Naar overzicht columns 2007

 

Het gejammer van een Windjammer

Wat is er met Nederland aan de hand, zijn we een volk van jan salie en nitwitten geworden, want ooit bevoeren we de wereldzeeën en streden met de elementen, want zo is het huidige Nederland opgebouwd, gewonnen uit de zee, verrijkt door onze overzeese gebiedsdelen, veelal met een strijd tegen de elementen.

Maar nu…….een beetje wind, jawel een heuse storm met windkracht 10 soms zelfs 11 ontregelde heel Nederland, er werd een blik journalisten opengetrokken die live verslagen gaven van deze bange dagen, van file leed en auto’s die men in het water of tegen een boom reed, Nederland was in de ban van het weer, want de wind en de regen gingen eens lekker te keer.

Vijf doden waren er te betreuren vertelde men ons in geuren en kleuren, een heus crisisteam stond paraat met goede raad, er was een weeralarm en we konden ons vergapen aan opnames van kapotte daken, gekantelde vrachtwagens en ontwortelde bomen, mijn hemel we konden niet meer in dit land wonen, want de natuur had ons in een wurggreep en Nederland lag lam en was bang.

Al vaker zijn we getroffen door storm, regen en wind, dat weet ieder kind, maar is deze poppenkast nu echt noodzakelijk, zijn wij volwassen mensen ineens niet meer capabel zelf te denken en aandacht aan de omstandigheden te schenken, kunnen we niet meer anticiperen op het weer, ook al gaat dat een beetje te keer, of is er meer aan de hand.

Leeft men heimelijk bevreesd dat het waterbeest de dijken doorbreekt en men als ratten in de val in de file staat of komt het omdat we niet meer voor ons zelf kunnen zorgen en nadenken over wat we wel en niet moeten en kunnen doen als het erop aankomt, zijn we allemaal door de pamperende regels en voorschriften geheel afgestompt en kunnen we niet meer voor ons zelf zorgen.

Ook bij mij lag een flinke reus omgewaaid in de wei, waren er struiken ontworteld en was er rommel en schade, gewoon even de handen uit de mouwen steken, de boom in handzame stukken zagen, zodat ik straks van zijn restanten in de open haard kan genieten, herstel van hekwerk en gaas en ik was de storm weer de baas, of ben ik nu een simpele dwaas.

Maar die doden dan, zult u zeggen, mijn hemel natuurlijk is het erg voor de nabestaanden, maar dagelijks vallen er ook zonder storm doden en gewonden in het verkeer, dat heeft dan niets te maken met stormweer, maar wat me wel zorgen baart is dat veel gebouwen blijkbaar niet bestand zijn tegen een flinke wind en gevelbekledingen als projectielen door de lucht vlogen, gelukkig zonder dat er doden vielen, maar dat zegt meer over de bouwwijze dan over de kracht van de storm.

Deze storm heeft weer eens wat duidelijk gemaakt de tijd van de trotse Windjammers, schepen van hout met mannen van staal, is voorgoed voorbij, wij zijn een volk van jammeraars geworden, Windjammers in de slechte betekenis van het woord, we roepen om het hardst vrouwen en kinderen eerst van boord, terwijl er links en rechts om ons heen mensen worden vermoord, bestolen, verkracht en de wet veracht dat heeft dat klagen zonder daden ons gebracht.

Onze regenten in den Haag hebben voor ieder probleem een praatgroep en een logenteam bedacht, theologen, pedagogen, psychologen, sociologen, juristen, puritisten die het allemaal beter wisten en ons voorschreven hoe we moesten leven en zo kwam het dat we massaal onze eigen verantwoordelijkheid en afhankelijkheid hebben over gegeven en nu als bange angsthazen leven.

We laten ons door anderen knechten, we hebben niet meer de kracht of de wil om nog tegen de elementen te vechten, we staan met de handen in het haar en roepen naar elkaar dat het anders moet maar het ontbreekt ons aan de morele moed, we jammeren en kreunen, maar blijven op een door en door verrot systeem en apparaat als blinde vinken leunen en menen dat de overheid ons in onze ongemakken en verloedering maar moet ondersteunen, het enige wat we doen is machteloos kreunen.

Ook als er in het Haagse Binnenhof een frisse wind waait en men wordt geconfronteerd met uitspraken die de kern van de problemen raken, dan is men net als het volk tijdens een straffe wind ineens een klein kind en dramt men door, dat het geen pas geeft, dat het ongehoord is en dat men geschokt is door de woorden, maar waar waren deze regenten toen men de vrijheid van het woord twee maal vermoorde ?

Juist men was geschokt en dat was alles wat men deed en men lanceerde hier en daar een krachtige kreet, als ware het een scheet, het klonk als gejammer van een slecht onderhouden windjammer, maar dat we als natie bloot staan aan ergere stormen dan wat wind, ach dat is maar wat u van die stormen vind, anarchisten, krakers en fundamentalisten hebben net als de storm vrij spel, hun schade aan onze samenleving is net zo ontwrichtend als een orkaan, maar niemand noemt dat bij naam.

Crisis.nl ik moet er smakelijk om lachen, want ze hijsen wel de stormvlaggen, maar verder als dat komen ze niet en dat er steden en wijken verwilderd zijn tot ware jungles waar het recht van de sterkste geld, ook dat wordt categorisch ontkend, want ze zijn schijnbaar al niet anders meer gewend.

Er waait een aanwakkerende wind door de wereld, ze beukt om de beschermde muren van de staatsgrenzen, het ondermijnt de morele dijken en het ontworteld datgene wat historisch was gegroeid en het zet aan tot haat, maar het enige wat onze almachtige overheid er tegenover zet is slap gepraat, totdat deze wind van krachtig naar storm tot orkaankracht aanzwelt, dan zijn de dagen van onze democratie pas echt geteld, maar dat wordt ons wijselijk niet verteld.

Dus we wachten op de volgende storm, hopelijk zijn we dan beter in staat en paraat om als volwassen zelfstandige mensen te reageren en te anticiperen op wat erop ons afkomt en leggen we niet langer ons als makke schapen in de handen van hen die ons regeren, maar nimmer van de geschiedenis hebben willen leren en dus ook de natuur en andere rampen niet voor ons zullen keren.

Windjammer volk we zijn tammer en banger dan onze illustere voorvaderen, we zijn ontregeld door wat wind, ontdaan en stuurloos als een bang kind, ik hoop voor ons nageslacht dat we weer onze traditionele elan en durf hervind en we klaar staan voor de echte calamiteiten van deze tijden, dat we tegenslagen en echte natuurrampen leren bestrijden.

Uw mekkeraar de Geitenbreier

 

Deze pagina afdrukken

 Voor Uw commentaar, op of aanmerkingen ga naar Het Prikbord

 

 

Terug naar boven

web site analysis
web site tracker