Een oplettende lezer, heeft mij even terecht gecorrigeerd en ik wil u graag even deelgenoot maken van een ietwat afwijkende stelling en mening over onze huidige volksvertegenwoordigers, of kunnen we ze beter volksverlakkers noemen.
Het heet dat we in een democratie leven en dat het volk dus inspraak heeft op de aard en wijze waarop onze regering en overheid dit land besturen, maar de werkelijkheid is in ons en omliggende Westerse landen een totaal andere werkelijkheid.
Er zijn in essentie twee soorten regeringsvormen. Ofwel heeft een bepaalde groep meer macht dan de rest van de bevolking, ofwel heeft iedereen formeel evenveel macht.
Afhankelijk van het soort groep/persoon dat de macht heeft spreekt men van een monarchie, een aristocratie, een dictatuur, een theocratie, een oligarchie, een Particratie, een meritocratie, een kleptocratie enz ... Al die verschillende namen duiden in essentie gewoon op de verantwoording die de machthebbers geven voor hun macht.
Het bijzondere aan deze situatie en die in de meeste andere Westerse landen is dat de particratie doorgaat voor een Democratie.
De zittende machthebbers slagen daar in door het organiseren van stembusgangen waardoor de (meerderheid van de) bevolking de illusie krijgt dat ze effectief voor de huidige machthebbers hebben gekozen, terwijl niemand zonder partijinvloed de mogelijkheid heeft een vertegenwoordiger te kiezen. Alle politieke partijen hebben objectief belang bij dat systeem en stellen het dan ook niet in vraag. Integendeel, men benadrukt om de haverklap dat we in een 'democratie' leven.
Is er sprake van een soort bewust 'complot' om die particratie in stand te houden ? De vraag stellen is hem beantwoorden, de meeste partijvertegenwoordigers doen hun werk met de beste bedoelingen, maar macht corrumpeert nu eenmaal. Naast de partijvertegenwoordigers zelf zijn er nog tal van belangengroepringen, journalisten en academici die vasthouden aan hun stukje (vaak denkbeeldige) invloed en de particratie daarvoor van ganser harte blijven steunen.
In een echte democratie zouden namelijk de kamerleden echte door het volk gekozen personen zijn en niet zoals nu door partij hiërarchische structuren naar voren geschoven partijvertegenwoordigers, maar gewone mensen met een echt kiezersmandaat.
De onmacht van de kiezer om ook maar iets aan het systeem te kunnen veranderen ligt hierin opgesloten en verklaart ook grotendeels de immense populariteit van Pim Fortuyn destijds, hij was een werkelijke VOLKSVERTEGENWOORDIGER, want niet zijn partijprogramma, maar de mens en idealen van Fortuyn werden omarmd en daarmee alleen al was hij een levensgevaarlijke opponent voor de heersende en regerende politieke macht.
Als burger hebben we niets te zeggen en te willen, we mogen stemmen op de voorselectie van de partijen en het door het partijkader in elkaar geflanste programma, het is dus niet vreemd dat het grote publiek zich meer en meer walgend afkeert van de partijpolitiek en de leden aantallen schrikbarend zijn teruggelopen, maar de macht en invloed van deze partijen is ongebroken.
Dat is begrijpelijk als je als burger zelf niets te zeggen hebt, en alleen mag kiezen tussen of het ene patijprogramma of het andere. Maar het volk afhouden van besluitvorming is dan ook de bedoeling van de partijen, want anders zouden ze hun macht verliezen, en wanneer de politici klagen over (het groter worden van) de kloof tussen de politiek en de burger, dan uiten ze in werkelijkheid hun genoegen hierover.(zie het gedraai o.a. met de Euro, Europese Grondwet etc)
We krijgen keer op keer te horen, hoe complex alles is, hoe we gehouden en gebonden zijn aan de door hun zelf opgebouwde en gekoesterde regeltjes en afspraken en daarmee laten ze ons geloven dat het van belang is om hen, de uitverkoren deskundigen, ons te laten vertegenwoordigen, maar het zijn geen volksvertegenwoordigers, maar partij adicten, door en door gescreend en goed bevonden door het gestaalde politieke kader, die er alles aangelegen is deze macht te bestendigen..
Deze zelfbenoemde elite en hun vazallen doen er alles aan om de mythe van de schijndemocratie in stand te houden, want we hebben toch onze burgerlijke plicht en recht om te gaan stemmen en ons Democratisch recht uit te oefenen. Alleen heeft dat niets maar dan ook niets met een echte democratie te maken, want we kennen de consequenties als er een echte volksvertegenwoordiger op staat, dan ineens sluiten de rijen zich en zien we hun ware aard.
Wie zich verzekert weet van de sympathie van het volk, zoals ooit Boer Koekoek, maar recent Pim Fortuyn wordt afgeschilderd als een gevaar voor de samenleving, (lees een gevaar voor de politieke elite en hun clans), een gevaarlijk of onbezonnen mens, sterker nog men is zelfs bereid een gordon sanitair in te stellen, om zo de macht van de kiezer te breken en de democratische winst buiten te sluiten, via het verfoeilijke coalitie systeem.
We gaan binnenkort stemmen, maar realiseer u dat u meestal zeker GEEN volksvertegenwoordiger kiest, maar een vertegenwoordiger van een apparatsjik systeem, waarin een onnatuurlijke voorselectie heeft plaats gevonden en u mag stemmen op een partijprogramma dat slechts één doel heeft, namelijk de absolute macht van de politieke partij(en) en haar organisaties.
Wanneer gaan onze ogen open en realiseren we ons dat de zogenaamde slinkse kerk het gehele oeuvre omvat van het politieke pallet en de aan hen gerelateerde media, minutieus opgebouwd in alle bloedvaten van ons bestuurlijk apparaat en dat uw stem alleen al hun ondemocratisch handelen legaliseert en uw democratische recht verkwanselt aan een partijafgevaardigde en niet aan een volksvertegenwoordiger.
Mijn oplettende lezer zei het zo: Plato reeds waarschuwde de mensen dat één van de straffen voor het niet deelnemen aan het politiek proces is, dat men uiteindelijk door zijn ondergeschikten geregeerd zal worden. Wie het parlement wel eens goed geobserveerd heeft, zal aan de waarheid van zijn bewering niet twijfelen. En uiteindelijk geldt nu nog steeds dat, als je in de maatschappij mislukt bent, je nog altijd de politiek kunt ingaan.
Kijk eens kritisch naar deze verzameling partijproleten, die allen zich beroepen op hun mandaat, maar waarvan het grootste gedeelte niet eens de kiesdrempel heeft gehaald, maar door de partij stemwinst aanmogen schuiven aan het pluche en zitting nemen in het parlement en waarvan wij de kiezers nauwelijks weten wie of wat ze zijn, of sterker nog we hebben nimmer op ze gestemd.
Kom laat ons dansen, lachen en springen, kom laat ons om de waan van het democratische
bestaan voor de partijbonzen zingen, maar besef dan wel dat het hier dus niet
gaat om een democratisch bestel, maar om een partijpolitiek gezwel, dat alleen
door een verstandige en zelfstandige kiezer de grond in geboord kan worden,
anders zijn we niet meer dan eenvoudig stemvee en doen we aan deze waanzin volmondig
mee.
