Democratie als een fopspeen

Had ik de democratie al eens een holle frase genoemd, column van 5 okt.jl, binnen ons bestel is het in feite een fopspeen, zeker als we ons realiseren hoe en wie ons regeren en waar de feitelijke macht ligt.

Een koningshuis als representant voor een land klinkt aardig, ook de kreet dat het als een bindmiddel voor het volk werkt en dat deze familie van Koninklijke bloede geen feitelijke macht heeft zijn pertinente leugens, maar het verkoopt wel goed.

Het huis van oranje heeft onze maatschappij in een wurgende greep, waarbij de invloed van ons vorstenhuis vele malen groter is dan menigeen wil en zal geloven, want keer op keer worden wij met een fopspeen koest gehouden en laat men ons geloven dat we democratisch geregeerd en bestuurd worden, niets is dus minder waar.

Onze vorsten kiezen wij niet, evenmin treden de opvolgers van de kroon aan op basis van geschiktheid, maar slechts op basis van leeftijd en in directe lijn en is het gehele geslacht omgeven met een wirwar van regels, privileges en maatschappelijke invloeden, zonder dat u en ik er ook maar één syllabe aan kunnen veranderen.

De macht van Oranje is ook groter dan men ons wil doen laten geloven, want alle wetten dienen door HM te worden bekrachtigd en niemand is zo gek om het tot een constitutioneel conflict te laten komen tussen de kamers en de zittende vorst(in).

De vorst(in) bepaald wie er gaat formeren en stelt een formateur en eerst een informateur aan, die bepalen welke coalitie gevormd kan worden, lees welke coalitie wenselijk is, zo kunnen dan pure verliezers als D66 ineens invloed uitoefenen in de regering, waarbij de relatie van een D66 minister met het vorstenhuis natuurlijk geen enkele invloed heeft.

Ook kan dit huis van Oranje op andere wijzen invloed uitoefenen en zal men nimmer dat huis ter verantwoording kunnen roepen, daar de minister-president verantwoording draagt voor de uitspraken en daden van het vorstenhuis, leuker kunnen we het niet maken gekker wel.

Wat dacht u van de aanstelling van ambassadeurs, het aantreden van CvdK, het voorzitterschap in de raad van state, de onnoemelijke hoeveelheid voorzitterschappen en beschermheer/vrouw functies en de invloed op justitie en defensie zijn slechts enkele voorbeelden van de onzichtbare en zichtbare macht van dit huis.

Maar de grootste macht ligt in het feit, dat onze vorst(in) de zittende regering bij wijze van spreken het regeren kan verbieden, gewoon naar huis kan sturen en met het Kabinet van de Koning(in) de macht kan overnemen, hetgeen vastligt in onze zo vaak geroemde democratische grondwet, die dus pertinent niet democratisch is.

Op allerhande posten en posities is de lange arm van Oranje merkbaar en voelbaar en zullen kopstukken van de financiële en maatschappelijke organisaties het zich niet kunnen veroorloven de gramschap van Oranje over zich af te roepen, hun dagen als leiders en/of bedrijven zijn dan geteld, zijn worden dan letterlijk persona non grata, dus graatloos en gefileerd geserveerd aan de massa en meelopers.

Binnen deze machtstructuur past dan ook dat in iedere rechtszaal een portret van onze verlichte vorst(in) hangt, gelijk als in iedere andere bananenrepubliek die van de heersende dictator uw zullen aanstaren. (Kijk tevens even naar Mabelgate en de rol van de AIVD)

Kom op een gemeentehuis, provinciehuis, vele scholen, rechtbanken, militaire gebouwen en instellingen, politie en binnenlandse en buitenlandse zaken en ambasades overal worden we geconfronteerd met het portret van een persoon die wij nimmer gekozen hebben, maar wel de staat der nederlanden symboliseert in het portret en dus is die macht groter dan men ons wil doen laten geloven.

U mag gaan kiezen, stemmen op een partij en een poppetje, maar door de structuur van de macht, alsmede de macht van het ambtelijke apparaat en de verdeeldheid in ons systeem, bent u aangewezen op coalities en daar heeft u dan niet voor gestemd, maar dat wordt buiten u om geregeld, slechts na ca. 4 jaar mag u weer eens uw stem uitbrengen om opnieuw uw fopspeen te laten vullen met ijdel gepraat over vernieuwing en afrekenen.

Kroondomeinen, landgoederen, paleizen en privileges, alsmede dure en hoge salarissen en onkosten vergoeding en bewakingen (jazeker voor hen wel bewaking 24 uur per dag), maken dat dit huis met aanhang wel degelijk een kostbare grap is voor een zogenaamde representatieve functie, van koekhappende onderdanen en lintjes doorknippende hoogwaardigheids bekleders, geloof die onzin toch niet, zie wie de werkelijke macht geniet.

En de grondwet, ach die is evenmin echt democratisch, want als je als religieuze leider of voorman dingen roept die aan de gewone burger verboden zijn, vanwege discriminatie of aantasting van de rechtsorde, mag dat in het kader van vrijheid van godsdienst, maar zodra u of ik die religieuze leider uitmaken voor iets lelijks, dan zijn wij in overtreding.

Ook beschermt deze grondwet daders en onthoud haar burgers het recht op zelfverdediging, want dan heet dat excessief geweld en zijn de dagen van hij/zij die zichzelf verdedigde wel degelijk geteld en wat dacht u van discriminatie, omgekeerde discriminatie schijnt wel te mogen en dat is dus grondwettelijk kortom doodgewoon gelogen.

Discriminatie of omgekeerde discriminatie blijft discriminatie, maar dan ineens zijn er uitzonderingen noodzakelijk en dat is in mijn optiek verre van democratisch, want disriminatie omkeren, kan nimmer conform diezelfde wet goed zijn, als dat andere fout is.

Maar in de loop der jaren heeft men geleerd vanuit bepaalde kringen slinks met deze wetten om te gaan en zo is onze democratie verworden tot een holle frase, waarin ambtenaren vanuit Brussel aangestuurd door hun bazen ons keer op keer met nieuwe wetten doen verbazen.

Binnen de éénwording van Europa blijven de vorsten en hun regenten buiten schot, maar wij als burgers betalen de centen en de tekorten in de pot, wij mogen straks in een adviserend referendum ons gevoel van democratisch meebeslissen bevredigen, maar de besluiten liggen al vast, hooguit dat men met wat woordspelletjes het één en ander cosmetisch aanpast.

De macht ligt in handen van een relatief kleine groep mondiale spelers, zij kennen elkaar en gunnen elkaar een deel van de macht, wee de nieuwkomer(s) die hen het leven zuur maken, zij zullen het bij leven niet meemaken, dat zij deze machten doorbreken, alleen de massa als zij wakker word en beseft dat de feitelijke macht in hun handen ligt, dan en dan alleen schijnt het democratische licht.