Hoe ziek is de zorg in Nederland?
Ik zeg, terminaal, maar wie ben ik? Ik heb niet de stempel van een dokter
die dat beslist, net zoals mijn moeder die nog niet heeft. Goed ze heeft wel
longkanker en is niet meer behandelbaar, ze wordt weg gestuurd uit het ziekenhuis,
want ze kunnen niets meer voor haar doen. Omdat ze nog niet door de arts terminaal
verklaard is, mag ze het maar uitzoeken hoe ze naar huis moet komen. Mijn
hart bloed, ik ben kwaad, niet eens meer kwaad, maar gewoon piswoest! Maar
dat laat je niet merken tegenover de instanties, want je hebt ze toch nodig!
Denken we, nog altijd.
Komt er een schim aangelopen, wat ooit mijn moeder was, een trotse fiere vrouw,
nu creperend van de pijn, maar ze was niet ziek genoeg om te mogen blijven!
Dat ze een maagzweer had, werd niet eens opgemerkt in het ziekenhuis hier,
ze noemen het de Heel, onder de Zaankanters, de Hel. God verbied dat je daar
ooit terecht komt. Ze was zo bang om daar weer terug te keren dat ze mij verbood
om een dokter te bellen voor haar pijn. Ach, dochters zijn af en toe eigenwijs
en bellen toch. Een simpele huisarts, legde zijn vinger op de pijn, pilletje
erbij en klaar. Daarna moest dochters aan de gang om hulp in te schakelen,
medische verzorging wel te verstaan, nou das moeilijk, is u moeder terminaal?
Heeft u daar bewijzen van? Kunt u dat mij toe faxen? Wie is de huisarts?
Ach, u verzorgt u moeder als mantelverzorger? Nou das fijn, dan hoeven wij
er niet te zijn! Woont u in Limburg en uw moeder in Zaandam? Das nou jammer,
dan moet uw moeder maar wachten als uw naar uw gezin wilt. Eeehh, heeft u
eigenlijk kinderen, heeft u wel werk, heeft u een man? Ach, je moeder is nu
belangrijker. Hoezo kan je moeder eigenlijk niet alleen zijn? Ze is toch nog
niet terminaal verklaart? Want weet u? Als ze terminaal verklaart is, heeft
u ineens recht op 24-uurs verzorging. We weten heus wel dat uw moeder er een
syndroom erbij heeft waardoor ze binnen 2 uur kan stikken, maar daar hoeft
u zich toch geen zorgen over te maken? Als u echt wilt, kunt u nog net op
tijd zijn om gedag te zeggen. Of u moet gewoon bij haar blijven, simpel zat.
Woensdag aanstaande is mijn moeder om 11.29 nog niet terminaal, maar om 11.32
wel.
Afgelopen woensdag, moest ze van haar huisarts, vanwege het syndroom, naar
het ziekenhuis, ze is niet meer behandelbaar, ze werd gehaald met een ambulance,
de terug weg naar huis, moest ze zelf maar regelen. Nog altijd ben ik de enigste,
zonder medische kennis bij haar aanwezig, ik doe het met liefde, maar laat
nooit meer iemand zijn bek open trekken dat wij hier in een verzorgingsstaat
leven!!!!!!!!!!
Karin.
