor dat erfgoed bijna alles overhadden zijn onherstelbaar beschadigd, gekrenkt, afgevoerd of afgeserveerd, wie kent niet de voorbeelden en beloftes gedaan aan personen die niet werden nagekomen.

Meer en meer mensen van het eerste uur keerden zich af en men verklaarde hen voor laf, maar Ed was de baas en de baas is nu eenmaal verantwoordelijk en zo is het gebeurd, dat er één deel om zijn vertrek treurt en anderen hun best doen hun besmeurde blazoen op te poetsen.

Nogmaals wie met oogkleppen wil lopen, mag dat, wie niet wil zien, dat is zijn/haar goed recht, wie niet wil luisteren, mag van mij doof blijven, maar wie verder kijkt, kan beseffen dat er door bepaalde lieden heel wat valt uit te leggen, want gekozen mensen vervangen zonder de leden te raadplegen, mensen te royeren of te schorsen zijn niet bepaald de meest fraaiste oplossingen en daarvoor is de kapitein verantwoordelijk en volgens mij stond Ed aan het roer.

Democratische volwassenheid is ook het accepteren van kritiek, het omgaan met laster en roddel en achterklap, want iedereen die aan het roer gaat staan is een publiek eigendom en wie het roer ambieert moet niet alleen kunnen sturen, maar ook keuzes maken en delegeren, die moet eigenlijk in het klein of groot kunnen regeren.

Ed Maas was de Baas en dus zal de geschiedenis leren, waar en wanneer het mis ging, wat er fout ging, maar redder Maas was in een aantal opzichten helaas niet een goede baas, waren er in zijn bestuurlijke kwaliteiten wel degelijk aanvechtbare feiten en dus is Maas daarvoor verantwoordelijk, Ed bedankt, maar ook jammer dat het zo is gegaan met deze baan.