Wie zich ietwat verdiept in de mechanismen van de moderne democratieën komt al snel tot een verbijsterende conclusie, de zo geroemde democratische Nederlandse Staat is verworden tot een Pseudocratie, waarin de burgers slechts nog in naam een stem hebben en nauwelijks of geen invloed meer kunnen uitoefenen op het gezag en het bestuur van hun land.
Vrijheid van meningsuiting is slechts voorbehouden aan een zichzelf benoemde elite, die bepaald tegen wie en wat er aangeschopt mag worden, men heeft zelfs het beroemde Artikel 1 van de Grondwet in 1983 veranderd, om zo via deze wet de burgers op oneigenlijke gronden min of meer monddood te maken op straffe van vervolging.
We gaan naar de stembus om ons democratisch recht uit te oefenen en stemmen voor een bepaalde partij, stroming of ideologie, maar het verbazingwekkende is dat keer op keer de verliezers die door de kiezers worden afgestraft, doodleuk weer zitting nemen in een alliantie van partijen die samen een regering vormen, uit naam van diezelfde kiezers.
Politieke partijen kunnen mensen in de kamer brengen die hun partij vertegenwoordigen, zonder dat er ook maar één stem op ze is uitgebracht, dat noemen ze dan euforisch “gekozen” volksvertegenwoordigers, de kiezer geeft hen via hun stem op de partij een mandaat en niet de kiezer bepaalt uiteindelijk wie er wel of niet in de kamer komt maar de partij, uitgezonderd zij die met een ware overvloed aan voorkeursstemmen direct gekozen worden, maar dat zijn de uitzonderingen, de meeste kamerleden kunnen niet of nauwelijks zich beroepen op een mandaat van de kiezer.
Binnen de meeste politieke partijen worden de kieslijsten middels voorgekookte selectie en sollicitatieprocedures kandidaten voorgedragen, waarop de kiezer geen enkele invloed kan uitoefenen, zelfs partijleden hebben nauwelijks enige invloed op wie hen mag vertegenwoordigen, behoudens een ritueel van een rondreizend debatcircus, een typisch voorbeeld van Pseudocratie.
Kijken we naar onze bestuurslagen, dan is het helemaal droevig gesteld met onze zogenaamde democratie, burgermeesters worden aangesteld evenals commissarissen van de Koningin, waardoor de macht en leiding over politie en bestuur in handen ligt van NIET gekozen, maar AANGEWEZEN en AANGESTELDE personen, die nauwelijks weg te branden zijn.
Binnen onze schijndemocratie zijn we opgezadeld met een Koningshuis, de Monarchie, die ogenschijnlijk geen directe macht en invloed zou hebben, maar vergeten wordt dat het zogenaamde Kabinet van de Koningin de gehele regering, zowel de eerste als de tweede kamer buiten werking kan en mag zetten. Dat de majesteit alle wetten moet bekrachtigen en men dus afhankelijk is van de handtekening en dus goedkeuring, ziedaar de (on)macht van Oranje zonder franje.
Diezelfde “onbelangrijke” Majesteit is mede betrokken bij het formeren en aanstellen van een informateur en een formateur om een nieuwe regering te vormen, het overleg is geheim, maar deze majesteit staat wel buiten ieder democratische controle apparaat.
Als we dan ook nog eens de invloed en netwerken bekijken die ons staatshoofd
uit hoofde van functie en erfopvolging met bepaalde organisaties heeft, in de
vorm van voorzitterschappen, beschermheer/vrouwe en initiator van kunst, sport,
wetenschap en niet te vergeten de financiële belangen in multinationals
is deze “onbetekende” rol wel erg diffuus en wijd vertakt en heeft
niemand ook maar enige controle over de Oranje BV.
Wie de media volgt ziet ook daar een onverkwikkelijk beeld van een zichzelf
bestuivende en beschermende elite die het volk moeten informeren, maar dat al
decennia lang niet meer doen, men predikt politieke correctheid en papegaait
dat het een lieve lust is en ieder die het systeem aanvalt wordt genadeloos
neergesabeld of gekleineerd en gestigmatiseerd.
