Wie de jeugd heeft …..??

Wij ouderen hebben Nederland gemaakt tot wat het nu is, we waren druk bezig met het opzetten van bedrijven, het invullen van de eigen woning en het creëren van de welvraat, we wilden meer, beter, rijker en gezonder worden dan onze ouders en daarvoor moest alles wijken, we vergaten echter onze democratische plichten.

Als echte veelvraten deden we alles aan de verbetering van onze woon en leefomgeving, maar hadden geen oog voor de politiek, als Den Haag ons met rust liet dan lieten wij Den Haag met rust en we deden nog een zwart klusje of lieten het door een klusjesman uitvoeren, want we betaalden al genoeg belasting en waarom meer betalen dan noodzakelijk, het leven was al duur genoeg en Den Haag maakte er toch een potje van.

Stemmen deden we minder en minder en zolang er maar economische groei was, was het ons een zorg wie er daar de coalitie vormden, want of je door de hond of kat werd gebeten, was om het even, we waren druk met onze welvaart, want we waren verworden tot veelvraat.

We wilden minder tijd op de werkvloer, we wilden meer verdienen, meer vrije tijd, meer vakantie, meer ontspanning, maar minder verantwoording, minder betrokkenheid en minder loyaliteit en vooral minder zorgen, zorgen voor morgen was voor later, we leefden nu en we leefden goed en de politiek zagen we als een soort theater, waaruit conferenciers hun materiaal putten waarom wij dan konden lachen.

We werden snobistisch want we wilden verder, hoger, beter dan onze ouders, we begonnen onze neuzen op te halen voor bepaalde banen, we wilden meer welvaart, meer welvraat en dus vertaalden we emancipatie naar een goede meid is op haar toekomst voorbereid en dus gingen de vrouwen meewerken, MOESTEN meewerken om onze welvaart in stand te houden.

Onze politici zijn de mensen die in de jaren 60 op de universiteiten politiek actief waren, zij gingen voor hun politieke idealen op de barricaden en namen het heft in handen en zo werden we langzaam maar zeker geregeerd door een kleine politieke bovenlaag, die vaag met allerlei coalities en onderlinge afspraken de macht deelden en de belangrijke banen en posities op het beslissingsniveau van de ambtelijke molen en het bestuursapparaat betrokken en zo ontstond de eerste tweedeling in onze maatschappij, het waren de ambtenaren en wij, hullie en zullie.

Voor opvoeden zoals vroeger, waarin de vader figuur bestraffend en corrigerend optrad en de moeder figuur aanwezig was voor alle kleine en grotere problemen, hadden we geen tijd en gelegenheid meer, Nederland liet haar jeugd verwezen, de scholen moesten de opvoedkundige taak maar overnemen, wij hadden even geen tijd meer, we waren bezig met het vergaren van welvaart en verwarden dat met welzijn.

Ook kon er steeds meer, we hadden onze heilige koe, onze buitenlandse vakanties, onze mega parken en diverse netten, we vlogen op het gemak de wereld rond en lazen kranten, zagen diverse binnen- en buitenlandse TV stations en op medisch gebied stegen we tot grote hoogten, van bot en mergtransplantaties tot niersteenvergruizers, nieuwe heupen werden ingeruild voor versleten exemplaren en iedereen was bezig met gezond en jong zijn en blijven.

Maar de gezondheid van onze kinderen, waren we in al dat geweld even vergeten, de geestelijke gezondheid bedoel ik daar dan mee, we zetten ze voor de TV want we hadden even geen tijd, ze moesten naar de crèche want pa en ma waren bezig met de promotiestress en zo ontheemden en verdwenen de aloude bekende normen en waarden waar we zelf wel mee waren grootgebracht en wie dat opperde werd smadelijk uitgelachen of was verdacht.

Het resultaat een jeugd opgegroeid zonder de ouderwetse controles van ouders en maatschappij, want de scholen zijn anonieme pakhuizen geworden en de jeugd trok haar eigen plan, door eigen helden te zoeken in rappers met confronterende teksten, door pillen en drugs of met luxe drankjes uit het supermarktschap en een totaal ongeïnteresseerde maatschappij, want pas als je werkt hoor je erbij, anders staat het Riagg of Idols je wel bij.

De jeugd leerde geen respect meer voor de ouderen, leerde zich niet meer te beheersen, ze kregen zo hun eigen rituelen, maar waren totaal gespeend van de feitelijke informatie die een jeugd nodig heeft om als jonge volwassenen de volgende generatie(s) die informatie en vaardigheden door te geven die nodig zijn voor een verantwoord en sociaal maatschappelijk leven.

Egoïsme, éénkennigheid, onbekendheid met ouderdom, ziekte en dood, zelfs het nieuwe leven geven, verdween uit het maatschappij beeld, want kinderen worden alleen nog maar in ziekenhuizen geboren en de enkeling die het niet haalt, haalt de voorpagina van menige krant, want dat is dan nieuws in dit land, dat een kind buiten het ziekenhuis wordt geboren.

Deze verweesde maatschappij is slechts nog een instituut waar papieren regels, Arbo-wetten, richtlijnen, onderzoekscommissies en EEG normeringen de plaats hebben ingenomen van de traditionele normen en waarden en onderlinge sociale vaardigheden, waarop mensen konden en werden aangesproken, daar waar nu de krankzinnige wetten van Europa spoken.

Je bent productief en actief en verdient als tweeverdieners de kost, maar dan geen tijd voor het opvoeden van het kroost, dat je dan maar van arren moede in de crèche loost of je bent of wordt veroordeeld tot een paria bestaan, van een steeds maar afschattende WOA en uiteindelijk een bijstandsniveau, waardoor je kroost de boot mist en jij sociaal achter het net vist, want ze ontberen dan de geneugten van deze Euri consumptie maatschappij

Zo hebben wij onze jeugd niets meer te bieden, geen idealen, geen betrokkenheid, geen bevlogenheid, geen eigen identiteit, slechts het passen in de Europese eenheidsworst, waarbinnen de ambtenaar paraat staat, met zijn enge regelgeving en waar de kost wordt verdiend met vage activiteiten en waar niemand zich realiseert, dat loopt verkeerd, vanwege scheefgroei en de grote sociale, maatschappelijk en financiële onderlinge verschillen.

Voor de allochtone jongeren is geen jeugdhonk, geen sociale begeleider(s), geen opvang of extra fondsen en voor de plattelandsjeugd is er geen recreatieve ontspanning in het dorp of buurtschap, scholen zijn verworden tot anonieme leerfabrieken die niets meer doen dan meten en registreren van testen en zo onze jeugd en nationale toekomst verder verpesten.

Scholen moeten weer kleiner, de jeugd moet weer verantwoordelijkheid leren en verantwoording dragen voor hun daden, vader en moeder dienen weer hun taak aan de opvoeding te kunnen besteden, steden dienen weer leefbare agglomeraties te worden voor alle sociale klassen, waarin ook onze jeugd veilig kan opgroeien, met onderricht in onze normen en waarden en historisch besef, wie de jeugd heeft de toekomst, wij hebben door dit decennia lange wanbeleid zo deels onze jeugd hun en onze toekomst ontnomen, geef Nederland terug aan haar traditionele burgers.