Wie doet mee aan de NSB
Nederland was getraumatiseerd in de tweede wereldoorlog, vele landgenoten stemden op een reguliere partij, de NSB voordat de oorlog uitbrak, maar na de oorlog werden zij bestempeld als landverraders en werden zij slachtoffer van de geschiedenis.
De NSB was de traditionele partijen al een doorn in het oog, een nationalistische partij, met een brede aanhang, ver weg van hun traditionele ideologieën, maar met een grote aantrekkingskracht in brede lagen van de bevolking, na de oorlog was het woord NSB’r een scheldnaam geworden, voor iedereen die men van verraad aan de sociaal democratische zaak zag of wie tegendraads in opstand kwam tegen de gevestigde orde.
Het vreemde feit doet zich voor dat binnen de NSB organisatie, goede, trouwe, loyale onderdanen waren, die zich ingespannen hadden en hebben voor de Nederlandse zaak en hand en spandiensten hebben gedaan om onderduikers en landgenoten te helpen in die donkere oorlogsjaren, maar ook zij werden gestigmatiseerd en vervolgd door hun lidmaatschap aan een politieke partij, die achteraf fout bleek te zijn.
Nu waren er enorme aantallen Nederlanders in overheidsdienst, die ruimhartig en loyaal de bezetters van dienst waren, men overhandigde zonder morren persoonsgegevens, voerde zonder tegenspraak de opdrachten van de bezetter uit, sterker nog velen hielpen de bezetter mensen te vervolgen, uit te leveren, op te pakken en te registreren en te controleren, alles uit naam van de loyaliteit aan de overheid, ongeacht of dit nu de bezetter was.
Hen werd na de oorlog nauwelijks of niets verweten, zij waren geen NSB’rs in de zin van de wet, zij waren loyale ambtenaren, behielden zelfs hun pensioenen en waren kamerleden of namen deel aan de regering, onder het juk van de bezetter, maar gingen er nauwelijks gebukt onder. Het waren dus geen landverraders, maar gewoon mensen die niets anders deden dan hun taak, ongeacht wat de gevolgen waren voor anderen, ongeacht de consequenties, ze konden niet anders, ze voerden alleen maar hun taak uit, zoals altijd en overal ter wereld zij zich conformeren aan de zittende macht.
Justitie en politie namen deel aan het apparaat, zij waren onderdeel van het systeem, door hun positie en functie zaten zij in een spagaat, weigeren werd opgevat als sabotage, uittreden werd gezien als een daad van verzet, maar deelnemen was hand en spandiensten verlenen aan de bezetter, uit naam van orde en veiligheid en zo waren er vele die zich schuldig maakten aan het oppakken, vervolgen en op transport zetten van medelandgenoten, sec omdat de bezetter de macht had en zij consequent hun taak uitvoerden, maar nee ze waren geen landverraders, volgens de wet.
Ook vandaag de dag kun je je vraagtekens stellen bij de uitvoerende en controlerende macht, bij de ambtelijke disciplines, bij de overheden en zeker ook bij politieke partijen. Allen beroepen zich op de democratie, allen beroepen zich op dezelfde wetten en grondrechten, verankerd in onze samenleving, maar zowel links als rechts beschuldigt elkaar van ongrondwettelijke daden en staat klaar de ander te verketteren vanwege vermeend verraad aan de goede zaak.
Wie nationalistisch is, dus trots op zijn land, wordt al snel in de hoek van het fascisme geplaatst en als gevaarlijk bestempeld, ze heten de nieuwe NSB’ers, men verwijt hen eigen volk eerst en noemt ze an passant ook xenofoob, omdat ze kritisch zijn tegenover vreemde dominante invloeden.
Wie socialistisch is en zich sterk maakt voor de zwakkeren, voornamelijk allochtone groeperingen, wordt verweten zich te onderwerpen aan de vreemde invloeden en de eigen cultuur te veronachtzamen, ook hier valt dan het woord landverraad en weg met eigen land ten faveure van de internationale solidariteitsgedachte, waarin geen plaats is voor nationalisme.
Dan zijn er de religieuzen, ook die spelen een dubbelrol, enerzijds loyaal aan het Koningshuis en de regering, maar altijd op zoek naar de mogelijkheid de religieuze basis een plek te geven binnen het bestel en dus neigt men naar toegefelijkheid t.o.v. religieuze zaken, ongeacht of deze wellicht haaks staan op de historische verworvenheden, daar ze op religieus gebied elkaar overlappen en versterken en men dus de ogen sluit voor de mogelijke gevaren van een dominante religieuze stroming.
