We lezen bijna dagelijks in onze kranten wel een berichtje over een
faillissement, we nemen het voor kennisgeving aan en maken ons geen zorgen,
zolang het maar niet gaat om de eigen baan, want dan is het akelig dichtbij.
Stelt u eens voor, uw baas of het bedrijf waar u werkt heeft recent
nog een filiaal geopend, met een prachtig artikel in de krant over de prachtige
en rooskleurige vooruitzichten van het bedrijf en haar expansie drift, terwijl
u aan het einde van de maand even geen salaris krijgt.
Ondanks heen en weer bellen, ontvangt ook de volgende maand, na alle
toezeggingen geen geld, terwijl uw lasten doorgaan en de PTT, Gas/Licht/Water
huur of hypotheek echt centen willen zien, vliegen uw eventuele reserves de
zak uit, wellicht neemt of nam u een tijdelijke lening, want binnenkort komt
het geld, u werkt tenslotte bij een succesvol bedrijf.
Helaas, pindakaas het bedrijf staat er reuze slecht voor en de curator
staat ineens op de stoep, maar u krijgt nog even geen ontslag, trouwens zelf
weggaan, is afscheid nemen van uw tegoed en bovendien verliest u uw recht op
een rechtmatige uitkering, dus nog even doorzetten.
Na enkele maanden te hebben getobd, blijken de centen er niet te komen,
de ingeschakelde rechtshulp heeft u wel de processen laten winnen, maar er kwam
helaas geen enkele cent binnen, dus de verliezen zijn voor u, want zo gaat dat
nu.
Uiteindelijk komt u in aanmerking voor een uitkering, maar uw huis
is al door de bank in de uitverkoop gedaan, want u verloor door domme pech uw
baan, het gas/licht en water is al een tijdje afgesneden of uw huisbaas zegde
u de huur op, hoe dan ook u heeft een enorme financiële strop, maar er
komt niemand voor u op.
Vol schaamte, woede en verdriet bent u samen met uw collega’s
de dupe van een succesvol failliet, want het blijkt een domino effect te zijn,
de succesvolle onderneming stond niet op zichzelf, maar maakte deel uit van
een landelijk netwerk en in haar neergang zoog ze vele leveranciers en aanverwante
bedrijven mee in de ellende.
Voor u geen opvang regelingen, geen sociale praatgroepen, opvanghuizen,
financiële regelingen, slechts het particuliere faillissement is voor u
uiteindelijk het bittere end.
Daar waar de overheid ruimhartig en gul met de buidel komt en de euro’s
letterlijk en figuurlijk als een sinterklaas rondstrooit, staat u en uw gezin
aan de kant, totaal berooid, maar de overheid heeft voor u even geen tijd, zij
behandelen de criminaliteit.
Er worden miljoenen uitgetrokken om de ontspoorde medemens te resocialiseren,
hen weer maatschappelijk te conditioneren, maar de crimineel weet allang dat
is slechts het behang van de sociale voelende maatschappij en vult gillend van
het lachen zijn zakken er nog extra bij.
De hardwerkende gefailleerde kleine ondernemer en onschuldige werknemer,
staan echter in de kou, voor hen zijn er geen sociale opvang, voor hen is er
geen sociaal behang, zij hebben slechts domme pech, voor hen is er slechts een
lijdensweg.
We hebben een sociaal paradijs opgebouwd, voor de niet geïntegreerde
nieuwkomer, voor de derde generatie allochtoon, voor de crimineel, voor de zakkenvullende
goed gebekte oplichters, voor de falende overheden, voor de brandstichters,
voor de aanstichters.
Helaas voor hen die een leven hard hebben gewerkt, zij mogen in hun
eigen vuil de volgende dag afwachten, niemand luistert of hoort hun klachten,
ze mogen stilletjes en zwijgend op hun dood wachten, zonder nog iets van het
leven te mogen verwachten.
Helaas voor hen die ziek en invalide zijn geworden, voor hen kostbare
papieren intergratie projecten, dure uitkeringsfabrieken, die zich bezig houden
met het in stand houden van de maatschappelijke zieken, niet uw belang staat
voor hen op het spel, zij kennen enkel en alleen het eigen gewin en werken (n)immer
feilloos en akelig snel aan hun eigen herstel.
Keuringen, herkeuringen, prognoses, reïntegratie, instromen, zij-instromen,
doorstromen, voorkomen, doorkomen, voor alles hebben ze een naam, maar zelden
komen ze met een echte baan, een baan geschikt voor uw voortbestaan, slechts
het eigen belang staat bij hen voorop.
Onze overheid smijt klakkeloos met de miljarden, alsof het geld niet
opkan, men besteedt uit en geeft gul en met zwierige hand, uw zuurverdiende
centen uit, de opbrengst van hun roofbuit, een Betuwelijn, een HSL ach u kent
het wel.
Men bestelt helikopters en tuigt ze op als waren het kerstbomen, wist
u trouwens dat we hier tussen de bergen wonen, dus een dure speciale vliegopleiding
in Canada besteld, het kost alleen maar u en mijn zuurverdiende geld, ze hebben
het weer afbesteld, ook dat kost geld.
De waanzin ten top, maar overal kwijnen mensen weg, landgenoten zoals
u en ik, die de pech hadden dat het bedrijf waar ze werkten failliet ging, die
vanwege geldgebrek ineens op straat staan, zonder uitkering en/of baan, die
moeten vechten voor het naakte bestaan.
De overheid stort nog wat miljarden in de bodemloze put, van de pet
van Godet op de Antillen, want dat schijnen wij als burgers van dit land te
willen, we strooien nog wat geld voor enkele commissies, met de opdracht om
te onderzoeken waar het dure geld is gebleven.
Kijk eens om u heen, zie het stille verdriet van het failliet, lees
eens die schokkende verhalen van hen die de dupe zijn van een waanzinnig systeem,
want wat hen is overkomen kan iedereen gebeuren in dit land, trouwens leen nog
even wat voor het opknappen van uw tuin, neem nog een beetje extra krediet,
straks verklaart die gulle gever uw keihard failliet.
Het is niet de schuld van de mensen, het is de schuld van een waanzinnig
systeem, dat uitgaat van een ongebreidelde groei en leengedrag, waarin nagenoeg
alles mag worden geleend, gefinancierd tot en met aan het gokken op de beurs
toe, zo slaan de scrupuleuzen genadeloos en keihard toe.
Normen en waarden verkwanselt, evenals spaarzaamheid, soberheid, eerlijkheid
en oprechtheid, zo verkwanselt een overheid via het beleid of juist het ontbreken
van het beleid, de oeroude Nederlandse waardigheid en vaardigheid, van een succesvol
spaarzaam leven.
De dupe zijn zij die buiten staan, opzij gezet door een ongevoelig
systeem van regelneven, kil en koud in de psychologische regen, want het leven
zat even tegen, voor hen geen zak met geld, want als gefailleerde burger behoor
je tot de paria’s van deze moderne maatschappij.