In wat voor land leven wij ??, want we hebben voor iedere mol, korenwolf, boomklever of kokkel wel een beschermende instelling, actiegroep of een regeling maar een onschuldig kind is nog steeds in dit zogenaamde geciviliseerde land vogelvrij.
Wie kent niet de horror verhalen van het meisje van Nulde en koud is dit op de achtergrond van onze geesten verdwenen of we mogen weer beleven dat de instanties niets om een kinderleven geven, men had geen tijd, het verkeerd ingeschat of domweg geen zin in het beschermen van een onschuldig kind dat niet werd bemind maar mishandeld en uiteindelijke vermoord, maar van de bevoegde instanties heeft niemand een zinnig woord gehoord.
Keer op keer kunnen we dit soort bizarre berichten in onze media lezen en zien, mits we ze willen horen, alleen niemand keert het tij tegen dit soort bizarre toestanden en we laten de kinderen vogelvrij, want er is geen actiegroep, geen subsidie pot die schijnbaar voldoende waarborgen bied tegen dit enorme kinderverdriet.
Voor de korenwolf komt alles uit de kast, maar voor een vermoord kind is dit ongepast, dan moeten we ineens beseffen dat het gaat om ontspoorde ouders, om de beperkingen van de wet, om weet ik wat voor uitvluchten, maar één ding is zeker, deze kinderen kunnen hun kwelgeesten niet ontvluchten en de instanties stonden erbij en keken ernaar, maar deden niets en dat is pas echt raar.
We sluiten moeilijke kinderen op in een gevangenis waar ze niet thuis horen, we hebben de mond vol over normen en waarden, we roepen op tot stille tochten als het weer eens totaal is misgegaan, we zijn als burgers met het lot van deze kinderen o zo begaan, maar wat hebben we verder gedaan, we staan erbij en kijken ernaar, want we zijn gemuilkorfd en monddood gemaakt, want deze kinderen hebben geen zorgzame en beschermende staat, zij zijn met hun leven gegijzeld en niemand die hen beschermt.
Kinderbescherming, het is een farce, een ziekelijk en tot op het bot doodziek instituut, dat slechts nog door salon en kamergeleerden wordt geloofd, want de burgers zijn door hun fouten en miskleunen allang geleden verdwaasd en verdoofd en opnieuw bleek een kinderleven niet meer waard dan een vuilniszak in een kofferbak.
Stille tochten ??
Ik vraag me af waarom, we zouden eigenlijk moeten schreeuwen en roepen, nee eisen, gesteund door het roeren van de grote trom, in plaats van stilte want het kind komt nooit meer weerom.
Stil verdriet, ik weet het, dat zie je niet, maar zouden we niet van woede en boosheid het van de daken moeten schreeuwen, zouden we eigenlijk niet met honderdduizenden de straat op moeten en onze kelen kapot moeten schreeuwen, dat we geschokt zijn door weer het verlies van een onschuldig kinderleven, vanwege het talmen van deze regelneven.
Nee, dat doen we maar niet, we houden weer een stille tocht en hopen dat het de mensen wakker schud, ik respecteer dat, maar zou zo graag eens willen zien, dat zonder politiek gezever en gewin, men op de bres ging voor de kinderen uit deze gezinnen en dat we hun vertrouwen konden winnen, sterker nog, dat we ze kunnen beschermen tegen deze zieke lieden, maar we gaan liever het onkruid in het buitenland wieden.
Ik zal in stilte schreeuwen, ik zal in stil verdriet het kind Savanne gedenken, maar het zal haar en al haar lotgenootjes niet het leven schenken, dat maakt het nu juist zo moedeloos en geeft je zo’n machteloos gevoel.
Savanne je was er maar even, in je veel te korte leven, maar als we konden zouden we allemaal je zo graag een lang en gelukkig leven hebben gegeven.
Verder houden we ons (gepast) stil en zal men de grote trom niet
roeren, want iedereen is geschokt met het feit dat een kind niet meer dan
een wegwerp artikel lijkt.
