We kennen allemaal het fenomeen, weet je wat ik pas gehoord heb van…………………..
en dan volgt er een verhaal of een anekdote, welke weer door verteld wordt en
zo gaat een verhaal, wat soms best een grond van waarheid bevat, een geheel
eigen leven leiden of lijden.
Iedereen kent het, dat als je aan 10 getuigen vraagt een bepaalde zaak of situatie te beschrijven, je 10 verschillende verklaringen krijgt en allen menen zeker niets dan de waarheid te hebben verteld, alleen wel in hun eigen woorden en beleving.
De perceptie van ieder die iets vertelt, evenals de emotionele toestand van de verteller en de toehoorder maken hoe een verhaal een eigen leven gaat volgen en uiteindelijk een totaal vertekend beeld van de werkelijkheid verword, nadat meer en meer mensen het verhaal op hun eigen wijze hebben doorverteld.
In de tijd van orale overbrenging, toen men nog niets op schrift stelde, waren de orale doorvertellers verplicht het verhaal woordelijk door te geven om zo de geschiedenis en het verhaal zuiver te houden, men deed dit vaak in een versvorm, zodat de rijm garant stond voor de juiste en correcte doorgave en het onthouden.
Na de komst van het op schrift stellen verwaterde deze techniek en gingen bards, troubadours en mensen van het levenslied zich met deze orale overbrenging bezig houden, maar nu was het al meer een karikatuur geworden, verpakt in een muzikale omlijsting, soms een echte hit.
Deze rondtrekkende muzikanten waren een soort van muzikale krant, die de laatste nieuwtjes van stad naar stad, van stee naar stee rond lieten zingen en de mensen pikten het op en men genoot of huiverde van de teksten, die soms zelfs verboden werden en als verzet dienden.
De mooiste manier om mensen te beschadigen is het hen te confronteren met vermeende laster die men ter ore heeft gekregen, ik zal u een aardig voorbeeld geven en dan mag uzelf de rest wel invullen en uw oordeel vellen.
Uw opponenten maken de grond onder uw voeten tamelijk warm, zo niet erg warm tot heet, de beste manier om hen te doen zwijgen is hen te belasteren met roddel en achterklap, maar dat doet u niet direct, maar netjes indirect en uw handen wast u in de beroemde onschuld sinds Pilatus het ook al deed.
U gaat geraffineerd te werk, allereerst komt u in het bezit van een dubieus lasterlijk document dat veel negatieve informatie bevat over allerhande lieden, vanwege de vele data en schijnbare inhoudelijke gegevens ziet het er erg officieel en origineel uit.
Dit stuk gaat nu uw lans worden, uw degen of uw floret, want u brengt dat stuk naar buiten met de mededeling dat u dit wel heel erg min en achterbaks geschreven stuk vind, sterker u verspreid het onder een aantal getrouwen, rekenende op hun lekken naar derden en zo zorgt u dat het een eigen leven gaat leiden, netjes door u geregisseerd.
Het stuk in kwestie wordt opgepakt, alles en iedereen valt over elkaar
heen, welles nietes, leugens, halve waarheden, belachelijk, roept u maar.
De woorden zullen zich opstapelen en iedereen is druk met het geven van commentaar,
maar bedenk de kracht van het verbale woord, van “ik heb gehoord dat”,
dat gaat nu een geheel eigen leven verder leiden en de koe is nooit zo bont
of er zit een vlekje op, toch ???.
Nadat alle commotie is geluwd en u deskundig uw handen als aanstichter in onschuld heeft gewassen zijn alle betrokkenen beschadigd en heeft uw stuk het effect gehad dat u wenste, namelijk de aandacht van het eigenlijke probleem afleiden en uw tegenstanders beschadigen.
Soms werkt het averechts, door knullig en dom regiewerk, door stomme fouten, herkent men de dader, herkent men de stijl en dan is het een boemerang die niet de tegenstander(s) maar uzelve beschadigd of nog meer beschadigd, dan heeft u het dus duidelijk verkeerd gedaan.
Een aardige en veel toegepaste techniek is het naar buiten brengen van de volgende frase..
Naar ik veromen heb heeft persoon X dit of dat op zijn/haar geweten, maar ik kan niet geloven dat hij/zij daartoe in staat is en hoop dan ook dat hij/zij dit zal kunnen ontkennen of ontkrachten, ik ben hoogst ontsteld, dat men dit soort verhalen de wereld in helpt.
U ziet een perfecte manier om iets belastends naar buiten te brengen en toch de eigen handen schoon te houden, sommigen zijn er experts in geworden en spuiten hun gif als lasterlijke kettingen in het rond, alles en iedereen beschadigend, zelf “schone handen” trachten te houden, waarbij ze één wijsheid zijn vergeten, wie met stront gooit krijgt stinkende handen.
De wereld van de politiek is er zeer bedreven in, trouwens ook journalisten maken graag gebruik van zo’n opzetje om de geïnterviewde uitspraken te ontlokken om zich tegen de vermeende laster en leugens te verweren.
Ook de wereldpolitiek en de publieke opinie worden met dit soort halve waarheden en hele leugens bespeeld, wie kent niet de vriendschap van de westerse landen voor Sadam toen hij nog de Ayatollah’s de oorlog verklaard, wat als een blad aan de boom omsloeg toen hij zo dom was Koeweit aan te vallen, daar waar hij eerst een strijder tegen onderdrukking was, werd hij ineens een dictator en een machtswellusteling, die hij altijd was geweest.
Laster en leugens, wapens van hen die anderen willen beschadigen en vooral geen been hebben om op te staan, fascisme, nationalistisch, populistisch ook allemaal van die mooie kreten, of wat dacht u van asociaal, men had het allemaal klaar voor de kale professor.
Vooral geen namen noemen, wij zijn verbaasd, wij zijn geschokt, wij hadden dit niet verwacht, het zal toch iedereen duidelijk zijn dat………zo lekker anoniem en met veel bombarie schijnwaarheden en leugens rondstrooiende om de tegenstanders monddood te maken en vooral hun geloofwaardigheid te beschadigen.
Wie kent niet de voorbeelden van de lasterlijke verhalen, de intens gemene ontkenningen, daar waar bekentenissen op zijn plaats zouden zijn geweest, met als enig doel, het eigen straatje schoonvegen en de opponent(en) te beschadigen, koste wat het kost.
Laster en leugens, zij maken deel uit van uw informatiebron, zij benevelen
uw zichtveld, zij verdraaien de waarheid en zij vervormen de werkelijkheid,
wapen uzelf er tegen met een gezonde dosis kritisch nadenken, met niet voetstoots
aannemen dat wat er staat ook de waarheid en niets dan de waarheid is, soms
is liegen toch meer dan een kunst.
