Bijbel en de Koran

Mensen zijn momenteel bang voor de invloed van de Koran en vooral vanuit de fundamentalistische hoek kun je wel degelijk vraagtekens zetten bij hun zogenaamde acceptatie van onze wetten, normen en waarden, zij willen slechts één ding, namelijk de sharia en de Islam als een allesoverheersende leer.

Maar hoe bang moet je zijn voor een boek, want ook in de Bijbel staan krachtige bloedstollende uitspraken, voorbeelden van steniging, bloedoffers, wraak, ontucht en wie kent niet de Inquisitie of de uitspraken van sommige hervormde en gereformeerde fundamentalisten, die kernachtige opvattingen hebben en hadden over homofilie, abortus en de zondag om van sommige aantijgingen tegenover de joodse gemeenschap maar even niet te spreken.

De beide boeken zijn indirect of direct familie van elkaar, waarbij de joodse oud testamentische rollen de basis voor beide religies is en ze zich beiden ontwikkeld hebben los van het joodse geloof in diverse stromingen, gevarieerd van gematigd tot fanatiek, van verlicht tot oud traditioneel.

Maar of de beide religies Broer/zus moeder/dochter is, het blijft gewoon familie, waarbinnen fanatici soms hele gevaarlijke dingen veroorzaken en blinde haat gemengd met opzwepende voorgangers, die oproepen tot een heilige oorlog, of kruistocht, kan wel eens wederzijds leiden tot angst bij mensen.

Anderen menen dat veel Nederlanders en Westerse mensen een fobie hebben, een Islamfobie en dat we alles te angstig benaderen en te kritisch zijn over vermeende uitspraken en boekdelen, want de soep zou niet zo heet gegeten worden als ze wordt opgediend.

Of die angst een fobie is of reëel, ach voor 11 september of 11 April zou ik geopteerd hebben voor een fobie, nu denk ik toch echt meer aan een reëel gevaar en dus geen fobie maar meer een terechte angst, want men brengt ineens de retoriek in de dagelijkse praktijk en wat leek op gezwollen taal, blijkt ineens keiharde en ijzingwekkende werkelijkheid.

Het gevaar bestaat wel, dat we door een te grove kam ook de gematigde gelovige tegen de haren instrijken, want iedereen over één kam scheren is altijd gevaarlijk, wie kent niet de kwalijke gevolgen van rassenhaat, veelal ontstaan uit een vooroordeel en vervolgens verdwenen nagenoeg en soms zelfs gehele volksstammen van deze aarde.

Echter nuanceren in tijden van angst, haat en hoogoplopende emoties is evenmin zinvol, want wie wil nuanceren is dan ook meteen een heuler met de vijand, een NSB’r of een verrader.

Mensen die haat prediken, of zij christen, moslim of atheïst zijn, zijn zij die buiten schot willen blijven en een ander alle ellende toerekenen die men op zijn pad tegenkomt, het zogenaamde vijand denken, want alleen een vijand kun je haten, een aardige buurman of buurvrouw is een stuk moeilijker, zeker als de kinderen ook nog samenspelen.

Ook de uiterlijke kenmerken zijn vals, want geen van de extremistische aanvallers droeg een hoofddoek of een ander uiterlijk kenmerk van zijn haat, iemand met een Staphorster klederdracht aan of met zwarte kousen is niet meteen een extremistische christen, zo is iemand met een hoofddoek niet meteen een extreme en gevaarlijke moslima.

Het gevaar zit hem in de indoctrinatie en isolatie, men heeft zich niet vermengd binnen de Nederlandse cultuur en men heeft Imams en andere voorlezers uit het land van herkomst gehaald, die nog prediken en leven conform de eigen wetten en niet volgens de Nederlandse wetten, die zich afzetten tegen het modernisme en zich koesteren in het oude en vertrouwde.

We leven in een tijd van dilemma’s want buiten dat we onze manier van leven zien veranderen door Islamitische invloeden van een sterk groeiende niet autochtone bevolkingsgroep, die liever bruiden en bruidegom uit het eigen land laten komen, bestaat er een meer dan reëel gevaar dat onze manier van leven onder druk komt te staan.

Tel daarbij de toestroom op van goedkope arbeidskrachten uit voormalige Oost-Europa en ook de daar aanwezige sterke fundamentalistische invloeden en de dreiging van het wereldwijde terrorisme en ziedaar alle grond voor het krijgen van een fobie voor het verliezen van de eigen identiteit.

Het vermengen met een te grote groep “vreemden” veroorzaakt altijd spanningen, want de eigen soort wordt ineens dermate gemengd met andere invloeden en het leven wat we kenden wordt onder druk gezet door nieuwe en andere regels en omgangsvormen, waardoor een natuurlijke afweerreactie optreed, zoals ook het menselijke lichaam afstotingsverschijnselen gaat vertonen als er een lichaamsvreemd object wordt ingebracht.

Iedere natie kan een bepaalde hoeveelheid vreemd bloed zonder problemen opnemen en veelal probleemloos en onzichtbaar vermengen, maar een te grote stroom ineens veroorzaakt altijd en overal angst en agressie, want de eigen entiteit en identiteit komen in het gedrang.

Het is niet zij of wij, maar meer hoe lossen we de problemen op en voorkomen we een reëel gevaar van burgeroorlog, haat en aanslagen, achterdocht en wantrouwen.

Zij die hier nieuw zijn zullen respect moeten hebben voor de maatschappij waar zij zich willen vestigen en willen leven, zij kunnen en mogen de oude bewoners niet dwingen hun manier van leven op te dringen, maar de oude bewoners zullen ook begrip moeten hebben voor de nieuwkomer en zijn vreemde religie en eten accepteren, zonder de eigen identiteit prijs te geven, een moeilijke en zeer delicate weg, vol voetangels en kuilen, waarvoor geen boek is geschreven.

Maar het haten en het verfoeilijken van de vreemdeling(en) is eerder een basis voor het met volle kracht opstomen naar een confrontatie, dan een vreedzame coëxistentie waarbinnen groepen met elkaar aan een toekomst bouwen, anders dan die van onze ouders en grootouders.

Zij hadden net een confrontatie achter de rug, een tweede wereldoorlog, wij stevenen af op onze confrontatie en wie daarvoor zijn ogen sluit is net zo wereldvreemd als ooit Chamberlain en al die mensen die menen dat gebroken geweren tot vrede leden, of dat zwaarden tot ploegen moeten kunnen worden omgesmeed, want men je ogen open in een getrokken mes lopen is veelal ongezond.

De mens is van nature niet vreedzaam, maar een veroveraar, een bezitter en wij zullen een modus moeten vinden om niet verzeild te raken in een nieuwe wereldorde waarbinnen de Islam en de Christelijke/Joodse wereld elkaar naar het leven gaan staan, omwille van de hegemonie, want dan zijn we weer net zo ver als destijds onze ouders/grootouders.

Zullen we in staat zijn de fanatici de mond te snoeren en de gematigden als buren naast en met elkaar te laten leven, of staan we aan de vooravond van een internationale religieuze strijd, dan mogen de goden ons genadig zijn, want onderling zijn deze fanatici het ook al niet eens en kunnen we nogal wat bloedbaden verwachten, boeken doden niet, maar zetten wel aan tot haat en haat is wel dodelijk.