Het spijt mij te moeten vaststellen, dat aan alle demonstraties en acties waaraan ik heb meegedaan of (mede)initiator was er bar weinig publiek op afkwam of dat de hotemetoten afhaakten met mistige en flauwe excuses.
Diverse bekende mensen die vaker meededen en nu afhaken en al die andere bevlogen en bewogen leden hebben gelijk, het zijn altijd dezelfden en als je de diverse fora mag geloven zijn er honderden met hun bek vol over acties, maar is er geen hond bereid zijn nek uit te steken.
Ik geloof niet meer in de zogenaamde Fortuynistische aanpak, ze zijn tot op het bot verdeeld, gunnen elkaar het licht niet in de ogen en als Pietje meedoet dan komt klaasje niet en als klaasje komt dan is het baasje van keesje ontstemd en zo kan je wel doorgaan, 911 dagen en we hebben niets geleerd.
Men vergadert in kamertjes, in kleine zaaltjes, men maak reuze plannen, voor deze vrouwen en mannen, men bedenkt strategieën en beschouwen zich als politieke genieën, maar een simpele demonstratie, samenwerking of een gemeenschappelijk doel is teveel van het goede en dan houdt de betrokken burger vanzelf zijn of haar smoel.
De enige die weet wat demonstreren is, is Michiel Smit, maar ja velen beschouwen hem als te rechts en geen ware fortuynist, dus worden zij als deelnemers en participanten liever gemist, want voor je het wist ben je ook een rechtse, nee een fascistische getekende.
Ik ben het vaak niet met de standpunten van Michiel Smit eens, maar respecteer en bewonder zijn inzet, zijn profilatie en zijn betrokkenheid, daar waar anderen verstoppertje spelen is hij aanwezig en schuwt niet bespuugd en beschimpt te worden, hij staat er tenminste en zegt wat hij denkt.
Je hoeft het niet met iemand in alle opzichten eens te zijn om hem te bewonderen of te respecteren, maar dat kun je schijnbaar aan de dames en heren zichzelf ware fortuynisten noemenden niet leren, respect voor je medestanders en respect voor je tegenstanders is de basis voor iedere overwinning, want alleen met ééndracht bereik je kracht.
De verdeeldheid onder de dames en heren die menen leiding te geven aan de diverse fortuynistische geledingen, is enorm en tekenend, de zogenaamde bobo’s zijn verworden tot laffe nono’s die alleen vanuit hun studeerkamers en overleg organen holle frasen over samenwerking toeteren, maar hun achterban schijnbaar niet kunnen of willen motiveren en nauwelijks in staat zijn om samen te werken, waardoor iedere actie wordt gesmoord in tegenwerking.
Pim Fortuyn zei wat hij dacht en deed wat hij zei en maakte daarmee een politiek standpunt duidelijk, dat de tijd van vergaderen, overleggen, consensus en nog eens overleggen in de achterkamertjes en daarna totaal verwaterde en achterhaalde wetten en standpunten voorbij was, daadkracht, verantwoording en vooral doen was het devies, zijn aanpak, zijn ideaal van een ander en beter Nederland, een Nederland van en voor de burger koste hem het leven.
Het aanpakken van de problemen, het wegsnijden van de rotte plekken in onze maatschappij en het gezond maken van het onderwijs, gezondheidszorg, het militaire apparaat en reorganisatie van politie en justitie waren zijn speerpunten en daarvoor is daadkracht vereist, maar na 911 dagen hebben we nog steeds niets geleerd.
Theo van Gogh was de ridder van het vrije woord, soms beledigend, provocerend en irriterend, maar altijd een man die achter zijn woorden stond en zich niet verstopte achter loze kreten als winderige scheten, die even ruften, maar daarna vervluchten, nee Theo stond voor wat hij dacht en zei en ging voor niets en niemand opzij, hij betaalde met de hoogste prijs zijn leven.
Nu na deze moord bleek weer eens de lafhartige en angstige houding van betrokkenen, die meer oog hadden voor hun eigen positie, de mening van anderen, het politieke welles en nietes spel, waarin ze meesters zijn, om maar vooral GEEN standpunt in te nemen, daarmee de gedachten aan Fortuyn en zijn idealen onder te sneeuwen en de vrijheid van het woord mede te hebben vermoord, want ze zwegen en bleven onzichtbaar, behalve een paar.
Vanaf de bunker tot de laatste bijeenkomst, nimmer waren de fortuynistische voormannen en vrouwen van de politieke takken bereid zich in te zetten, deel te nemen, of samen te werken, ze vonden hun eigen zaak, hun eigen agenda belangrijker en staan verbaasd dat de bereidheid van de achterban weg smelt als sneeuw voor de zon, ze hebben van 911 dagen niets geleerd en begrepen.
Doei, ik ben effe weg, naar ruim 2,5 jaar mede actievoeren met een handvol, is voor mij de maat vol, voor mij geen acties meer en loze en voze bijeenkomsten, geen overleg meer met bollebozen, ik zal me blijven verzetten tegen de verloedering en uitverkoop van dit eens zo mooie land, maar ik zal me distantiëren van deze dames en heren die schijnbaar niets maar dan ook niets de laatste 911 dagen hebben willen leren, alleen maar posities in partijen begeren.
