Het politieke correcte establishment maakt weer eens een diepe knieval voor de waanzin van de extremistische godsdienstfanaten en beginnen te blaten over woorden die wonden zouden slaan, maar waar zijn dan de woorden over de moorden die mensen met kritiek moesten ondergaan.
Een leraar heeft kritiek op zijn leerling en hopla, de jongeman is in zijn eer en mannelijkheid aangetast en vindt de woorden ongepast en slaat aan het moorden, maar ja wat de leraar zei was ongepast, u vindt het toch niet erg dat ik daarvan even van ellende in mijn broek heb geplast, want hij stond ooit voor een klas en het was dus zwijg of sterf en dat is erg.
Een jongeman roept een malloot op een bromfiets tot orde, want op een haar na reed hij een oma bijna van de sokken, zijn woorden sloegen in als een bom en dat was dus stom, hij had zijn woorden moeten kuisen dan zou hij nog onder de levenden huizen, want woorden slaan wonden en onze bestuurders en regenten hebben gevonden dat het afgelopen moet zijn, zo werd dan een te mondige knaap resoluut de mond gesnoerd en moeten we medelijden hebben met een gek die meende dat hij daarvoor iemand mag doodtrappen, kunt u het nog snappen ?
Een politicus heeft sterke argumenten over Islam en de regenten, dan is er een fruitvlieg fanaat meteen paraat om hem de mond te snoeren, want ja woorden doen pijn en dan doden we even fijn het voorwerp van aanstoot en zo is dan een bewogen en bevlogen mens dood, want woorden doen pijn en voor woorden mag je in dit land schijnbaar moorden.
Een criticus, een columnist, die zich vanwege zijn beroep en visie kritisch uit, die schakelen we deskundig uit door hem te bedreigen, niet met en door een paar oorvijgen, maar hem naar het leven te staan, hem te bedreigen in zijn bestaan, want je mag bepaalde groepen in dat gek geworden land niet meer bekritiseren dat heeft de media en de politiek de burgers fijntjes weten te leren en gaat men oreren met de dames en heren over de pijn van woorden.
Een andere columnist en cineast, die werd van pas vergast op een aantal messteken en kogels, zijn woorden als geitenneuker en zijn film over de Islam kwamen zo hard aan, dat kennelijk dit grote wonden in het geestelijke vermogen van zijn belagers deed slaan, dat ook hij gedood werd uit naam van diezelfde Islam, excuse le mot, maar ik schrik me net als de rest van Nederland kapot, waar is dan nog de vrijheid van meningsuiting of is dat ook al verboden.
Nu heeft men een stoffig wetsartikel uit de vorige eeuw, omstreeks de jaren dertig opnieuw doen opstaan, want men wil de blasfemie, de godslastering weer tegengaan, de ontkerstening van Nederland, de leeggelopen kerken en de ineengeschrompelde Christelijke politieke aanhang is ineens bang dat ze niet langer hun Islamitische geloofsgenoten, broeders en zusters als medestanders kunnen beschouwen en beginnen te mauwen over dat woorden wonden kunnen slaan en pijnlijk kunnen zijn.
Opnieuw daarmee bewijzend dat zij geen enkel historisch besef hebben en zich allang als een Christenen Dienen Allah verder presenteren, deze dames en heren van het stichtelijke woord, die daarmee de vermoorde van Gogh nog even natrappen, al roepen ze om het hardst dat dat niet de bedoeling is, het is wel frapant dat Theo nauwelijks van de voorpagina van de krant verdwenen is en zij met deze wet op komen draven, zo wordt de vrijheid van meningsuiting deskundig en effectief ook nog even vermoord.
Nee ik ben geen voorstander van grove taal, ik vind ook niet dat je alles maar moet kunnen roepen of wild poepen, ik meen ook dat men zich moet realiseren dat woorden zich tegen je kunnen keren, maar we moeten ook leren dat sommigen schijnbaar meer mogen dan anderen.
Want waarom mogen homo’s verbaal wel van flats worden gegooid, waarom mogen ongelovigen de meest vuige verwensen naar hun hoofd geslingerd krijgen, waarom mogen hun vrouwen geknecht en mishandeld worden, waarom mogen jonge meisjes besneden en tegen hun zin uitgehuwelijkt worden en is er niemand die dan ingrijpt, of leven we in een wat vreemde tijd.
Sinterklaas is weer in het land, maar hij zal Nederland nauwelijks meer herkennen, werden eerder pieten van zwart naar veelkeurig omgeturnd, nu heeft men een oude wet omhoog gewurmd staat Donner met een pruilend mondje een antieke wet te verdedigen en nieuw leven inblazen en toont de wereld de echte dwaze bazen.
Woorden doen pijn, woorden kunnen mensen levenslang verwonden, maar kogels, messen en doodschoppen laten mensen levenslang zwijgen, woorden zijn dan loze kreten, woorden zijn dan losse flodders, woorden zijn dan niet meer dan geruis, want de knal van een pistoolschot is oorverdovend en daar mag NIEMAND zijn ogen en oren voor sluiten.
Onze overheid heeft geen beleid, of het moet een beleid zijn van het inleveren van met strijd, bloed en dood bevochten vrijheid van het vrije woord, ten koste van de angst voor een agressor die woorden vergeldt met de dood, nee niet iedere Islamiet is een moordenaar, maar niet ieder woord of godslastering is het recht van een moord.
Als een overheid, een majesteit en een kabinet buigt voor het onrecht en brandende kerken, brandende scholen en dode burgers minder hard veroordeelt dan aanslagen op de haat predikende Islam, dan is er fundamenteel iets mis met een land, dan bestuurd men zonder verstand en zonder hart en zonder inlevingsvermogen, dan vergeet men willens en wetens de misstanden die ook niet wettelijk mogen.
Nederland is geen land van haat, Nederland stond eeuwenlang paraat met haar liberale beleid, met oog en hart voor medemenselijkheid, Nederland betaalde meer dan welk ander land aan ontwikkelingshulp, Nederland stond altijd aan de zwakkeren hun kant, maar Nederland was ook altijd het land met een uitgesproken mening, een land van mensen dat de vrijheid liefdevol koesterde en dat uitte door het accepteren van soms pittige uitspraken en omstreden standpunten, want Nederland was een land waar de vrijheid van meningsuiting de basis was van het Nederlander zijn en daarin zit nu net het venijn.
We worden nu aangesproken en opnieuw wordt het verhaal gedeclameerd dat het slachtoffer, de Nederlandse samenleving, schuldig zou zijn aan de daden van de dader en zo worden wij door onze eigen overheid neergezet als daders en zijn de daders ineens slachtoffers, want zij hebben niets misdaan, zij waren slechts de gewonde zielen en wij de natie waar de doden vielen, arm, dom en verdwaasd Nederland, arm volk bestuurd door mensen zonder verstand.
