Naar overzicht columns 2006

Geloof Hoop en Liefde

Ach we kennen allemaal wel van die spreuken, we gebruiken ze dagelijks zonder te beseffen dat aan veel van deze uitdrukkingen het christelijke geloof ten grondslag ligt, je andere wang toekeren, je naaste liefhebben, allemaal heel gewone basale uitdrukkingen, maar geworteld in een diep religieuze achtergrond, waar Nederland mee doordrongen is.

Zoals ook wij zeer vele joodse uitdrukkingen in onze taal hebben opgenomen, mazzel is wel één van de bekendste en niemand zal er aanstoot aannemen, of erbij nadenken, toch is Nederland altijd een land geweest van zuilen, het Zuiden met zijn Katholieken, het Noorden met zijn communisme/socialisme en het Westen met zijn Liberalisme en het Midden van het land met de Hervormde en Gereformeerde groepen.

Dat meer en meer mensen hun heil zoeken in de oude religieuze grondslagen van onze maatschappij en daar hun ankers uitwerpen heeft ook alles te maken met de verdergaande verloedering van onze samenleving. Evenals dat de Islam bepaalde groepen in onze samenleving aanspreken en men meent dat daar hun heil ligt, waarbij de andere religieuzen enerzijds omwille van de vrijheid van religie de gevaren van de Islam bagatelliseren om zo hun eigen religieuze gedachten veilig te kunnen stellen.

Het gevolg is dat de oude vertrouwde christelijke religies terug vallen op de oude dogma’s en hun moderniteit en de ingeslopen liberale grondslagen één voor één beginnen te ontmantelen, zie hun stellingen tegen het homo huwelijk, zie de rol van de vrouw en zie de interpretatie van de vrijheid van meningsuiting waar men de rol van de Islam overneemt en meer en meer intolerant staat tegenover kritische stukken over het geloof en hun godsdienst of zo u wilt heiligen, daarmee de bijl legt aan de wortels en grondbeginselen van de vrijheid van meningsuiting maar ook de scheiding van Kerk en staat.

Ook in de politiek ziet men deze ontwikkeling, meer en meer gaat de PvdA richting de Allochtonen en sluipt binnen het socialistische bolwerk de kerk van de Islam als een dief in de nacht hun systeem binnen en treden zij op voor de verworpenen der aarde in dit geval de overwegende islamitische achterban binnen de allochtonen.

Het CDA zit in een spagaat, enerzijds is deze partij een samenraapsel van alle religieuze stromingen binnen Nederland, overwegend van christelijke huize en grondslag, maar koketteert men met de Islam omwille van het behoud van het zo gekoesterde bijzonder onderwijs en de op religieuze grondslag gebaseerde verenigingen en instellingen.

Ook de VVD heeft het moeilijk, want binnen deze partij gaat ongemerkt een interne strijd gaande over de richting die men op wil, enerzijds was daar het vlaggenschip Ayaan, bejubeld en verguisd, anderzijds is daar de linkervleugel die in de Islam stemmen zien en de liberale gedachte opzij schuiven voor meer liberaal socialisme en tolerantie tegenover de Islamitische nieuwkomer in onze maatschappij.

Met geloof, hoop en liefde tracht men tegen beter weten in de extreme elementen van de Islam te isoleren en de “gematigde” Islam binnen het politieke en maatschappelijke bestel een plaats te geven, daarmee is dan meteen de deur open gezet naar een verdere verkerkeling van onze samenleving, want de Islam erkent alleen de sharia die boven alle menselijke wetten staat en de gelovigen surfen daarop mee, om zo hun eigen status en maatschappij visie te reviseren naar vroegere tijden.

Wie echter buiten deze religieuze opvatting(en) staat, niet Kerks is en als objectieve buitenstaander de ontwikkelingen waarneemt ziet dat onze samenleving zichzelf meer en meer censureert en men verworven vrijheden beperkt omwille van de veiligheid, een veiligheid die schijnbaar ineens niet meer gewaarborgd is, omdat bepaalde religieuze stromingen, helaas ook christelijke, zeer lange tenen hebben gekregen en men de vrijheid van meningsuiting ondergeschikt maakt aan mogelijke kwetsbaarheid van gelovige zielen.

Als de dames en heren de moeite namen om de vrijheid van bepaalde volkeren onder religieuze heersers in de wereld eens onder de loep te nemen, als men eens simpel de brandhaarden in de wereld inventariseerde en keek hoe het gesteld is met de individuele vrijheden van de mens, dan zou men met rasse schreden terug moeten keren naar de strikte scheiding van kerk en staat.

Religie is voor velen een ankerplaats, een geborgenheid, maar religieuze opvattingen, religieuze wetten, kunnen en mogen nimmer de vrijheid van het individu en de samenleving dicteren. Dat Artikel 1 van onze grondwet door de politiek is veracht, verkracht en misbruikt mag bekend worden geacht, het artikel was nimmer bestemd om de gewone burger, media of schrijvers te beknotten in hun vrijheid zoals vastgelegd in Artikel 7.

Slechts doordat de politiek en overheden Artikel 1 hebben aangepast is het een stok geworden om de vrijheid van meningsuiting te beknotten en heeft de overheid aan organisaties zoals het MDI een soort van vrijbrief gegeven om de burgers van dit land te beknotten in hun vrijheid.

Dat men tolereert dat bepaalde religieuze stromingen homohaat propageert en de rol van de vrouw beknot op religieuze gronden en wetten, schijnt minder strafbaar te zijn dan dat mensen zich uiten over achterlijke religieuze wetten en misstanden in bepaalde groepen van onze samenleving, het één is dan religie en het ander is ineens smaad en laster.

Geloof, hoop en liefde, ja in een ideale samenleving zou geloof hoop kunnen bieden en zou naastenliefde en liefde voor de mens, natuur en samenleving de gewoonste zaak zijn, maar we leven in een imperfecte maatschappij, waarin criminele lieden uit zijn op macht en invloed, waar vrijheid een bevochten en verworven recht is, dat je nimmer mag verkwanselen omwille van een religieuze oprisping die mee wil surfen met een agressieve en intolerante leer.

U mag van mij geloven wat u wilt, u mag net zo vaak bidden als u dat noodzakelijk acht voor de reinheid van uw ziel en zaligheid. Geloven (in de betekenis van overtuiging) kan een zekere exclusiviteit inhouden. Geloven in het één sluit immers het geloof in iets wat daarmee in tegenspraak is van nature uit en dus hoort geloof niet thuis in de wet, noch in de democratie, daarom dient dan ook de kerk en de staat strikt gescheiden te blijven en mag de religie nimmer claimen dat zij gevrijwaard dient te zijn van kritische opmerkingen of verschoond dient te blijven van spot of andersdenkenden.

Ja, we zijn (nog) een christelijke natie, maar bovenal een vrije natie, een democratie die in eeuwen is opgebouwd uit verschillende invloeden en langdurige strijd van haar bevolking, laten we geloven en hopen dat deze natie, ooit beroemd om haar liberale en sociale verlichting, vrij zal blijven en waarin de burgers vrij en onverveerd mogen blijven uitkomen voor hun mening, zonder angst te worden vervolgd door religieuze fananten op basis van misbruik van de grondwet via een dolgedraaide overheid.

 

Deze pagina afdrukken

 Voor Uw commentaar, op of aanmerkingen ga naar Het Prikbord

 

 

Terug naar boven

web site analysis
web site tracker