Steeds vaker zie ik een herhaling van zetten, waarin alleen een achteruitgang in zit en geen vooruitgang, waarin geen groei, maar afsterven plaats vindt, al zullen een aantal mensen dat niet met me eens zijn, want zij zullen mij willen wijzen op hun groei en ik zeg dan, uw groei is marginaal en gaat ten koste van het afsterf proces.
Iedereen kent de situatie, de LPF stormde de kamer binnen en vestigde een record, dat nimmer eerder vertoond was, want zelfs met een vermoorde leider, behaalde zij een unieke zetelwinst voor een nieuwe partij, 26 zetels ongehoord en nimmer eerder vertoont.
Dankzij machinaties van de zittende politiek, chicaneren en slimme pesterijtjes lieten de onervaren politici zich met open ogen afslachten en waren ze drukker met elkaar dwars zitten dan de politieke gevestigde orde, door alle perikelen en slim manoeuvreren verdween deze monsterclub in een politieke kabinetscrisis en herverkiezingen.
De LPF haalde nog eens 8 zetels ondanks hun debacle, hun onderlinge geruzie en de enorme interne verdeeldheid, maar de teloorgang was onmiskenbaar ingezet, alleen willen en wilden de mensen het niet geloven, maar gezien alle ontwikkelingen kan niemand nog langer beweren dat deze club strijdbaar is, want het enige wat ze bestrijden zijn hun eigen leden, of beter gezegd de ex leden en hun politieke aanhang verdwijnt als sneeuw voor de zon.
De statenverkiezingen werden het volgende dieptepunt, opnieuw verdwenen er gemotiveerde leden, campagneleiders en slonk het electoraat naar een volgende dieptepunt, maar zelfs dat kon deze partij niet wakker maken, men ging stelselmatig de verkozen statenleden en hun teams frustreren, opnieuw kritische bestuurders en leden afserveren en doorgaan met het teloorgaan van wat één man ooit had opgezet, lang leve de pret.
Er zijn lieden, die menen zo belangrijk te zijn, dat ze zonder mandaat van leden of kiezers zichzelf menen te mogen beschouwen als mensen met zeer belangrijke bestuurlijke kwaliteiten en daardoor een falend bestuur menen te mogen vertegenwoordigen, tegen de leden in, zonder enig mandaat en zonder enige democratisch gehalte, hoe zou je zoiets moeten omschrijven.
Er zijn er die menen dat je je moet beklijven aan de spelregels om politiek te mogen en kunnen bedrijven. Die hebben er dus al helemaal niets van begrepen, want juist PIM, hield zich niet of nauwelijks aan de vastgestelde regels, sterker nog hij introduceerde zijn eigen regels en beklijven vond hij meer iets voor een stel oude wijven.
Dan hebben we de splinters, de afscheidingen en de nieuwe bewegingen die zich menen te kunnen koesteren aan de maalstroom, door één man in beweging gezet, zelfs de oude politiek is zo ziek, om te menen dat met wat krokodillentranen wenen, men de kiezer kan bedriegen door wat kreten van hem te lanceren, vergeet het maar geachte dames en heren.
De waan van het ideaal kennen we allemaal, als idealist hebben we ons vaak en regelmatig vergist, want een ideaal is een gedachtevoorstelling van iets dat de volkomenheid nabijkomt en dus is het ideaal gedoemd onvolkomen te blijven, want het ideaal wil aan ons niet beklijven, omdat we zelf aan ons ideaal niet trouw blijven.
Het ideaal van de burger die mondig en zelfstandig is, van een maatschappij waarin de overheid dienstbaar aan de burger is en waar de menselijke maat de maatvoering is en waar vol vol is, waar grondwetten discutabel zijn en waar de multicul niet langer een zweverig item, maar een keihard probleem is, waar normen en waarden geen kreten, maar een leefwijze zijn en waar onze afkomst en historie geen grijs verleden, maar een leidraad en toetsing zijn, waar transparantie en heldere taal de brei van ambtelijk en politiek gezever en wanbeleid vervangt.
Dat was de basis van de grote stroom, dat was en is de nachtmerrie van de gevestigde orde en dat is dus niet meer aan de orde, omdat alle stukken op het bord zichzelf schaakmat hebben gezet, want alle zetten lijden nergens toe, alle strategieën zijn nog slechts afleidingsmanoeuvres van de echte problemen, maar men loopt liever op eieren dan op elkanders tenen.
Deze maatschappij, deze politiek en deze pseudo PIM adepten, zijn door en door ziek, verrot tot op het bot en slechts bezig de stinkende wonden af te dekken met wollige woorden en dure commissies, met beloftes en uitstellen, met het verkwanselen van de erfenis van hij die werd vermoord voordat we echt van hem hadden gehoord, alleen nog via misbruik van zijn naam wordt er politiek hier en daar wat gescoord in de marge.
Er is een kuur tegen deze totale verloedering, er is een medicijn tegen achterkamertjes, er is een recept tegen de totale deceptie, maar die ligt niet in Europa, die ligt niet bij de LPF en ook niet bij de zittende politiek of enige splinter, die ligt bij uzelf.
Pim heeft een erfenis achtergelaten, want PIM zag in ons mondige burgers, mondigheid is niet wachten op een overheid, mondigheid is niet wachten tot er een mijnheer of mevrouw JOUW komen vertellen wat je moet denken of doen, zelf beslissingen nemen, zelf de politiek of de partij afrekenen op haar (wan)beleid en zelf keuzes maken.
Niet PIM kon deze maatschappij veranderen, dat hadden wij zelf moeten doen, nu hij er niet meer is, stop met zoeken naar een vervanger die er niet is, maar neem zelf het voortouw en zeg tegen een mede Fortuynist, man of vrouw, jij bent een persoon die ik vertrouw, wat kunnen wij samen doen om er wat aan te doen en bouw zo voort aan de maalstroom.
Laat van daar uit de kracht groeien, door samen anderen te binden, maak jezelf strijdbaar, weerbaar en kies samen steeds nieuwe deelnemers aan datgene wat PIM in gang heeft gezet en maak zo samen een beweging die zichzelf kan verweren tegen de hypocriete dames en heren die over u willen regeren, of laat u zich liever knechten door hen die u laten vechten.
Eénheid is geen kreet, éénheid is iets dat je moet smeden, éénheid is ergens SAMEN voor staan, éénheid is voor elkaar, met elkaar en NIET tegen elkaar, éénheid is geen leegheid, maar een gevoel van bij elkaar te willen zijn en bij elkaar te willen horen, éénheid is het denkbeeld bij elkaar te willen horen en samen te willen scoren.
Daarvoor heeft u niet de LPF of andere zichzelf tot beheer van het fortuynisme uitgeroepen bewaker voor nodig, daarvoor heeft u maar één ding nodig, uw en mijn ideaal, om samen de maalstroom voort te zetten, die PIM in gang heeft gezet, geeft uzelf de kracht en de macht en lach die zichzelf zo belangrijk noemende vertegenwoordigers van zijn ideaal nu eens uit.
U en ik, met elkaar, samen kunnen we een onverwoestbare éénheid
vormen, maar dan moeten we de rijen sluiten en niet langer luisteren naar dat
soort zichzelf tot leiders uitgeroepene, die geen leiding kunnen geven, die
geen éénheid kunnen smeden. Laten wij, u en ik samen de basis
éénheid vormen en laten wij samen met anderen de grote maalstroom
vormen, echt ik weet het zeker, we zijn er met veel en veel meer dan ons tweeën.
