Opnieuw afschuwelijke beelden van verminkte mensen, ingestorte gebouwen, wanhopige en ontredderde mensen, doden en gewonden, gemend met angst en verslagenheid, de oogst van een misselijke terreurdaad.
Terreur is een wapen van de arme strijder, terreur is het wapen van de angst, terreur is niet of nauwelijks te bestrijden, want terreur houd zich niet aan de regels, kent geen grenzen van fatsoen of de overeenkomsten de VN of Genéve, noch erkent het de rechten van de mens.
De terrorist is een fanaticus, die zich niet laat weerhouden door nobele gedachten, die zich niet bezig houd met de menselijke kant van zijn daad, want juist zijn daad is een aanklacht tegen de in zijn ogen onmenselijke maatschappij, die hem en zijn idealen in de weg staan.
Istanboel, een wereldstad, een metropool vol mensen, druk en zoals alle wereldsteden met een eigen gezicht, dat gezicht werd nu verminkt door deze aanslagen van gestoorde fanatici, met slechts één doel, het zaaien van blinde paniek en angst en daarin zijn de daders volledig geslaagd, want de terrorist zaait, oogst en verspreid een geur van angst.
Amerika, Engeland noch Israël hebben een antwoord tegen het terrorisme, want terroristen zijn gewetenloze mensen die geen belang hebben bij hun eigen leven, die het respect voor de door ons ingestelde regels en wetten aan hun laars lappen.
Zij noemen zichzelf vrijheidstrijders, martelaren of slachtoffers van wrede overheersers of bezetters, maar het zijn laffe moordenaars, die uit pure fanatisme onschuldige burgers, vrouwen en kinderen tot doelwit maken.
Veelal gevoed met godsdienstige waanbeelden en uit naam van de allerhoogste, nemen zij het recht in eigen hand om zonder aanzien des persoons, zonder onderscheid, mensen af te slachten, want zij weten zich gesteund door hun waanbeeld, dat het goed is voor de heilige zaak, zij zullen de eer en roem van het martelaarschap verwerven.
Wat kan een geciviliseerde maatschappij er tegenover stellen, wat kunnen wij als maatschappij aan deze haat en aanslag op onze manier van leven doen, hoe moeten wij omgaan met de dreiging van de terreur, hoe moeten we deze lieden bestrijden.
Sommigen denken dat het opjagen en achtervolgen tot alle uithoeken van de wereld een oplossing is, waarbij de resultaten marginaal zijn, de kosten enorm en het in feite niet meer is dan een internationale of nationale wraak op de mogelijke daders en hun vermeende aanhangers, slechts bedoeld als genoegdoening, maar met weinig effect.
Het doel van de terrorist en zijn organisatie is het ontwrichten van de maatschappij dat zij willen omverwerpen of bestrijden, waarbij het hen aan politieke ondersteuning of aan mankracht ontbreekt om dat op democratische wijze tot stand te brengen.
De terrorist wordt veelal gesteund door systemen die via het veilige
financieren, zo hun vijanden optimale schade toebrengen, zonder daarvoor zelf
direct verantwoordelijk te zijn, vaak zijn het zelfs landen die zelf de gesel
van het terrorisme kennen, daarom ook de schadelijke en verlammende effecten
van dit middel als geen ander op zijn juiste waarde weten in te schatten.
Geen enkele politiemacht, leger of eenheid kan de fanatische terrorist tegen
houden of een aanslag voorkomen, domweg omdat een terrorist zich niet aan regels
houd en als hij zich ziet afgestopt of geremd door enorme veiligheidsmaatregelen
deze eenvoudig een ander doel of object kiest om de angst te zaaien en de maatschappij
te ontwrichten.
11 september die datum weet nog iedereen, omdat de VS in haar hart werd getroffen door fanatici, die angst, dood en terreur zaaiden, waarvan de gehele wereld ooggetuige was.
Maar het terrorisme woedt al decennia lang, op diverse plaatsen, denk aan de bomaanslagen in Ierland, denk aan de Baskische “vrijheidsstrijders” die de autobom als handelsmerk hadden, denk aan de Rote Armee Fraction, denk aan Fatah en zo zijn er nog tig organisaties en splintergroepen te noemen die zich aan deze terreur schuldig maken, zoals ook vele regimes het terrorisme financieren om hun politieke idealen te verbreiden.
Een natie is pas echt de gegijzelde van de terreur als men zijn normale leven en democratische vrijheden moet inleveren en wil inleveren om de schijnveiligheid tegen de terreur van het terrorisme af te dwingen, door de persoonlijke vrijheid op te geven.
Dan pas heeft de terreur en het zaaigoed van de angst zijn optimale effect bereikt, want door verregaande repressie krijgt de terreurorganisatie legitimiteit en onverwachte steun, vanuit de door veiligheidsmaatregelen onderdrukte samenleving, gaat men begrip tonen voor de vrijheidstrijd van de aanslagpleger en zo is dan cirkel rond.
Nee, terreur kan en mag nooit de reden zijn van het inleveren van democratische vrijheid, terreur mag en kan niet de reden zijn, dat mensen buigen voor het geweld en zich laten knechten, want dan heeft de terrorist pas echt gewonnen, laat u niet gijzelen door de angst.
Laten we niet denken dat we de terreur buiten de deur kunnen houden, wel kunnen we samen de voedingsbodem van de haat en de terreur aanvallen, door te luisteren naar de eerlijke en oprechte wensen van zelfbeschikking, van geestelijke en spirituele vrijheid en het bestrijden van armoede, ziekte en ellende, door mensen uitzicht te geven op een betere toekomst.
Niet door het steunen van dictators, of door het begrip tonen voor leiders die menen met bloed aan hun handen en voorzien van geheime moordcommando’s de wereld te mogen verzieken met volgens hen legitieme aanslagen en terreurdaden, niet door het accepteren van religieuze oproepen tot heilige oorlogen of kruistochten tegen het kwaad.
Al deze zaken stimuleren juist de terreur en de terrorist, want ze krijgen een legitimatie en bewondering van de achterban en de naties die contacten met deze lieden onderhouden zijn mede verantwoordelijk voor de daden en gevolgen van de terreur.
Oorlog is een smerig handwerk, maar terrorisme maakt de traditionele oorlog tot een padvindersstrijd, terrorisme is de daad van zieke mensen die verblind en geleid door fanatisme, ieder redelijk argument en democratische keuze negeren, want zij laten zich leiden door het lijden om zo hun eisen af te dwingen.
Wij als burgers moeten waken, dat we ons niet gek laten maken, om uit
angst voor het terrorisme onze wijze van leven en onze samenleving te gaan aanpassen,
want dan heeft de terreur gewonnen, waakzaamheid is goed en gepast, maar paniek
en inleveren van vrijheid om het terrorisme te bestrijden, is net als bij de
duivel je geloof te belijden.
