Het afgelopen jaar beste vrienden en vriendinnen, medestanders en tegenstanders is een in meerdere opzichten een onfortuynlijk jaar gebleken, waarbij we nogal veel mee hebben gemaakt en veelal niet veel goeds, op enkele uitzonderingen na.
Het in meerdere opzichten belachelijke proces van de moordenaar van PIM, waarbij geen enkele voorman of vrouw van zijn politieke beweging acte de présence heeft gegeven, niemand van hen was erbij, toen de vermoorde voorman van hun politieke partij opnieuw, maar nu juridisch werd vermoord.
Het ongecoördineerd herdenken van de 6e mei, opnieuw hadden de dames en heren politici en bestuurders belangrijker zaken aan hun hoofd dan de dood van hun politieke voorman, samen in de bus en samen op pad, samen naar de kerk, maar niet ter plekke waar anderen hun vermoorde leider aandacht wilden schenken, op een enkele positieve uitzondering na.
Verdeeld over de diverse locaties en de moordplek, zo had ieder zijn stek en plek om de moord te herdenken, maar opnieuw was er geen éénheid en geen enkele ondersteuning van de partij die zijn naam draagt, ondanks men er om had gevraagd, bleven de landelijk gecoördineerde acties achterwege, waren het slechts goedwillende mannen en vrouwen, die gezamenlijk, ieder voor zich, of ergens in groepjes gingen rouwen.
Mensen werden kwaad vanwege het steeds maar weer opheffen van door leden gekozen besturen, die vervangen werden door AI figuren, we zagen een zeer slechte prestatie tijdens de Statenverkiezingen, want opnieuw was de organisatie om zijn minst slordig te noemen.
Het koste ons zetels, het koste ons gemotiveerde leden, die niet langer bereid waren om dit krakkemikkige beleid nog langer te steunen, die zich mateloos ergerden aan het keer op keer moeten slikken van lijsten en opgelegde keuzes, zonder democratisch gehalte.
We zagen complete besturen in opstand komen, we zagen gemotiveerde leden om bizarre redenen geschorst of geroyeerd worden, een hectische ALV was een uitvloeisel, waarbij de tovertruuk van de 1500 machtigingen, iedere dialoog verder overbodig en onnodig maakte en een zaal opgehitst de mensen het spreken onmogelijk maakten.
Weer was er een botsing, nu met statenleden, gekozen door de kiezers, met een kiezersmandaat, werden zij monddood gemaakt en mochten niet langer namens hun partij of met hun teamleden spreken.
Binnen het HB was een schisma opgetreden, 2 HB leden gekozen door de leden, werden ondemocratisch en vanwege duistere redenen door de zijdeur afgevoerd. Bleek één van de overgebleven zittende HB bestuurders betrokken bij een financieel schandaal en was een ander niet in staat een duidelijke woon en verblijfplaats te genereren, maar zij zouden de leden wel even democratie leren.
Het enige lichtpuntje was de uitstekende winst van het Westland, dat was dan ook het enige positieve aan de LPF kant, verder was het kommer en kwel, de mensen waren hun moed en bevlogenheid kwijt, ze zagen uit naar nieuwe groepen die hun wel hoorden roepen.
Nu die zijn er ondertussen in overvloed, we noemen slechts de Democraten en Nieuw Rechts, De Ratelneven, De Heinsbroekianen, de NLV, de DPN, de FVP, allen doen als fortuynisten aan het versplinteren van harte mee.
De fora zijn ook royaal verdeeld, de fortuynisten zijn geniaal in het kapitaal verkwisten, voor iedere mening is ondertussen wel ergens een fora te vinden, alwaar men zich te buiten gaat aan het samenklonteren van gelijkgezinden.
Weg is de Pimpamflet, weg is de onderlinge pret, weg is die saamhorigheid, weg is die eensgezindheid, weg is de bevlogenheid, gebleven is de arrogante overheid, gebleven is de holle frasen retoriek van de politiek, gebleven zijn de puinhopen, gebleven is het stille wanhopen, van al die verdeelde fortuynisten.
Wat ik nu hoop, is dat u eens met elkaar een dialoog aangaat, dat u luistert naar al die gefrustreerde en boze en verdrietige mensen, dat u een samen naar een éénsgezind congres toegaat, alwaar de dissidenten, de geschorsten, de opgestapten en afgesplitsten, samen een uitweg voor deze waanzin en schisma wisten en weer gaan communiceren met elkaar.
Nee, niet nog een afsplitsing, nog een splinter van wel 1000 leden, of meer, maar een alliantie van bevlogen en bewogen fortuynisten, die dat doen wat we voorheen node misten, SAMENWERKEN, want SAMENWERKEN maakt STERK , verdeel en heers, dat is de beste remedie om nimmer in dit gekke land iets te veranderen.
Overal zitten er fortuynisten, overal zitten er leefbaren en plaatselijke belangen, die in ÉÉNHEID binnen dit een land een ENORME macht vertegenwoordigen, maar dan moet je dat wel bundelen, dan moet je wel willen onderhandelen, dan moet je wel willen luisteren, dan moet je wel ook aan zelfkritiek willen doen.
Laat ik nu een eeuwige optimist zijn en hopen en vertrouwen, dat deze verdeelde mannen en vrouwen, samen een uitweg uit de impasse zoeken, dat zij gezamenlijk via een alliantie een democratische oplossing creëren, zodat we straks met ruime invloed kunnen meeregeren.
Natuurlijk is er veel narigheid gebeurd, natuurlijk is er veel verscheurd, zijn er mensen onnodig gekwetst, werd er soms idioot erop los gekletst en sloeg soms verbaal het nergens op, maar het positieve van dit verhaal is, veel slechter kan het haast niet worden.
Ik verwacht dat u samen met mij en al die anderen goedwillende fortuynisten het nieuwe jaar zult aangrijpen om een nieuwe start te maken, zodat we ons allen in verdeeldheid kunnen verenigen onder de universele vlag van een alliantie, dat is wat ik van ganser harte voor 2004 hopen mag, laten we het gekissebis vergeten, laten we werken aan een nieuw begin.
U en ik hebben namelijk een ereschuld in te lossen, we hebben de man die zijn leven gaf voor onze idealen nog niet datgene gegeven wat hem toekwam, namelijk de postume eer van de grootste partij/beweging van Nederland te stichten, gaan we het fortuynisme laten winnen of gaat u zich op het eigen belang en eigen gewin richten.
Fortuynisten, wees bereid om in elkaar en de toekomst te investeren,
wees in staat om uw diepgewortelde haat tegen deze maffiosi staat te kanaliseren
en laat het fortuynistische ideaal regeren, maak van 2004 de opleving van onze
droom, even een ego wegslikken, elkaar de hand geven, elkaar en het volk weer
hoop geven, het is in feite eenvoudig en heel gewoon.
