Een vogeltje tikte tegen mijn raam, behulpzaam opende ik dat raam, waarna deze flierefluiter mij uit dankbaarheid een onstuimig en ongelofelijk verhaal vertelde, met betrekking op mijn laatste column over de koopbaarheid van een partij.
Allemaal kennen we de verhalen van bestuurders, mensen gerelateerd aan het bestuur of mensen die dicht bij het bestuur zitten of zaten, op iedere vergadering of bijeenkomst werd verwezen naar de statuten van vd Krieken, die zouden rechtsgeldig en de basis van de vereniging Lijst Pim Fortuyn zijn.
Deze moedwillige mist is neergelegd door lieden die het niet nauw nemen met de waarheid, wordt gebruikt om hun zin en macht door te drijven, wordt gebruikt om de kritische leden monddood te maken en wordt gebruikt om op oneigenlijke juridische gronden beslissingen te nemen en de partij te besturen.
De enige echte en rechtsgeldige statuten zijn die, die door PIM Fortuyn, John Dost, Peter Langedam en Albert de Booy bij de Notaris op 14 februari 2002 zijn ingediend en gepasseerd, deze waren slechts bedoeld om op tijd een basis te hebben om voor 17 februari 2002 in het Kiesregister ingeschreven te kunnen worden.
Het was de bedoeling dat deze 4 voorlopig de ENIGE wettelijke leden zouden zijn van de door hen opgerichte partij, tot de datum van 15 mei omdat zij allen beseften dat deze statuten ontoereikend en onvolledig waren voor een echte vereniging met een landelijke ledenlijst.
Helaas werden er op het partijbureau fouten gemaakt en werden er ledennummers uitgegeven aan mensen die lid wilden worden, voordat de statuten waren gewijzigd, werd PIM voor 15 mei gruwelijk vermoord en hebben de kapers dankbaar misbruik gemaakt van de ontstane lacune.
Peter en John moesten het veldruimen, want de nieuwe ploeg wilde de macht en vergaten moedwillig de lacunes in de oprichtingsakte welke voor 15 mei 2002 zou worden herzien en zo gebruikte men de naam van van de Krieken die wel een ontwerp voor de nieuwe statuten heeft ingeleverd, maar die nimmer door een rechtsgeldige ALV is bekrachtigd laat staan aan de orde is geweest.
Er zijn dus nimmer nieuwe aangepaste statuten gemaakt of door een wettige ALV bekrachtigd of in stemming gebracht maar niettemin wisten de overgebleven bestuurders dat de statuten gewijzigd moesten worden.
Jurrien Boiten, als mede voorbereider, moest het veldruimen, na een omstreden TV optreden, waarna de toenmalige fractieleden en het zittende bestuur zich van hem distantieerden en hem royeerden, ook weer tegen alle regels in, maar wat de heck, het was de ideale kans om een lastige getuige monddood te maken en door de zijdeur af te serveren.
Voor hen die het niet weten Jurrien was een drijvende kracht achter de schermen, hij schreef kamerstukken, speeches, beheerde een denktank, was o.a. vertrouweling van PIM en Peter, was alleen ooit eens lid geweest van een destijds omstreden, maar goedgekeurde politieke partij en omwille van het voorkomen van ongewenste negatieve publiciteit en ammunitie voor de slinkse kerk, verbleef hij geheel vrijwillig op de achtergrond.
Peter en John moesten het veldruimen na laster, smaad, roddel en achterklap, zonder dank voor de bewezen diensten, uitgezonderd de krokodillentranen van Matje die zou nog bloemen brengen na een hectische en ongeldige gemanipuleerde éérste ALV in Rotterdam.(Tot op de dag van vandaag zijn die bloemen schijnbaar nog steeds onderweg!!!)
Zo moest John onder druk gezet worden met een al dan niet door hem getekende blanco machtiging, waarin hij afstand deed van zijn functie en bevoegdheden, want zo zou de laatste getuige van de incomplete statuten en de juridische problematiek van het toneel verdwijnen.
