We lezen bijna dagelijks wel iets over een terroristische aanslag of het voorkomen ervan, over lieden die mensen oproepen tot terrorisme en aanzetten tot terroristische daden.
Momenteel zien we dat veel vanuit de moslim wereld opgeroepen wordt tot een terrorisme strijd en dat dan tegen de vijand Amerika, Israël en het Westen, want wij zouden de verpersoonlijking zijn van al het slechte en zij vertegenwoordigen dan het goede, zo simpel kan het zijn, om iemand naar het leven te staan.
Wat is terrorisme, dat zijn daden of het dreigen met daden die ten doel hebben mensen en regeringen te demoraliseren en angst aan te jagen, waardoor hun maatschappij als het ware verlamd en ontregeld raakt, terrorisatie is dan ook niets anders dan door ongekende wreedheid, stelselmatig en onverwacht bevolkingen schrik aanjagen en hen als het ware ontwrichten.
Terreur is van alle tijden, Djenkis Khan maakte al dankbaar gebruik van deze techniek, waardoor alleen al het noemen van zijn mensen deed verstijven, ook de oude Vikingen die de kusten onveilig maakten kenden de technieken van terreur als geen ander en konden zo soms met een handvol manschappen hele gebieden terroriseren en plunderen, want de tegenstanders waren totaal verlamd van angst.
Voorgaande voorbeelden zijn echter herkenbare terreur en daartegen zou men zich kunnen verdedigen door georganiseerd de bende(s) het hoofd te bieden en niet te wijken voor hun terreurdaden en de angst(en) bedwingen om zo met een koel hoofd de vijand het hoofd te bieden en dan bleek ineens dat deze wel gewelddadig maar wel degelijk kwetsbaar en verslaanbaar was en is, de verlammende angst verdween en men won de strijd.
Minder helder is de terreur van de bommenleggers, want zij maken willekeurig slachtoffers, veelal onschuldigen en op plaatsen waar mensen zich veilig en zeker wanen, uitgaansgelegenheden, dancings, winkelcentra, vooral bekende objecten, waardoor de impact het heftigst is, want men weet dat dan de media veel aandacht aan de aanslag geeft en dat heeft dan weer een uitzaai effect van angst naar het grote publiek.
De Ira en Eta hadden in Europa het privilege van de bomaanslagen, maar sinds kort hebben we te maken met het internationale terrorisme, dat op wereldwijde schaal zo maar aanslagen op bevolkingsgroepen pleegt, zonder vooraankondiging of waarschuwingen en zo een maximaal effect sorteren, vooral de zelfmoord aanslagen spreken de mensen tot op het bot aan, want hoe moet je je beschermen tegen een fanaticus die bereid is zichzelf de lucht in te jagen met medeneming van alle omstanders of aanwezigen.
Als u samen met mij ervan uitgaat dat de kans dat u door de bliksem getroffen kan worden groter is dan gedood worden door een aanslag dan zult u beseffen dat de angst die men u en mij wil aanjagen voornamelijk psychologisch is en niet gebaseerd op een daadwerkelijke kans van om te komen door geweld van een aanslag.
Toch is er de roep om strenge maatregelen en meer controles, meer faciliteiten en meer bevoegdheden aan de opsporingsdiensten en de militairen en daarmee nu juist datgene doen waar de terrorist op hoopt en rekent, namelijk dat onze maatschappij wordt ontwricht door maatregelen, zodat men met minimale middelen een maximaal rendement verkrijgt een stagnering van onze welvaart, een inbreuk op onze rechtsstaat en het gevoel van onveiligheid.
Onze overheid heeft de laatste tijd niet bepaald een lichtend voorbeeld gegeven, men heeft een erkend en notoir terroristenleider als Ghadafi met alle egards ontvangen en hem als staatshoofd een plek gegeven die hij nimmer had mogen krijgen, want hij is mede verantwoordelijk voor vele aanslagen waarvan de zaak Lockerbie niet de onbekendste is.
Dit signaal is hetzelfde als dat we Bin Laden zouden ontvangen en hem zouden eren, omdat hij de Saoudische heersers ten val bracht en hem als bevriend staatshoofd alle eer en egards zouden geven, laten we Millosovic dan ook maar alvast vrijlaten en eren als de éérste voorvechter tegen het oprukkende moslim fanatisme, u ziet een ietwat vreemd signaal naar de terreurorganisaties toe en hen die menen dat terrorisme en vrijheidsstrijd één en hetzelfde is.
Wel kunnen wij ons afvragen hoe kwetsbaar onze samenleving is en hoe weerbaar we zouden zijn tegen een terreuraanslag, weerbaar in het accepteren van een x aantal slachtoffers, zonder in paniek al onze democratische waarden en grondprincipes overboord te zetten voor de schijnveiligheid van de politiestaat, die de terreur niet voorkomt of tegenhoud.
Terreur is niet of nauwelijks te bestrijden anders dan met kalmte en doortastend optreden en goede burgerzin, oplettendheid van de bevolking en bereidheid door te gaan met het normale leven. Tegen gifgas of een ontsporing van een chemicaliëntrein, het opblazen van een tankauto of schip, de bekende autobom of de zelfmoord terrorist is niet of nauwelijks iets te doen, vooral omdat zij met minimale middelen een maximaal effect kunnen sorteren en het enige verweer wat wij ertegenover kunnen zetten is alertheid en loyaliteit tegen over elkaar.
De terrorist en de terreurorganisaties hebben maar één belang, onze angst en die willen ze ons maar wat graag aansmeren, vooral met behulp van hen die misbruik maken van de situatie en roepen om meer en meer volmachten, want ook dat is een vorm van toegeven aan de terreur, we leveren dan onze zwaar bevochte vrijheid in voor een lege huls van schijnveiligheid en schijnheiligheid.
Wel zullen we de terreur organisaties moeten bestrijden, door hen geen voedingsbodem te geven van en voor onze angst, door hun valse predikers de mond te snoeren en hun verkapte schuilplaatsen op te sporen en hun pseudo legale organisaties die hand en spandiensten verlenen of aan terroristen onderdak bieden te ontmantelen en te verbieden, alleen met een krachtdadig en ferm beleid en de organisaties in hun hart te treffen, kunnen we terreur bestrijden en onze maatschappij beschermen tegen dit soort organisaties.
Angst is altijd een slechte raadgever geweest, maar daden en een ferm beleid, gebaseerd op onze democratische normen en waarden, passend in een rechtsstaat is vaak een krachtige(r) medicijn tegen de kille angst, dan het als kippen zonder kop ons gek laten maken door de angst van de terreur, want dan heeft de terreur in feite zijn doel al bereikt, namelijk het ondermijnen en demoraliseren van onze maatschappij.
