Door J.F.Besseling
Het Nederland, waarin een generatie jongeren, die de gruwelijke werkelijkheid
van de mensopvattingen van de overgrote meerderheid van de wereldbevolking
bespaard was gebleven, volwassen kon worden met fantasieën over een bestaan
zonder de noodzaak er door eigen inspanning en opoffering een inhoud aan te
geven, is niet meer.
Het Nederland, waarin het onderwijs de jeugd leerde, dat de vrijheid om je
leven naar eigen inzichten in te richten een verworvenheid was uit een strijd
van vele generaties tegen de onderdrukking door niet langs democratische weg
te beinvloeden overheden en religieuse leiders, is het Nederland van weleer.
De bevolking van Nederland kent thans te grote minderheden, die zonder onze
geschiedenis te kennen onze sociale voorzieningen omarmen met behoud van mensopvattingen,
die de oorspronkelijke Nederlanders totaal vreemd zijn. En die oorspronkelijke
Nederlanders hebben het vermogen te strijden voor vrijheid en humaniteit verloren.
Zij menen met gedogen en tolereren hun eigen bestaan uit de vuurlinie te kunnen
houden, zich concentrerend op het hen ingefluisterde recht op welvaart in
een verzorgingsstaat, die hen toe moet staan al vroeg de eigen bijdrage aan
die welvaart te kunnen beeindigen.
“Zo doen we dat niet in onze stad!”, roept Cohen. Helaas burgemeester,
we hebben nog maar het voorspel gezien van de voorvallen in ons midden, die
ons de toekomst zullen verzuren. De heilsleer in de vorm, zoals die door het
merendeel van onze immigranten wordt aangehangen, is onverenigbaar met onze
vrijheid van meningsuiting. Het zou onredelijk zijn hier deze immigranten
een verwijt van te maken. Zij zochten slechts een uitweg in de harde strijd
om het bestaan. Maar gezien de mensopvattingen in landen zonder onze met vallen
en opstaan verkregen opvattingen over humaniteit en vrijheid, was het wel
onverantwoordelijk dom en naief zovelen toe te laten in ons mekka van sociale
voorzieningen zonder hen te hebben geintegreerd in onze grondwettelijke verplichtingen.
En met de onafwendbare teruggang in welvaart zal de onderlinge verdraagzaamheid
snel gaan afnemen.
Theo van Gogh trachtte Nederland Nederland te laten blijven. Ook hij onderschatte
het gevaar van mensopvattingen, die wij niet kunnen begrijpen en waarvan wij
de gewoonten verfoeien.
5 november 2004
