Vandaag kreeg ik kouwe rillingen over mijn rug toen ik het nieuws hoorde dat men een aanslag op Hans Smolders heeft getracht uit te voeren, opnieuw kwamen de beelden weer boven van een paar jaar geleden op die 6e mei, toen het nieuws melde dat er een aanslag op Pim Fortuyn was gepleegd.
Nu was het mislukt, maar wat zal er door Hans zijn heen gegaan, toen hij oog in oog stond met de man die hem met een pistool bedreigde en hem sommeerde met de politiek te stoppen, hoe ziek zijn dit soort lieden, die menen dat hun democratie op letterlijke het scherp van de snede over de loop van een pistool afgedwongen kan worden.
Keer op keer zien we krachten uit een bepaalde hoek, die menen dat rechts een gevaar vertegenwoordigd, die in alles wat niet links is een fascistisch complot zien en dan menen dat ieder middel gebruikt mag worden, van intimidatie, tot puur fysiek geweld, zelfs een moord wordt niet geschuwd, want men wil koste wat kost de eigen koers handhaven.
Politiek den Haag blijft vaag, men veroordeelt halfslachtig de slinkse geluiden en men roept dat het gaat om enkele uitwassen, maar dat rechts zelf verantwoordelijk is voor dit gespannen klimaat, omdat rechts zou oproepen tot haat, maar weet u wat mij nu zorgen baart, dat is dat men tot op heden niets heeft geleerd van alle signalen, zelfs niet van een pure moord.
Men schakelde een commissie in, want er was iets niet in de haak met de beveiliging van Pim Fortuyn, maar opnieuw blijkt dat men nonchalant en arrogant voorbij gaat aan de tekenen van deze tijd, het is allang niet meer de rechtse fascisten tegen de socialisten, maar verboorde zieke geesten, die menen dat men het gevaarlijke rechtse geluid, ten koste van alles mag uitschakelen, want er is geen krachtig geluid.
Van Aartsen werd bijna slachtoffer van een gestoorde vrouw, toevallig weer ééntje die veel allochtonen zaken deed en als een compleet verboorde en gestoorde met een auto op hem inreed, maar den Haag zag daarin geen signaal, want schijnbaar vind men dit soort ontsporingen ten opzichte van rechts en liberaal normaal.
Columnisten krijgen een lading kritiek over zich heen, zodra ze ook maar een kritisch geluid laten horen over de sociaal-democratie of de Islaam, want dan heten ze infaam en zijn ze verkeerd bezig, dan zet men aan tot haat of is mede schuldig aan het escaleren van het kwaad, opnieuw de boodschapper die de schuld krijgt van wat er omgaat in deze verknipte staat.
Links meent alles te mogen aanpakken, belachelijk maken, ridiculiseren, zelfs demoniseren, van hoog tot laag, zelfs burgerlijke ongehoorzaamheid en gesubsidieerde acties doet men gepassioneerd en graag, want rechts moet koste wat kost volgens hun zieke geest worden afgestopt en men zoekt misselijkmakende excuses voor hen die hebben gemoord en de democratie in bloed hebben gesmoord.
Walgelijke cabareske uitvoeringen, speciale uitzendingen van het lager huis, belachelijke interviews en vooral éénzijdige voorlichting via de buis, alles schijnt te kunnen en te mogen, als het gaat om de sociale heilstaat van de slinkse dames en heren te conserveren.
Men is verbolgen en ontstemd als iemand ook maar één onvertogen woord over één van hen uitstort, dan lijken hun commentaren en reacties meer dan eens op een nationale vuilstort, dan gaat men ineens serieus doen en neemt de zaak hoog op, behalve als het gaat om een rechts figuur of iemand van vermeende rechtse signatuur, dan schijnt men gemakshalve te vergeten dat een democratie ook een tegenpool heeft, die toevallig van links rechts heet.
Hans Smolder ontsnapte opnieuw aan de dood, maar in feite maakte deze aanslag hem geestelijk dood, want ook hij werd opnieuw geconfronteerd met de geestelijke beelden en realiseerde zich hoe wankel en broos het leven is en hoe beperkt veiligheid in deze schijndemocratie is.
Oh ja men neemt het hoog op, maar opnieuw is een tegenstander uitgeschakeld en opnieuw is de democratie het zwijgen opgelegd, niet door een stembus uitslag, niet door een kabinetsmanipulatie of van één of ander staatsgezag, maar via de loop van een pistool in de handen van een politieke mongool, die via grof geweld opnieuw onze democratie heeft geveld.
O ze zullen het wel weer bagatelliseren, de man heeft toch niet echt geschoten, de vrouw die reed was overspannen en Volkert had in feite nog nooit een vlieg kwaad gedaan, het is toch maar in een overspannen opwelling gedaan en ach wat zeuren we nou toch, morgen kraait er toch geen haan meer naar.
Bij Balkenende was er een overspannen man met een mes, maar de politiek wil en kan schijnbaar niet leren de simpele les, een failliet, ziek, overspannen land is op de fles, als men via geweld de democratie smoort, dan is met recht de politieke vrijheid van het woord deskundig en ambachtelijk vermoord.
Ze demonstreren tegen het uitzetten van hun geliefde uitgeprocedeerd illegalen, maar geen hond gaat de straat op terwijl onze democratie letterlijk en figuurlijk wordt vermoord, want dat schijnen ze liever niet te hebben gehoord, daarvoor willen ze het tij niet keren, maar hoor de jakhalzen huilen en krokodillentranen wenen, als men één van hen het vuur aan de schenen legt.
Dan is het ongehoord, een dolksteek in de rug, dan is leiden in last en roept men op tot een bijeenkomst op het malieveld of een nationale dag van rouw op de dam, dan komt Anne Frank uit de kast, of denkt men aan deportaties of transporten, dan ineens kennen ze alle superlatieven en rouwt men om het verlies van een medestrijder, want de politiek is doodziek en de democratie is verworden tot een demoncratie.