De Liberalen denken dat ze door te onderhandelen wel aan de nieuwe religieuzen hun verlichting kunnen brengen, maar vergeten dat voor onderhandelingen je een sterke positie moet hebben en voor verlichting een juiste aansluiting, waardoor ze de wolf in schaapskleren binnenshuis halen.
U ziet velen komen in aanmerking voor het etiket NSB’ers, het is maar van welke kant je het benaderd en vooral wat de toekomst brengt, want historisch gezien, zijn vele terroristen vrijheidsstrijders gebleken en bleken zij die voor een andere soort vrijheid streden ineens terroristen of oorlogsmisdadigers te zijn, het is maar hoe de toekomst het verleden interpreteert en wie de winnaars zullen zijn.
Ooit waren de Griekse goden de machtige heersers, we hebben Europa zien kerstenen door de katholieke kerk, daarna kwam de reformatie met zijn Beeldenstorm. We hebben Napoleon Europa zien veranderen. Koninkrijken en Hertogdommen werden republieken of deelstaten van een land. Allen kenden hun landverraders, hun NSB’ers, hun nationalisten en hun vernieuwers, helden kwamen en verdwenen of werden mythische figuren, terwijl velen van hen in hun tijd als misdadigers werden gezien en vervolgd, omdat ze slachtoffers maakten.
Maar altijd waren daar de ambtenaren, de tolgaarders, de regenten, de bestuurders die laverend tussen de klippen hun taken vervulden, consequent hun opgelegde taken verrichten, uit naam van de orde en regel die gehandhaafd moesten blijven, dienstbaar aan het gezag of de macht die op dat moment heerste en ongeacht de ideologie of religie die die macht vertegenwoordigde en oplegde.
Maar hoe zal de geschiedenis oordelen over hen die deze eeuwenlange strijd die heeft geleid tot het Europa van nu, het Nederland van na de tweede wereldoorlog, overleveren aan een nieuwe religie, een nieuwe stroming, die niet is ontstaan binnen de eigen cultuur en door samensmelten van nieuwe en oude inzichten, maar door het importeren van bevolkingsgroepen die er een totaal andere mening en inzicht op na houden met betrekking tot onze staatsinrichting.
Zijn zij de nieuwe visionairs die onze samenleving redden van losbandigheid en verval, of zijn het de nieuwe NSB’ers die gemene zaak maken met de bezetter en de eigen verworvenheden en vrijheden verkwanselen voor een schijnveiligheid, gebaseerd op angst en repressie. Het is echt geen boute gedachte, ook niet een aantijging, want de toekomst zal uitwijzen wie er gelijk krijgt van de nieuwe historici die dan een verslag maken over wie er de terrorist was en wie de vrijheidsstrijder, wie de landverraders zijn en wie trouw aan de zaak bleek.
Eén ding is wel zeker, de verwijten vliegen over en weer, stigma’s worden zonder schroom opgeplakt, de verwijzingen naar een donkere tijd uit onze recente geschiedenis vliegen als warme broodjes over tafel en diezelfde tijd is de ijkmeester voor de handelingen en beslissingen van nu, maar men vergeet dat het een geheel nieuwe tijd is, met totaal andere problemen, een andere wereld, met andere machtsblokken, met andere doelen, als het ijkpunt vals en fout is, dan zijn de etiketten dat ook.
Extremisme, geloofsfanatici, aanslagen, afpersing, bedreigingen, censuur, het zijn allen tekenen van een wereldwijde strijd, geen strijd van naties, maar een strijd omwille van een religie die zichzelf ziet als de enige ware oplossing voor alle problemen, waar hebben we dat eerder gehoord en wat leerde de geschiedenis ons…………juist het leverde uiteindelijk totalitaire repressieve regimes op, die volkeren knechten en geboden te buigen voor de heersende orde, waarbinnen individuele vrijheid geen plek had, het collectief bepaalde wat je mocht doen en laten, wat er geboden en verboden was.
Vrijheid van religie, vrijheid van spreken, vrijheid van meningsuiting, het zijn broze en tere zaken, die door dit soort stromingen veracht en verkracht worden, uit naam van de ideologie of religie, want zij bepalen wat we mogen denken, doen en laten onder het mom van wat de leer bepaald wat goed voor ons is, is goed voor de samenleving.
Dus wie zal in de geschiedenis boekjes te boek staan als de nieuwe NSB’ers, of als terrorist, als vrijheidsstrijder of als fossiel die vasthield aan een vergaan tijdperk, of als vernieuwer en verlicht persoon, de tijd zal het leren, maar één ding is zeker, het zal opnieuw niet zonder erupties plaats vinden en zij die menen dat veranderingen plaats vinden in een harmonie model, die zullen net als onze voorouders vroeg of laat wakker worden in een nachtmerrie.
