We leven in een ietwat druk en vol land, maar schijnbaar is de reden en het verstand evenredig geslonken gelijk aan de stijging van het aantal inwoners.
Onze regenten en ambtenaren zijn ooit zelf begonnen met het woord allochtoon, daarmee classificeerden zij bepaalde groeperingen die in dit land waren komen wonen en maakten zij, de staat dus, onderscheid tussen bepaalde groepen burgers in woord en geschrift.
Vervolgens gingen de magistraten wollig praten en vulden onze straten zich met meer en meer allochtonen die hier massaal kwamen wonen, want ze zagen daarin goedkope arbeidskrachten en nieuwe lot/geloofs of landsgenoten die hen aan stemmen konden helpen.
Men was bereid zelfs onze officiële voorlichtingsfolders voor hen te vertalen, om ze te leren waar en hoe ze zich een uitkering konden laten uitbetalen, ook de asielzoeker werd een produkt, sterker nog een complete industrie, waar vele monden mee werden gevuld en in dikke rapporten en beschikkingen de problemen werden verhuld en menig zak meer dan rijkelijk gevuld.
Ineens heeft men een probleem, het woord allochtoon is stigmatiserend sprak een dame van de Pravda belerend, we moeten af van dat etiket, want het verwart schijnbaar Jan met de pet, dus schaffen we dat woord maar af, want we zijn als regenten nu eenmaal niet zo slim en zeker laf.
Zo verdwenen er al diverse woorden uit hun vocabulaire, woorden die al decennia waren ingeburgerd, zijn ineens onkies en vies, we nemen bijvoorbeeld de Negerzoen, een heerlijke lekkernij, die is ineens ongepast, Zwarte Piet mag ook al niet, men vraagt zich zelfs af of bepaalde straatnamen nog wel mag en niemand staat van deze onzin meer paf.
Dan is er nog een ander probleem, veel allochtonen, die hier soms al generaties lang wonen, spreken nauwelijks of zeer gebrekkig onze taal, dus ook verbaal kunnen ze niet integreren en schijnt hun nieuwe land ze dus nauwelijks te interesseren.
De tocht naar de sociale diensten hoefde men ze echter niet te leren, dat deden de sociaal bevlogen dames en heren met liefde en men interpreteerde de wetten zoals ze dat beliefden, ook al wist men dat men het gewone volk daarmee griefden, maar ja die allochtone liefde heet nu rotjochies liefde.
Woningnood, niets aan de hand, we schuiven de autochtone woningzoekenden aan de kant, voor de nieuwkomers in dit land, zij hadden voorkeursrecht, want ze hadden al zoveel armoede en ellende gekend, de autochtone woningzoekende was toch maar in het decadente westen verwend.
Onze almachtig onwijze regenten gingen hun taalspelletjes uitventen, men bedacht het woord positieve discriminatie, al weet een kind dat iets wat verboden is, nooit positief kan uitpakken, maar ja geboden en verboden geld alleen voor het gepeupel, niet voor de regenten die regeren van onze centen en strooien ermee gelijk de pepernoten van de verboden zwarte piet.
Voor allochtonen, bedacht men laagdrempelige toegangsnormen, zodat ze binnen de overheid konden instromen bij politie en andere overheidsorganen, zo verkwanselde men banen, waar anderen voor moesten leren en zich kwalificeren, dat mijn lieve dames en venten regenten, veroorzaakte wrevel en onbegrip, maar wat de hip, u bent toch het ei en ook de kip.
Criminelen werden ontspoorde jongeren die door hun dubbele nationaliteit ineens ontheemd en vervreemd waren, want jawel koste wat kost wilde men de tere zieltjes van deze nieuwe inwoners sparen en ook bedacht men de alternatieve straf, dat ook al geen soelaas gaf.
Criminelen die moorden, te gek voor woorden, heten ineens patiënt en slachtoffers van groepsverkrachtingen kozen volgens de deskundigen een verkeerde vent, ja de taal der lage landen is iets wat steeds moeilijker went, maar de regenten spelen gewoon voor struisvogel, zelfs bij een politieke kogel, dan is het een verdwaasde veganist, die zijn doelwit nauwelijks mist.
Trouwens bij de Bijlmerramp, schoten de dames en heren ook al in een woordenkramp, de vele vreemde aandoeningen bij de hulpverleners en omwonenden zijn ineens niet relevant, ook al halen ze regelmatig de krant, microplasma heet ineens astma of men bedenkt wel een kreet, zolang het maar niet tot schadeclaims leidt, dat is namelijk standaard beleid en zo is de staat ook nog wreed.
Wie kent niet de “vuurwerk” ramp in Enschede, ook daar speelde de taal een woordje mee, ineens geen woord meer gehoord over opslag van defensie in bepaalde containers, het was allemaal de schuld van een samenloop van omstandigheden, die tot deze ramp heeft gevoerd, zo worden de criticaster en de wantrouwige(n) deskundig de mond gesnoerd en alle kritiek naar de prullenbak gevoerd, want het ligt nimmer aan het beleid, of aan het bestuur, hun waarheid is namelijk te huur.
U kent het wel, er is ergens een rel, een brand, een ramp, menselijk of natuur, onze overheden en regenten doen echt wel wat voor uw centen, ze huren dure commissieleden in, halen adviesbureaus binnen of laten ergens wel een deskundige hun verschoningsliedje zingen, maar nimmer zijn zij de verantwoordelijken en als het ze niet zint, dan veranderen ze gewoon de woorden of gaan ze even naar verre oorden.
In dit land spreekt men allang niet meer klare taal, heeft men voor ieder probleem een nieuw woord verzonnen en mocht dat niet baten dan worden deze nieuwe woorden verboden of vervangen voor andere fraaie volzinnen, maar het zijn steeds de oude liedjes die men in het Haagse zingen.
Het is nimmer de schuld van het beleid, het is de tand des tijd, de burger heeft het niet begrepen of we stigmatiseren, soms wil het volk ook wel eens primitief reageren, maar de regenten hebben de oplossing, ieder probleem verdwijnt vanzelf, als je er een nieuwe omschrijving aangeeft.
Regeren is dus niet langer vooruitzien, maar gewoon een nieuw soort scrabbel, ze houden in de kamer of voor de media een leuke rebbel, bedenken een nieuw letterwoord met een nieuwe waarde, zo ontstijgt de regent dan deze klootjes aarde en leeft verder op zijn roze rode wolk, ver verheven boven het gewone volk.
Komt laten wij hen 3 maal de letterwaarde geven, de regenten spreken nu eenmaal een vreemde vorm van de Nederlandse taal, maar zijn zo glibberig als aal, ze zetten dit land keer op keer internationaal voor paal, maar in de kamer en op TV doen ze graag aan hun nationale woordsoap mee, binnenkort een nieuwe quiz, wie weet wat het volgende verboden woord of frase is, zo is het noch vlees, noch vis en is het de helderheid in het beleid dat dit getergde volk mist.
Als echte kruideniers, horen we hen hun toekomstige beleid uitventen, een onsje
hier meer en daar minder, het grijze spook, openbaar vervoer en de kinderopvang,
wees maar niet bang, als het misgaat, wordt later alles weer goedgepraat en
krijgt het weer een nieuwe naam en roept men fluks, frank en vrij, we dompelen
het gewoon in de woordenbrij, een klein beetje belasting erbij en zie dan is
Zalm of zijn opvolger ook weer blij.