Zo is er ook nooit een rechtsgeldig huishoudelijk reglement gekomen, wel een ontwerp, maar nooit bekrachtigd door de leden op een ALV.
Zo is er nooit een kascommissie ingesteld die de inkomsten en vooral de uitgaven controleerde en verifieerde, opnieuw een lacune, voor een politieke vereniging voor vernieuwing, maar wel werd een zaal tussen neus en lippen door gevraagd het zittende bestuur te dechargeren voor het gevoerde beleid, wat de zaal zonder denken juichend deed.
Zo is de politieke vereniging opgezadeld met een enorme ongecontroleerde schuld en een bestuur gefiatteerd en gedechargeerd door een opgezweepte zaal zonder kennis van zaken en zonder controle instrumenten.
Zo hebben schreeuwende en bluffende bestuurders mensen wijs gemaakt dat de van der Krieken statuten rechtsgeldig waren, terwijl die nimmer wettelijk zijn aangenomen.
Zo zijn alle plaatselijke lokale afdelingen totaal onmogelijk en zelfs tegen de statuten in opgericht, want in deze statuten staat dat de LPF zich actief landelijk en Provinciaal zal manifesteren. Over gemeentelijke activiteiten wordt opgemerkt: c. het bevorderen en ondersteunen van de verkiezing van kandidaten voor het lidmaatschap van gemeenteraden, gesteld door lokale partijen.
De LPF Rotterdam die de strijd aangaat met de LR is dan ook zo’n verschijnsel dat statutair totaal onmogelijk zou zijn, maar wel plaats vindt met alle schadelijke gevolgen voor beide organisaties van dien, maar wat kan het de kapers schelen, kaperkapiteins lappen altijd de wet aan hun laars en zo zou het erfgoed van Pim en co zijn gestolen.
Mensen met verstand van de juridische kant van deze zaak hebben stuk voor stuk het onderspit moeten delven, vanwege oneigenlijke royementen, uitsluitingen of banvloeken, we hoeven alleen maar bepaalde mensen als M. Kievits of vd Krieken te nemen, die keer op keer gewaarschuwd hebben dat deze partij op oneigenlijke juridische gronden gevestigd is.
Ze werden weggehoond, belachelijk gemaakt en geschoffeerd, standaard procedure zou je haast gaan zeggen, want iedere opponent word en werd op die wijze afgevoerd en belachelijk gemaakt, want het ongedierte moest toch adequaat bestreden worden, om maar eens een kopstuk te citeren, want de tegenstander is ongedierte en ratten.
Pim is vermoord, maar zijn partij heeft nimmer een faire kans gekregen, want de kapers hebben nimmer de gelegenheid genomen om zijn erfenis daadwerkelijk en inhoudelijk veilig te stellen, de schreeuwers, de meelopers en de lippendienaren hebben bezit genomen van zijn partij en verkwanselden zo zijn ideaal.
Zo beëindigde het vogeltje haar verhaal, na bij te zijn gekomen van de éérste winterkou, je zou je toch gaan afvragen, wat is er toch aan de hand, want zo te horen staat dus die gehele organisatie puur op juridisch drijfzand.
Oh, ja voor hen die denken dat ik weer eens uit mijn nek spreek, het vogeltje heeft een naam en is er vanaf het prille begin bij betrokken geweest, bij de oprichting, bij de fractie, bij diverse overleggen zowel formeel als informeel, het vogeltje heet Jurrien Boiten, slinks afgevoerd en monddood gemaakt.
Voor hen die nu gaan schreeuwen dat de man fout is, zou ik ze willen wijzen op de wet, waarin smaad en aantasting van eer en goede naam nog steeds een strafbaar feit is.
Voor hen die altijd al twijfelden, zie dat is de reden, dat de leden keer op keer buitenspel staan, we zijn gemanipuleerd, bedonderd en belazert, maar verder is er niets aan de hand, hooguit wat kleine schoonheidsfoutjes en staat er enkel een partij op drijfzand.
