Of en wie de partij heeft gekocht, zal gaan kopen, invloed uitoefent zonder
mandaat dat zal de man of vrouw in de straat worst wezen, wel weet ik dat de
LPF vanaf het begin onder vuur heeft gelegen.
Sleeswijk Visser nu niet bepaald tot de favorieten behoort, als vernieuwend
bestuur, gezien zijn banden met het militaire apparaat en ook de voorgeschiedenis,
die de wat oudere leden van de LPF nog helder voor de geest staan.
Oscar Hammerstein heeft zijn eeuwige strijd met van de Krieken uitgevochten over de ruggen van de leden heen, tot op heden heeft deze briljante advocaat geen kans gezien de verfoeide en immer onder vuur liggende statuten van deze van der Krieken, IJsbrand genaamd en befaamd, te veranderen, aan te passen of ook maar een letter te wijzigen, zo slecht waren die statuten dan ook weer niet.
Maas en co konden we alleen kiezen nadat er een smaadcampagne was gevoerd tegen de fouding fathers, of in goed Nederlands de mede oprichters zijn door smaad en laster, door een kille geregisseerde hetze op een zijspoor gezet en er is nooit meer iets van gehoord, daarna woede er een beschamende machtsstrijd, waarin vele partijen en groeperingen de macht wilden grijpen, waaronder de democratie beschamende Sleeswijk groepering.
Na deze onsmakelijke en door ieder normaal denkend mens, verafschuwde partij politieke rellen, schimpscheuten, afsplitsingen, ruzies, roddel en achterklap, kwam Maas en Hammerstein in beeld, we konden kiezen of delen, het was dat of niets, de leden kozen morrend voor dat laatste, want niets is toch ook maar niets.
Maas werd dus niet als redder massaal door de leden begroet, men was kritisch, men had weerstand, maar geen helder alternatief en Maas en co hadden dus die eis.
Het hele pakket of niets en ook Martin werd binnen hun kring gehaald en Matje zou nog eens komen uitleggen wat er met die vermaledijde JSF aan het handje was geweest, dus daar eindigde het feest, dat een ongeldige ALV was geweest.
Na een onsmakelijke publieke rel en een rechtsgang, waarbij de ALV onrechtmatig en ongeldig werd verklaard, hadden we opnieuw slechts één keuze of opnieuw stemmen, met alle toen vermeende risico’s van dien of het dwangmatig gekozen bestuur opnieuw manderen als signaal tegen de querulanten, dwarsliggers en politieke kaperkapiteinen.
De hernieuwde keuze was opnieuw geen vrije keuze, maar wel een massale keuze, want de gemotiveerde leden wilden een doorstart, wilden verkiezingen winnen en wilden vernieuwing, wilden de idealen van PIM en henzelf vertolkt en uitgedragen zien.
Niets minder bleek waar, landelijke begon het grote zuiveren, overal vielen er koppen, mensen werden onder druk gezet en de ad interim besturen kwamen opzetten, niet de gekozen besturen die het vertrouwen van de lokale leden genoten, maar aangestelde vertrouwelingen.
De partij begon scheuren te vertonen, gewone mensen, bevlogen leden gingen zich meer en meer afvragen wat er aan de hand was, men werd meer en meer ongerust, want mensen waarop men zijn keuze had laten vallen, werden afgeserveerd of buitenspel gezet en men keerde zich af van deze partij, die PIM’s gedachtegoed had moeten uitdragen, haalde meer de media met onderling gekrakeel dan met politieke hoogstandjes.
Ik laat even weg de perikelen met mevrouw de Jong, mijnheer Eberhardt, de machtsstrijd met Heinsbroek en Bomhoff en de fraktie, de politieke spelletjes van Ferry Hoogendijk, de mislukte coupe van Wijnschenk, de immer en altijd opduikende Sleeswijk en co(is dat een soms een duiveltje uit het doosje), de regio’s die afgeserveerd werden, een royement vanwege een vermeend politiek verleden, een beschamende afhandeling van de zaak Kievits om maar wat te noemen.
Hier gaat het om kopen of niet kopen, invloed of geen invloed.
Dure campagnes zijn er gevoerd, maar met een zeer slechte coördinatie, de bus kwam onaangekondigd, regionale campagnemedewerkers werden gepasseerd of gefrustreerd, er werd niet naar de leden geluisterd, maar wel aan dure merchandising gedaan, het geld werd met bakken uitgegeven, ook aan incomplete misdrukken van verkiezingsmateriaal, het kon allemaal bij de LPF de partij met lef.
Leden zagen een steeds meer in zichzelf gekeerde organisatie die keer op keer opriep tot loyaliteit, maar waar mensen die het goed meenden met deze partij grof en zelfs onbeschoft werden afgeserveerd, ik spreek hierbij uit persoonlijke ervaring, dan is het niet zo vreemd dat mensen zich afkeren.
Als we dan ook nog meemaken dat er op de persoon wordt gespeeld en mensen zitting nemen in commissies die anderen gaan oordelen, maar die het zelfs presteren om mensen op persoonlijke titel grof en laag te bejegenen, dan is er iets fundamenteel mis met die partij.
Als Bestuurders niet beschikken over een vaste woon en verblijfplaats en daarmee leden in diskrediet en in de problemen helpen, dan is er iets mis met die partij.
Als een bestuurder failliet wordt verklaard en met laat hem zijn functie, ondanks dat er in de statuten wel degelijk een clausule staat, dat het bepaaldelijk niet de bedoeling is om op die gronden zitting te hebben in een bestuur, sterker nog zelfs het lidmaatschap betwijfelt wordt, dan is er iets mis met die partij.
Als Statenleden groepsgewijs hun politieke opstap of instappartij voor een keuze stellen en dan afgeserveerd worden, dan is er iets mis met die partij.