Onafhankelijk onderzoek, kritische en OBJECTIEVE beschouwingen zijn een zeldzaamheid,
men moet het hebben van lekken, trouwens ook dat is een gevolg en een uitvloeisel
van onze schijndemocratie, de Pseudocratie, desinformatie, verdraaien van feiten,
verzwijgen van waarheden, het manipuleren van de massa, hierover in een later
artikel iets meer.
Kijken we naar de werkelijke macht, dan komen we al gauw terecht bij een ambtelijk
apparaat dat zijn weerga niet heeft, zij bereiden het beleid voor, zij inventariseren,
organiseren, regisseren, registreren en zijn allang geen dienaren van het volk
meer, maar een macht van departementen en ministeries, aangevoerd door de secretaris
generaal en directeuren generaal en een leger van hoofdambtenaren. De functie
van secretaris-generaal is ook politiek gezien belangrijk. Daarom speelt bij
de benoeming van een secretaris-generaal de politieke achtergrond van de kandidaten
altijd een rol, maar u noch ik hebben daarop enige merk of meetbare invloed.
Nederland heeft bovendien zijn eigen grondwet ondergeschikt gemaakt aan die
van de Europese en Internationale wet- en regelgeving, ergo het heeft zijn eigen
bestaan en eigen grondrechten verkwanseld ten gunste van de handel en wandel
van die andere macht, de macht van de internationale handel.
Niet de minister van EZ, noch die van SZE, noch de minister van Financiën
bepalen het economische beleid, maar de multinationals en de financieel instellingen
bepalen waar en hoe de winsten en werkgelegenheid worden verdeeld, ook daar
heeft de kiezer en dus de burgers van dit land geen enkele invloed meer op,
zie de ontwikkelingen en zie de resultaten.
Onze elite heeft zich verzekerd van goed betaalde banen middels het liberaliserings
en privatiseringsproces, waarmee men de burgers een rad voor ogen draait, want
de geprivatiseerde nutsbedrijven, waterschappen en het openbaar vervoer zijn
grotendeels in handen van aandeelhouders en besturen die sec bestaan uit NIET
gekozen gemeentelijke en provinciaalse regenten die via die weg de burgers de
schijn van vrije markt voorspiegelen en de prijzen bepalen.
Tel bij dit alles nog eens de macht en invloed op van zwaar gesubsidieerde belangenorganisaties
waarin we steeds weer de namen tegen komen van oud politici en de elitaire lieden,
die zonder enig democratisch proces beleid en prioriteiten bepalen, het gezag
van ministers ondermijnen en zich geen lor aantrekken van wat de burgers willen,
noch gecontroleerd worden door democratische processen en ziedaar het geroemde
vrije Nederland, verkwanseld en verkocht aan de meest biedende.
We mogen stemmen, ja zeker en één ding is zeker, dat men onze
stem misbruikt als schaamlap voor het wanbeleid, als fopspeen voor pseudo vrijheid
en democratie, we zijn beland in een Pseudocratie.
Kijk naar de puppetmasters, de mannen en vrouwen van de actualiteiten en de
journaals, de hoofdredacties en de uitgevers, allen doen mee aan het carrousel
van de politieke correctheid en keer op keer zie je de vooringenomen stellingen,
standpunten en steeds dezelfde “bekende” Nederlanders die hun mening
mogen geven en wee diegene die zich afzet of een afwijkende mening heeft, die
wacht de toorn van de gezamenlijke media, die mag zich verheugen in tendentieuze
berichtgeving en uit zijn verband gerukte teksten, zodat hij of zij nog ternauwernood
ontsnapt aan het middeleeuwse pek en teren ritueel. Vrijheid en Democratie loze
kreten ondergeschikt gemaakt aan manipulatie.
