Maar in Nederland is het regeren verworden tot vooruitzien in de achteruitkijkspiegel, want we moeten leren van onze fouten en zijn dus constant bezig met het instaleren van kamer commissies en parlementaire onderzoeken, naar fouten uit het verleden, die doorduren tot in het heden, maar onze overheid is te druk met het onderzoek naar wat verkeerd ging.
Men neme een Bijlmerramp, alles werd uit de kast gehaald, beloftes werden gedaan, toezeggingen en men zou het vertrouwen van de burger weer herstellen, want zo’n ramp mag nooit meer gebeuren, het resultaat ??? aan de zieken van de Bijlmer wordt geen enkele aandacht meer besteed, onderzoeken naar de oorzaak en het gevolg van de onverklaarbare ziektes worden getraineerd, gesaboteerd en de vliegtuigen vliegen weer frank en vrij over de stadsdelen, tot er vroeg of laat er weer een ramp gebeurd, ondanks een kostenverslindende enquête en dikke lijvige rapporten.
Men neme een vuurwerkramp, ieder weldenkend mens wist dat vuurwerk opslag niet in de bebouwde kom kon en mag, er waren al voldoende explosies geweest in vrij liggende opslagplaatsen met rampzalige gevolgen voor de omgeving, maar in Enschede deden ze daar niets mee, totdat de boel explodeerde en een geheel stadsdeel verwoest, de bevolking getraumatiseerd, maar tot op heden heeft men niets geleerd en bouwt men rustig weer tot aan de grens en rijden er explosieve treinen met gassen en giftige stoffen door het land en erger door dichtbevolkte wijken en steden.
Met vervalste rapporten, aantijgingen en verdachtmakingen speelde de overheid de verantwoordelijkheid naar de private sector en bleef zo letterlijk buiten schot, maar maakte wel even een complete bedrijfstak kapot, stigmatiseerde gemanipuleerde verdachten en zo was er weer eens een helder onderzoek achteraf die de overheid ongelijk, maar toch ook weer volledig gelijk gaf en de toegezegde volledige compensatie aan de burgers stak men laf achteraf in eigen zak en werd het de beroemde sigaar uit eigen doos.
Men neme een cafébrand in Volendam, alwaar de gehele bestuurlijke organisatie van die plaats betrokken en verantwoordelijk voor de gebrekkige vergunningen en ongecontroleerde regels was, met als gevolg een complete jonge generatie getraumatiseerd en deels verminkt, maar de politiek wast als pontius pilatus haar handen in totale onschuld, slechts een verstoorde burgervader beet de pers toe, dat was Jos, waarmee hij de commissaris van de koningin Jos van Kermenade bedoelde die hem telefonisch vroeg hoe het ging.
Men ging over tot het beproefde recept, stelde een commissie in en onderzocht de hele zaak en vroeg links en rechts maar raak, maakte nieuwe voorschriften riep dat de regels werden aangescherpt en de controles strenger zouden worden, om vervolgens door te gaan met waar men was gebleven, gewoon lekker bij elkaar op de grachtengordel of in wassenaar te leven.
Verder hadden we nog Sebrenica in voormalig Joegoslavie, waar onze regering onze jongens en meisjes met een te beperkt mandaat en middelen een hele enclave liet overrompelen door Servische milities en soldaten die echt niet even gezellig kwamen praten, waardoor duizenden onschuldigen het leven verloren en onze jongens en meisjes kregen de zwarte piet.
Kok en trawanten wisten van wanten en schoven het ene onderzoek naar het andere voor zich uit en beriepen zich op onwetendheid, slecht geïnformeerdheid en het falen van de coalitie partners, de Fransen hadden het gedaan, het scheelde niet veel of men beschuldigde Monus het mannetje van de maan, maar uiteindelijk bleek het dat ze het zelf verkeerd hadden gedaan.
Zo een geheel bataljon en aanhang traumatiserend en demoraliserend om over de weduwen en wezen ter plekke maar niet te spreken, maar aan piëteit heeft het hen nimmer ontbreken, dus waste men ook daar weer achteraf, heerlijk laf de handen in onschuld en riep dat men het niet had geweten, nogal een beetje bekend uit een ander verleden.
Het aftreden kwam nogal gelegen, want er was ook daar weer iets niet in de haak, men was bang voor de conclusies van de commissie klaas vaak van de heer de Haak, die onderzocht hoe het in godsnaam mogelijk was, dat een toekomstige premier als een dolle hond werd afgeschoten, hetgeen de zittende politicus niet had verdroten, maar wel ongelegen kwam, zeker als het op de mogelijke schuld aankwam.
Men had kwistig gedemoniseerd en niet geregeerd, men had weer eens driftig gewezen op het angstige bruine verleden en vergeten de mens Fortuyn te beschermen, maar juist hem vogelvrij te verklaren door zinspelingen op de in HUN ogen zijn gevaarlijke koers te maken en de meest afschuwelijke vergelijkingen en aantijgingen te maken, opnieuw bleek de lafheid uit hun daden en opnieuw lieten zij het over aan het raden door een commissie van kwade zaken, terwijl zij in de schaduw traden.
Verder hadden we nog een bouwfraude, een betuwelijn, een HSL ach u weet het wel, verder nog een zorg die hen een zorg zou zijn en prijsopdrijvende lokale belastingen en heffingen, we kregen een Euro door de strot geperst en verder zagen de dames en heren die regeren kans om elkander leuke banen te bezorgen en internationale posities te bezetten, want ze zorgen wel voor zichzelf en zijn dan ineens in staat om wel op te letten.
In deze onderzoekscommissies zitten dan weer dames en heren die op dat moment niet regeren, maar zij dienen wel dezelfde partijen en politieke dames en heren, soms hebben ze zelf kilo’s boter op hun hoofd of zijn zelfs ooit eens veroordeeld, maar dat is geen probleem voor het beeld, van zakken vullende en graaiende kamerleden, ministers en staatssecretarissen die allen node hun emolumenten kunnen missen en verder hebben we dan nog de ambtelijk top, die misbruik maken van de onwetendheid van hun bazen en u zult samen met mij u nergens meer over hoeven te verbazen.
Regeren is vooruitzien, tijdig beslissingen nemen, soms moeilijke en pijnlijke knopen doorhakken en maatregelen nemen, geen steden tot getto’s laten verworden, geen sociale verworvenheden achterbaks afbreken, geen toezeggingen doen die men niet nakomt.
Maar onze overheid laat alles lekken, zij zijn de kampioenen van de gebreken, zij lenen een tijdelijk kwartje en stelen een Euro, zij beschuldigen altijd een ander, maar zijn nimmer zelf verantwoordelijk en verschuilen zich achter lijvige rapporten en onderzoekscommissies en kijken in de achteruitkijkspiegel en zeggen dan het had ook een stuk slechter kunnen gaan, we hebben uitstekend onze best gedaan.
En zo ging een eens welvarend land naar de kloten, zo werden normen
en waarden verkwanseld en zo zijn hun manieren, want wat ze kunnen als geen
ander, is het zichzelf tooien met de veren van een ander en de fouten die
ze hebben gemaakt, ach die waren de oorzaak van de fouten die een ander had
verzaakt en zo verhuizen ze als gelouterde bestuurders naar Brussel of een
Burgemeesterspost, want wat ze het land en u en mij aandoen of hebben gedaan
is hen worst.