Als een voorzitter horendoof blijft voor alle geluiden en zich liever laat fêteren door blinde aanhangers en zich niets aantrekt van de geluiden van buiten, dan is er iets mis met die partij.
Als er met zakkengeld wordt gestrooid, al dan niet als achtergestelde lening, aankoop van huizen, huren van ruimte of het opzetten van wetenschappelijke buro’s of bibliotheken, dan is er iets mis met die partij.
Als leden geen kritiek mogen uiten en men monddood wordt gemaakt, want wie niet voor is, is dus tegen en de vijand, dan is er iets mis met de democratie binnen die partij.
Kritische leden en regionale bestuurders werden geroyeerd, geblokkeerd, geschorst en afgeserveerd, men schuwde zelfs een belachelijke ALV met een geregisseerde uitslag niet, want als één lid, toevallig de fractie voorzitter, toevallig opgehaald met het privé vliegtuig van de betalende voorzitter en toevallig in het bezit van 1500 machtigingen (waar waren al die pasjes), dan noem ik dat een geregisseerde ALV, want dan is er geen keuze meer, want zij beschikten wel over NAW gegevens en de anderen niet, dan is er iets fundamenteels mis met die partij
Als er geen communicatie is tussen de top en de achterban, als een website meer uit dan in de lucht is, als fractieleden hun achterban beloftes doen die niet nagekomen worden, toezeggingen doen, die weer ingetrokken worden, dan is er iets mis met een partij.
Ik bewonder de leden die doorgaan en zich inzetten voor hun idealen, ik bewonder hen die menen het allemaal te kunnen keren, want het moet toch eens goed gaan, maar ik kan hen verzekeren de man met het geld bepaalt de koers en niet jullie hardwerkende gemotiveerde en verguisde noeste werkers.
De kontenlikkers, de jaknikkers en de baantjesjagers zullen immers altijd om de zak met geld heen staan, die vormen de buffer voor het botsen van de belangen, die mogen de slippen dragen, die gaan over de aanstellingen en nemen zitting in de “onafhankelijke” commissies, zij zullen de zak met geld beschermen en uit de wind houden, hun ideologie is de ideologie van verdeel en heers mentaliteit, van de haat en smaad.
Massaal liep men achter PIM aan, massaal hebben we zijn ideaal willen voortzetten, maar de zak met geld liep ons steeds voor de voeten, de machtsspelletjes hebben de kiezers weggejaagd, de machtsspelletje hebben loyale leden gefrustreerd en afgeserveerd en opnieuw zie ik hier welles en niets berichten.
Ik kan jullie verzekeren, het geld speelt een hele grote rol, niet het geld dat betaald wordt om de macht en invloed in de partij te verkrijgen, niet het geld dat gestoken wordt in campagnes of merchandising, laat Klaas Vaak jullie nu maar lekker in slaap sussen.
Het geld zit in de politieke invloed, in de kanalen van den Haag, in de wandelgangen, in de besluitvorming en nog veel meer in de politieke ontwikkelingen van investeren in wegen, gebouwen, scholen, gevangenissen, opleidingen enz. enz. om over de toetreding van nieuwe Europese partners maar niet te spreken.
Miljarden zijn er te verdienen met militaire projecten, reorganisaties, aankoop van gronden, ziekenhuizen, export en importcontracten, wie een goed oor heeft kan dus in de politiek een enorme voorsprong op zijn concurrenten nemen, je kan registratie apparatuur slijten, je computersystemen verkopen, software verhandelen, bouwmarkten aanboren, wegenbouw noem het maar en er is geld te verdienen en niet zo’n klein beetje ook.
Wat kost nu een beetje politieke invloed, 1 of 2 miljoen, peanuts vergeleken bij de te verwachten opbrengsten, die ook nog eens legaal binnen gehaald kunnen worden of als kennis uitgeruild met collége, die weer voort wat hoort wat zullen zorgen, dus een uitstekende spin-off kunnen zorgen voor het juiste woord op de juiste plaats.
Dat en dat alleen beste mensen is de behoefte van bepaalde lieden binnen onze politiek een partij te bezitten of minstens een groot belang te verwerven, dat en dat alleen maakt de wereld van de politiek zo corrupt en tot een slangenkuil, daaraan worden nagenoeg alle politieke kopstukken of toekomstige kopstukken blootgesteld, al was het alleen al de commissariaten die aan de horizon bloeien.
Wie de LPF bezit, of gaat bezitten is niet meer relevant, ook niet of u en ik nog lid willen zijn, of dat er een koers moet worden uitgestippeld, het ideaal van PIM is voor geld verkwanseld, geld dat een machtigere taal scheen te spreken dan het ongenoegen van de mensen, geld dat loyaliteit heeft kunnen kopen, geld dat slechts een smeermiddel is tot meer geld.
Wij kunnen hen er wel op afrekenen, maar dan zullen we moeten stemmen op betrouwbare onafhankelijke mensen die ons gaan besturen, dan zullen we ons vertrouwen moeten geven aan die stromingen die kapitaal zien in de leden en niet in de mogelijke verworvenheden, dan zullen we zelf verantwoordelijkheid moeten nemen.
Het vitten op elkaar is niet meer dan infantiel schoolplein gedrag, volwassenen onwaardig, elkaar uitschelden, op de man spelen, al dan niet zogenaamde humor met onderbroeken lol lijkt erg gevat, maar is niet meer dan borrelpraat en daarmee is niemand gebaat.
Zoek voor jezelf die man of vrouw in de stroming waarin je vertrouwen hebt, geef hen je steun, reken ze af op hun daden en niet op hun mooie woorden en laat je niet verleiden tot dit domme gedrag.
